طرح تحول نظام سلامت از طرح‌های اجتماعی مهم دولت یازدهم است که تاکنون نیز شاهد برخی ثمرات ارزشمند آن در زمینه تسهیل دسترسی مردم به خدمات درمانی و پرداخت از جیب کمتر بوده‌ایم. آن‌گونه که شاهدیم تمام بدنه دولت به دنبال حل مشکلات اعتباری طرح تحول نظام سلامت و استمرار آن است. وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی و سازمان تامین‌اجتماعی هم در این زمینه، بار سنگینی را به صورت غیرمستقیم روی دوش خود احساس کرده و وارد میدان شده‌اند تا بتوانند به دولت کمک کنند و به صورت همه‌جانبه و کامل هم این کمک‌ها را به وزارت بهداشت ارائه کرده‌اند. اما اینکه برخی تصور ‌کنند مشکلات اعتباری این طرح عمدتا با تمرکز بر منابع صندوق‌های بیمه‌ای قابل‌حل است، اشتباهی استراتژیک است. به نظر من باید سازوکار جدیدی برای تامین منابع مورد نیاز این طرح و پیشبرد اهداف آن برنامه‌ریزی شود. سازوکاری که بتواند منافع ملی و منافع مصرف‌کنندگان را دربربگیرد. اینکه وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی و وزارت بهداشت به سمت تشکیل کارگروه‌هایی حرکت کرده‌اند که بتوانند مشکلات را مرتفع کنند و دغدغه‌های بیمه‌شدگان تحت پوشش را کاهش دهند، حرکت خوب و ارزشمندی است که امیدواریم به کاهش دغدغه‌های صاحبان اندوخته‌های تامین‌اجتماعی بینجامد. اینکه وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی و وزارت بهداشت می‌خواهند در جهت تعامل حرکت کنند و از تنش‌ها بکاهند، کار پسندیده‌ای است اما در عین حال نباید فراموش کرد که جامعه کارگری هنوز بابت بیمارستان‌ها و مراکز درمانی خود طلبکار است. امسال بودجه درمانی سازمان تامین‌اجتماعی به دلیل برخی سیاست‌های پیگیری‌شده در حوزه نظام سلامت، سه برابر شده است. این رقم در سال گذشته 16 هزار میلیارد تومان بود. اجرای تعرفه‌های جدید مبتنی بر کتاب ارزش‌ نسبی خدمات و نظام سطح‌بندی، هزینه‌های زیادی برای سازمان تامین‌اجتماعی دربرداشته است. جامعه کارگری همراهی و همدلی خود را طی این دو سال با مجموعه دولت یازدهم اثبات کرده و هنوز هم آمادگی دارد برای توفیق این دولت، که برآمده از آرای همین اقشار است، فداکاری کند اما انتظار داریم این همراهی قدر دانسته شود و هزینه‌های برخی سیاست‌ها و اقدامات که به اندازه کافی و همه‌جانبه کارشناسی نشده‌اند به منابع متعلق به کارگران تحمیل نشود. تامین‌اجتماعی از منابع کارگران و حاصل دسترنج آن‌ها در طول دو سال گذشته به‌خوبی مایه گذاشته‌ و در این طرح مشارکت داشته است، اما باید نگاه‌ها هم به اموال و منابع ما تغییر کند. اعتقاد داریم حل مشکلات طرح تحول نظام سلامت و رفع مشکلات آن بهترین گزینه ممکن است. اما بحث درمان در تمام دنیا یکی از چالش‌برانگیزترین بحث‌هاست و اقدامات این دولت، که برای اولین‌بار با اجرای چنین طرحی به این موضوع مهم پرداخته، قابل‌تقدیر است اما خطوط قرمز هم در این حوزه باید رعایت شوند. در هیچ کجای دنیا جایز نیست منابع مالی به طور یکجانبه در اختیار سرویس‌دهنده و مصرف‌کننده باشد. موارد این‌چنینی باید در تعاملاتی که قرار است حاکم شود، مورد توجه قرار بگیرد. ضمن اینکه باید تدبیری اساسی برای کمبود منابع و شناسایی و تعریف منابع مطمئن و پایدار برای استمرار اجرای این طرح اندیشیده شود. علاوه بر این، انتظار می‌رود نظارت‌های موثر در حوزه درمان که کمرنگ شده است مورد توجه جدی قرار بگیرد. سازمان تامین‌اجتماعی تاکنون 13 هزار و 600 میلیارد تومان به سهم خود هزینه کرده تا این طرح به نتیجه برسد. جامعه بزرگ کارگری و بازنشستگی معتقدند همه باید دست‌به‌دست یکدیگر دهند تا آرمان‌های مدنظر رئیس‌جمهور و دولت عملی شود. هرگونه کمک به نظام سلامت در جهت جلب رضایت توده مردم بسیار خوب است، اما بدنه دولت هم باید در راستای این اهداف مشارکت داشته باشد. تشکیل کارگروه‌های تخصصی، مشارکت بیشتر بیمه‌های اجتماعی، پرداخت بدهی‌ها و توفیق طرح تحول نظام سلامت منوط به رعایت قانون است و نه نگاه دیوان‌سالاری. کسی نمی‌تواند سازمان تامین‌اجتماعی را در خصوص طرح تحول نظام سلامت متهم به کم‌کاری کند. رضایتمندی حدود 41 میلیون بیمه‌شده این سازمان به‌سادگی به دست نمی‌آید. ماده 38 قانون برنامه پنجم توسعه چراغ راه و محور عمل سازمان تامین‌اجتماعی است. در عین حال هم از هرگونه توافقی که خطوط قرمز قانون را رعایت کند و منتج به بازدهی بهتر طرح تحول نظام سلامت شود، حمایت می‌کنیم، مشروط بر اینکه ادغام مکانیکی بخش درمان تامین‌اجتماعی در سایر بیمه‌های درمانی که نه قانونی است و نه منطقی، انجام نگیرد و کارکردها ناظر بر روح قانون باشد.