«اقتصاد ایران در دو سال آینده درنتیجه میلیاردها دلار درآمدی که از لغو تحریم‌ها حاصل می‌شود، رشد قابل‌ملاحظه‌ای را تجربه خواهد کرد.» این جمع‌بندی نخستین گزارش بانک جهانی در سال جدید میلادی است که چشم‌اندازی از آینده اقتصاد ایران ارائه داده است. در گزارش بانک جهانی آمده است، نرخ تولید ناخالص داخلی ایران در سال جاری میلادی به 8/5 درصد افزایش می‌یابد که در مقایسه با نرخ 9/1 درصدی سال گذشته، جهش چشمگیری است. همچنین در سال آینده میلادی (2017)، رشد اقتصادی ایران 7/6 درصد پیش‌بینی می‌شود. این در حالی است که در برخی پیش‌بینی‌های قبلی، رشد اقتصادی ایران در سال 2017 حدود 2 درصد محاسبه شده بود و گزارش جدید بانک جهانی با پیش‌بینی افزایش رشد اقتصادی ایران، افق روشنی را از آینده اقتصادی ترسیم می‌کند. با اجرای برجام و برداشته شدن تحریم‌ها صادرات نفت خام ایران روزانه 500 هزار تا 700 هزار بشکه افزایش خواهد یافت. بانک جهانی متوسط قیمت نفت در سال 2016 را بشکه‌ای 49 دلار تخمین زده است و به این ترتیب ایران می‌تواند همچنان سهم قابل‌قبولی از درآمدهای نفتی داشته باشد. البته بازگشت نفت ایران به بازار و افزایش رشد اقتصادی ایران چالشی برای کشورهای حوزه خلیج‌فارس ازجمله عربستان به شمار می‌رود.

با این حال بانک جهانی هشدار می‌دهد از آنجایی که ایران هم مانند بسیاری دیگر از کشورهای تولیدکننده نفت به درآمدهای نفتی وابسته است، باید اقداماتی در جهت ایجاد تنوع در درآمدهای اقتصادی انجام دهد. به گفته بانک جهانی کاهش بهای نفت زنگ خطری برای کشورهای تولیدکننده نفت است تا هرچه زودتر منابع جایگزینی برای درآمدزایی تعریف کنند. در بخش دیگری از گزارش بانک جهانی آمده است، ایران پس از لغو تحریم‌ها به 150 میلیارد دلار دارایی‌های بلوکه‌شده دست می‌یابد که در صورت مدیریت صحیح می‌تواند به عاملی برای رشد اقتصادی تبدیل شود.

بانک جهانی در خاتمه گزارش خود می‌نویسد: «توافق هسته‌ای ضمن باز کردن درهای ایران به روی اقتصاد جهانی، تولید نفت و گاز و بخش خودروسازی ایران را به بازار جهانی بازمی‌گرداند. همچنین در صورتی که تحریم‌ها در شش ماهه نخست سال جاری میلادی لغو شوند، خوش‌بینی فزاینده‌ای در مورد ظرفیت‌های اقتصادی ایران ایجاد می‌شود و فرصت‌های سرمایه‌گذاری برای شرکت‌های خارجی پدید می‌آید.»

مایکل روبین، کارشناس امور ایران و خاورمیانه در موسسه امریکن اینترپرایز، می‌گوید: «به نظر من می‌توان به رشد اقتصادی ایران پس از لغو تحریم‌ها امیدوار بود.» او در عین حال در مورد اینکه بانک جهانی تنها آمارهای رسیده از ایران را مبنای گزارش خود قرار داده، ابراز نگرانی می‌کند. به گفته او افزایش رشد اقتصادی ایران در تضاد کامل با شرایط اقتصادی است که ایران پیش از مذاکرات هسته‌ای و دستیابی به توافق در آن قرار داشت.

روبین که پیش از این در دولت جورج بوش در پنتاگون فعالیت داشته، با اشاره به افزایش درآمدهای نفتی و تجاری ایران در سال‌های 1999 تا 2005 می‌گوید: «در آن دوران ارزش روابط تجاری ایران و اروپا سه برابر و قیمت نفت چهار برابر شد، اما درآمد حاصل از حجم انبوه روابط تجاری با اروپا و فروش نفت گران‌قیمت، به طور صحیح در زیرساخت‌های اقتصادی کشور هزینه نشد. به این ترتیب با اینکه عوامل رشد اقتصادی وجود داشت، نرخ رشد آنگونه که انتظار می‌رفت افزایش نیافت.»