در حاشیه
مهدی پاکنیت
جواد خیابانی
جوری به برند تبدیل شده که دیگر بهراحتی نمیتوان از کنارش گذشت! کلا پخش مسابقات فوتبال از شبکه سه باعث ظهور چند استعداد عجیب شده است. نخست استاد خیابانی که برخی بر این باورند نفس حضورش مترادف با حماسه است. به این ترتیب که برای حماسهسازی به هیچ مواد اولیهای نظیر یک مسابقه حساس یا افتخار ملی نیازی ندارد، بلکه در کسوت یک مجری مینشیند سر جایش و از «هیچ» حماسه میآفریند. او این قابلیت را دارد که حتی در مورد ولههای شبکه سه هم حماسهای در ابعاد شاهنامه تحویل بینندگان دهد.
مرتضی حسینی
مرتضی حسینی مردی است که اساسا آمده تا بامزه باشد و در کمال ناراحتی خودش هم به این نکته واقف است. لذا خیلی برای متفاوت جلوه کردن تلاش نمیکند، بلکه سعی میکند همیشه شاد به نظر برسد. او طرفدار پرسپولیس و استقلال و تراکتور است، چون اگر نباشد هواداران این تیمها عصبانی میشوند و اسپانسر هم عصبانیت آنها را دوست ندارد. این نکته که حسینی طرفدار دوآتشه این سه تیم است فینفسه بد نیست، موضوع وقتی به تراژدی تبدیل میشود که دوتا از این سه تیم مثل بازی استقلال و تراکتور بخورند به پست هم.
علیرضا منصوریان
در این فصل پنجبار بازی برده را با موفقیت به تساوی یا باخت تبدیل کرد و با باخت مقابل تراکتور این رکورد را به عدد شش ارتقا داد. تنها تحلیلی که میتوان از این روند ارائه داد این است که بازیکنان استقلال خودشان به صورت سرخود و بداهه بلدند چطور بازی را دربیاورند، منتها در نیمه دوم (موسوم به نیمه مربیان) با طناب علی منصور میروند داخل چاه! منصوریان جلوی چشم دهها هزار طرفدار استقلال بازی را به تیمی باخت که مربیاش هرروز صبح عکس نیمکت استقلال را نگاه میکند و به خود میگوید: «فصل بعد میشینم روی این صندلی!»
ارسال دیدگاه
ضمیمه
تیتر خبرها
