«کارلوس کی‌روش از ایران می‌رود.» این خبری است که از راهروهای وزارت ورزش به گوش می‌رسد. خبری که فعلا تاییدیه رسمی ندارد اما اصلا بعید نیست به واقعیت بپیوندد. مرد پرتغالی برای تاریخ 11 اردیبهشت استعفا داده و شرایط کنار رفتنش را فراهم کرده، از سویی دیگر فدراسیون فوتبال و وزارت ورزش توانایی جبران هزینه‌هایی که او ایجاد می‌کند را ندارند. پس اگر کی‌روش در اعلام استعفا صداقت داشته باشد به درهای خروجی نزدیک است و اگر هم صادق نبوده باشد در اردیبهشت‌ماه انتخابات برگزار می‌شود و رئیس جدید حق دارد سرمربی را تغییر دهد. خبرها در مورد جدایی کی‌روش در روزهای آخر سال بسیار جدی شده و شایعات غیررسمی با اطمینان از جدایی او می‌گویند. هرچند در 5 سال گذشته کی‌روش بارها خواسته ایران را ترک کند و نکرده و وزارت ورزش هم موفق به حذف او نشده، اما به نظر می‌رسد فقط بندهای قرارداد می‌تواند کی‌روش را در ایران نگه دارد، تازه به این شرط که فدراسیون حاضر نشود پول قرارداد کی‌روش را بدهد و او را رها کند. اخبار کنار رفتن کی‌روش در شرایطی منتشر می‌شود که ایران در آستانه مسابقات مقدماتی جام‌جهانی است و تغییر مربی پروژه مناسبی به حساب نمی‌آید اما به نظر می‌رسد مسئولان فوتبال و ورزش تصمیمشان را گرفته‌اند که یا کی‌روش را تحت فشار بگذارند که کمتر مصاحبه کند یا با جاگزینی مشکلشان را حل کنند. البته تنها مسیرشان برای عبور از کی‌روش انتخاب مربی اسمی برای تیم ملی است. یک مربی مشهور که بتواند هم جای او را پر کند و هم فوتبال ایران را بیش از او جلو ببرد. در این بین شنیده‌های قطعی خبر از این دارد که سرمربی آینده تیم ملی باید در مذاکراتی قبل از اردیبهشت آماده جایگزینی باشد و گفت‌وگوهایی برای جذب سرمربیان انجام شده است. سرمربیانی که فعلا تیم ندارند و می‌توانند برای تیم ملی ایران مفید باشند. البته این فهرست مشهورترین مربیان است که با برخی از آن‌ها گفت‌وگوی مقدماتی انجام ‌شده و به دلیل حساسیت نمی‌شود نام آنان را برد. ضمن اینکه به غیر از مربیان فهرست، مربیانی چون خوانده راموس، راموس سانداوال، رودی گارسیا و برندون راجرز هم در فهرست مربیان آزاد هستند و از میان مربیان خارجی حاضر در ایران هم گزینه برای نیمکت تیم ملی وجود دارد.