در اولین هفته کاری سال 95، خبرها و موج‌های فراگیر زیادی در شبکه‌های اجتماعی راه افتاد اما یک خبر بیش از همه دیده شد و کاربران بیشتری درباره‌اش نوشتند. خبری به این شرح:

«حمیدرضا گنگوزهی، معلم روستای نوکجوی در شهرستان خاش استان سیستان و بلوچستان، در جریان تلاش برای نجات جان دانش‌آموزان جان خود را از دست داد. یک معلم دیگر هم زخمی شد. براساس گزارش‌ها او که می‌خواسته مانع فروریختن دیوار کنار مدرسه روی دانش‌آموزان شود، زیر آوار مانده و درنهایت جان خود را از دست داده است.»

به گفته مقامات محلی، این حادثه پس از آن رخ داد که دیوار مخروبه و نم‌کشیده مجاور مدرسه در اثر گردباد شدید یکشنبه ۱۵ فروردین در حال فرو ریختن بر سر سه دانش‌آموزی بود که در هنگام زنگ تفریح در کنار آن ایستاده بودند. به دنبال آن، حمیدرضا گنگوزهی و عبدالرئوف شهنوازی، دو معلم مدرسه «شهید رحیمی»، با سرعت خود را به دانش‌آموزان رساندند و آن‌ها را از ماندن زیر آوار نجات دادند اما خود در ادامه گرفتار آوار شدند. هرچند این دو معلم با کمک اهالی روستا از زیر آوار خارج می‌شوند، اما حمیدرضا گنگوزهی پیش از انتقال به بیمارستان جان خود را از دست می‌دهد و عبدالرئوف شهنوازی نیز از ناحیه پا دچار شکستگی می‌شود.

آن‌گونه که علی‌رضا نخعی، مدیرکل آموزش‌وپرورش استان سیستان و بلوچستان، به خبرگزاری «آنا» گفته: « نزدیک‌ترین مرکز درمانی تا این روستا حدود ۶۰ کیلومتر است و به دلیل ناهموار بودن مسیر و نبود امکانات کافی مصدومان با تاخیر به بیمارستان رسیده‌اند.» وی همچنین درباره دیوار مخروبه مجاور مدرسه گفته: «مدیر مدرسه بارها به صاحب‌خانه تذکر ترمیم داده و وی را در جریان حوادث احتمالی گذاشته بود، اما متاسفانه به دلیل وضعیت مالی ساکنان این روستا صاحب‌خانه قادر به ترمیم آن نبود و طی چند روز اخیر به دلیل بارش باران این دیوار استحکام خود را از دست داده بود.» مراسم خاکسپاری حمیدرضا گنگوزهی، صبح روز دوشنبه هفته پیش با حضور مقامات محلی ازجمله معاون استان‌دار سیستان و بلوچستان، مدیرکل آموزش‌وپرورش استان، و نماینده خاش در مجلس شورای اسلامی در روستای گزو پشتکوه برگزار شد.همین ماجرا واکنش گسترده کاربران شبکه‌های اجتماعی را به دنبال داشت. بسیاری از کاربران در توییتر، فیس‌بوک و اینستاگرام در این رابطه مطالبی نوشتند. برخی در ستایش این معلم فداکار نوشتند، برخی کمبود و نبود امکانات در این منطقه محروم را نقد کردند و برخی هم جزئیات جدیدی از حادثه را منتشر کردند.

محمدحسین نجاتی، خبرنگار، در توییتر خود در این باره نوشت: «همکار معلم سیستان و بلوچستانی روایت مهمی از مرگ او دارد: آمبولانس نبود، با پراید او را به بیمارستان می‌رساندیم، ماشین پنجر شد و حمیدرضا جان داد.» اکانت توییتر منسوب به حسن روحانی، رئیس‌جمهور، هم با گرامی داشت یاد این معلم نوشت: «یاد و نام حمیدرضا گنگوزهی #معلمی که با نثار جان خود به همه ما درس #شجاعت و #فداکاری آموخت، جاودان باد.» کاربری به نام کیوت‌السلطنه هم در توییتر خود درباره این ماجرا اینطور نوشت: «مسلما اون معلم قهرمان بزرگیه، ولی کاش روزی برسه که دیگه نیازی به اینجور قهرمانی‌ها نباشه و همه معلم‌ها پای تخته‌سیاه قهرمانی‌شون رو ثابت کنن.»

برخی از کاربران هم به عدم پوشش رسانه‌ای قابل‌توجه این حادثه انتقاد کردند و در این رابطه مطالبی نوشتند. شبنم رحمتی، روزنامه‌نگار، در همین رابطه چنین توییتی نوشت: «هرجای دیگه دنیا بود مرگ یک معلم برای نجات دانش‌آموزانش تیتر اصلی روزنامه‌ها می‌شد. صبر کنیم ببینیم چندتا از روزنامه‌های ما این کار رو می‌کنن.» مرضیه رسولی هم با انتقاد از وضعیت روزنامه‌ها با اشاره به همین موضوع چنین توییتی منتشر کرد: «بابا مطبوعات دو هفته تعطیل بودن، دو هفته پرخبر! اون‌وقت تو ناراحتی چرا پاناما رو نبردن صفحه یک! چرا به کشته شدن معلم سیستان و بلوچستانی بی‌توجهی کردن!»

حسین نوروزی هم از زاویه‌ای دیگر ماجرای این معلم و کار فداکارانه او را دیده است: «هر معلمی که جانش رو برای دانش‌آموزانش فدا می‌کنه، مشتی است بر نظام آموزشی که سعی داره معلم‌جماعت رو اسیر بُن کالا و وام و... نشون بده. برای من هنوز معلمی شغل آرمانی است که باارزش و والاست. اینکه معلم‌ها رو غالبا صرفا افرادی تشنه بن و... تصور کنیم، غم‌انگیزه.»

امیر کلهر، از کاربران توییتر، هم در این رابطه چنین خبری را منتشر کرد: «یک میدان در شهر خاش به نام معلم فداکار و ایثارگر حمیدرضا گنگوزهی نام‌گذاری شد. میدان جدید در تقاطع خیابان مرادریگی و شهید بهشتی است.»

در فیس‌بوک نیز یکی از کاربران به نام مجتبی در مطلبی در همین رابطه نوشت: «معلم فداکار مدرسه شهید رحیمی روستای نوکجو از توابع روتک شهرستان خاش با ایثار جان خود، سه دانش‌آموزش را از ماندن زیر آوار و مرگ حتمی نجات داد. مرگ باشکوه معلم سیستان و بلوچستانی برای نجات جان دانش‌آموزانش یک طرف و ریزش دیوار یک طرف. اولی از بزرگی روح این معلم فداکار خبر می‌دهد و دومی از کمبودهای سیستان و بلوچستان. برای اولی باید تمام‌قد ایستاد و برای دومی باید با تمام وجود گریست.»