سلامت سالمندان یکی از مسائل  جدی بهداشتی در اغلب جوامع است که نیازمند سیاست‌گذاری و برنامه‌ریزی‌های دقیق و صحیح است. چنانچه کشوری برنامه‌ریزی دقیقی در این زمینه نداشته باشد با مشکلات زیادی مواجه می‌شود. این مشکلات نه‌تنها زندگی سالمندان را تحت تاثیر قرار می‌دهد  و موجب از دست رفتن استقلال آن‌ها و عوارض جسمانی، روانی، اجتماعی و اقتصادی می‌شود؛ بلکه تاثیر عمیقی بر سیستم‌های بهداشتی و درمانی جامعه می‌گذارد و منجر به صرف هزینه‌های انسانی و اجتماعی کلان می‌شود.

امروزه شاخص امید به زندگی سالمندان رو به افزایش است و عاملی مهم و تاثیرگذار بر نظام اجتماعی و اقتصادی جوامع است. سالمندی به معنای مستعد شدن بدن برای ابتلا به بیماری‌ها و به‌ویژه بیماری‌های مزمن است که هزینه درمان را نیز افزایش می‌دهد.

مروری بر آمار سالمندان نشان می‌دهد رشد جمعیت سالمندان در جهان به‌گونه‌ای است که در سالیان آتی به‌ویژه کشورهای درحال‌توسعه با معضلی به نام «انفجار جمعیت سالمندان» روبرو خواهند شد. امروزه بیش از 600 میلیون نفر از جمعیت جهان را افراد بالای 60 سال تشکیل می‌دهند و براساس پیش‌بینی‌ها این رقم تا سال 2020 به یک میلیارد نفر و تا سال 2050 به بالای 970/1 میلیارد نفر خواهد رسید و پیش‌بینی می‌شود در این سال برای اولین‌بار در طول تاریخ بشر، تعداد افراد بالای 60 سال با تعداد کودکان برابری خواهد داشت .

برخی از مسائل و مشکلاتی که در کشورهای درحال‌توسعه بر مسئله سالمندی تاثیر می‌گذارند نیز شامل نرخ رشد بالاتر جمعیت به معنی جمعیت سالمند بیشتر در آینده خواهد بود. این کشورها هنوز با مشکلات ناشی از توسعه دست‌به‌گریبان هستند و به بررسی مسائل مرتبط با پیر شدن جمعیت نمی‌اندیشند. درنتیجه برنامه‌ریزی منسجمی ندارند و به طور ناگهانی با پدیده سالمندی جمعیت و دشواری‌های آن روبرو خواهند شد. همچنین در کشورهای درحال‌توسعه سرعت سالخوردگی جمعیت بیشتر است و مدت‌زمان کمتری طول می‌کشد تا جمعیت سالمندان ۲ برابر شود. بنابراین، آن‌ها آمادگی کافی برای رویارویی با این وضعیت را نخواهند داشت و این مسئله مشکلات بسیاری برای آنان به وجود خواهد آورد.

این در حالی است که در کشورهای درحال‌توسعه درصد بالایی از سالمندان در مناطق روستایی زندگی می‌کنند. از دیگر موارد قابل‌توجه سالمندان درکشورهای درحال‌توسعه این است که معمولا در خانواده‌های بزرگ زندگی می‌کنند و تعداد سالمندانی که به‌تنهایی زندگی می‌کنند- در مقایسه با کشورهای پیشرفته- کمتر است.

از سوی دیگر در کشورهای درحال‌توسعه نظام‌های حمایت اجتماعی آنقدر وسیع نیستند تا همه سالمندان را پوشش دهند، خانواده مهم‌ترین پشتوانه و بهترین منبع حمایت مالی و اجتماعی و معنوی برای سالمندان محسوب می‌شود .