روزنامه‌نگاری امروز بیش از هر زمان دیگری نیاز به تشکیل سازمان نظام رسانه‌ای دارد و طبیعتا نظام رسانه‌ای کارآمد در پیوند با تشکل صنفی معتبر شکل می‌گیرد و قوام می‌یابد.

حمایت از تولید شغل و کاهش آمار بیکاری یکی از اهداف نظام‌های تامین‌اجتماعی است و در صورت تصویب لایحه نظام جامع رسانه‌ای نه‌تنها تشخیص روابط کارگر و کارفرما در فضای رسانه‌ای کشور و تشخیص سخت و زیان‌آور بودن برخی مشاغل روزنامه‌نگاری آسان‌تر می‌شود، بلکه آمار بیکاری در میان روزنامه‌نگارانی که به سمت صندوق بیمه بیکاری سرازیر می‌شوند، کاهش می‌یابد.

رعایت بی‌طرفی و پشتیبانی صنفی از روزنامه‌نگاران از هویت‌های بایسته نظام رسانه‌ای است؛ لذا در پیش‌نویسی که گویا برای شکل‌دهی به این نظام در حال تدوین است، باید تلاش شود از حضور مستقیم نمایندگان و متولیان دولتی- حاکمیتی در ساختار تصمیم‌گیری‌های این نظام صرف‌نظر و به همراهی مشاوره‌ای اکتفا شود تا خبرنگار احساس استقلال حرفه‌ای کند و از سویی تلاش شود در صورت بروز تخلف مطبوعاتی با رعایت شئون و منزلت خبرنگاران و اهالی قلم، در چارچوب اقتضائات حرفه‌ای و تخصصی، و در تعامل با تشکل‌های معتبر و منتخب حرفه‌ای به تخلف‌های صنفی به‌طور منصفانه و قاطع رسیدگی شود. نظام رسانه‌ای مثل دیگر نظام‌های صنفی نظیر نظام ‌مهندسی یا نظام پزشکی باید درصدد حمایت به هنگام و موثر از روزنامه‌نگاران باشد، از این رو احیای تشکل صنفی یکپارچه و معتبر از سوی روزنامه‌نگاران می‌تواند در کنار نظام رسانه‌ای مستقل، به‌عنوان مکمل آن، به تثبیت جایگاه روزنامه‌نگاران و برخورداری آنان از حمایت‌های موثر حقوقی و صنفی یاری برساند.