تصمیمات خلق‌الساعه و بلاتکلیفی

درست است که با شرایط به وجود آمده ناشی از انتشار ویروس کرونا، حفظ سلامت جامعه از هر چیزی واجب‌تر است و مسئولان و در رأس آنها وزارت بهداشت، حفظ سلامت آحاد جامعه را بر هر چیز مقدم می‌دارند، اما از یاد نبریم که در این جامعه، هنرمندانی هستند که بی‌هیچ درآمد آنچنانی، چراغ هنر نمایش را روشن نگاه داشته‌اند. آنها – عمدتا- در استخدام هیچ سازمان و ارگانی نیستند و فقط با هنر خویش امرار معاش می‌کنند؛ هنری که تنها با ارائه مستقیم آن به مخاطب قابل اجراست.

 

سینماها و تالارهای خالی از تماشاگر

تئاتر شهر از جمله مراکزی است که در ایام عادی سال، پذیرای انبوه علاقه‌مندان به هنرهای نمایشی است و این روزها در سکوت، منتظر تغییر شرایط است. مدیر روابط‌عمومی تئاترشهر در مورد وضعیت این روزهای این مجموعه فرهنگی می‌گوید: «از اواخر سال گذشته با ورود کرونا، عملا اجراهای این مجموعه به حالت تعطیل و یا نیمه‌تعطیل درآمد و از آن زمان تاکنون ما عملا هیچ نمایشی را به صورت کامل با حضور عوامل دست‌اندرکار نمایش و تماشاگر در حد ظرفیت تکمیل سالن روی سن نبرده‌ایم. این موضوع تاکنون بی‌سابقه بوده اما با وجود این ویروس خطرناک که هر روز جان بسیاری از هموطنان‌مان را می‌گیرد عملا چاره دیگری نیست و کماکان باید منتظر ماند تا این شرایط چه زمانی پایان می‌پذیرد.»

احمد برزگر در مورد ضرر و زیان ناشی از عدم اجرای نمایش‌ها تأکید می‌کند: «به هر حال هر نمایشی تا آماده اجرا شود به عوامل مختلفی نیاز دارد؛ از طراح صحنه تا طراح لباس و دکور و همچنین خود بازیگران که باید مدام در حال تمرین باشند. موضوع ضرر و زیان ناشی از عدم اجرای یک نمایش فقط مختص عوامل آن نیست بلکه تالارها و سالن‌های نمایش نیز از آن تأثیر می‌پذیرند. در نظر داشته باشید در تالارها و سالن‌های نمایش نیز عوامل مختلفی کار می‌کنند؛ از گیشه فروش بلیت گرفته تا عوامل دیگر که دست‌اندرکار هستند. در کل، اجرای یک نمایش عوامل مختلفی را تحت تأثیر خود قرار می‌دهد و اگر فروش بالا باشد و استقبال خوبی از یک نمایش شود، همه به ترتیب از آن سود و منفعت می‌برند، در غیر این صورت همگی متضرر خواهند شد.»

 

تعطیلی کار در شرایط کنونی

سینما تئاتر گلریز؛ خیابان سیدجمال‌الدین اسدآبادی. مکانی که علاقه‌مندان به نمایش از آن خاطرات فراوانی در ذهن خود دارند. از سال 1337 تاکنون این مکان میزبان هنرمندان و علاقه‌مندان فراوانی در حوزه نمایش بوده است. مدیر این مجموعه باسابقه در مورد حال و روز این سینما تئاتر و همچنین سایه شوم کرونا بر هنر نمایش در کشور می‌گوید: « ما سال گذشته در تجهیز و مدرن‌سازی این سالن هزینه‌های زیادی کردیم. هزینه‌هایی شامل آماده‌سازی و تجهیز امکانات و به روزرسانی این مجموعه که در پایان، تقریبا کار آماده بود که سروکله این ویروس پیدا شد و همه چیز را به یکباره نابود کرد.»

قاسم مصیبی ادامه می‌دهد: «توجه داشته باشید که مخارج تعمیر و به‌روزرسانی چه هزینه‌های گزافی را در پی دارد. حال فرض کنید در چنین اوضاع و احوالی که شما آماده بهره‌برداری هستید کار به یکباره بخوابد و شما از هر جهت فقط هزینه کرده باشید و سودی عایدتان نشود. خب در این شرایط انتظار می‌رفت تا عوامل سیاستگذار و دست‌اندرکار ترتیبی اتخاذ کنند تا هنرمندان و عوامل نمایش و سینماداران از این شرایط سخت به نحوی عبور کنند. به هر حال همه ما از حضور این میهمان ناخوانده متضرر شدیم و فقط چشم امیدمان به حمایت‌های بالادستی بود، اما در عمل مشاهده کردیم نه ‌تنها کمکی از هیچ ارگان و سازمانی صورت نگرفت بلکه برعکس هزینه‌های پسماند، شهرداری و دارایی نیز نسبت به قبل از کرونا افزایش چشمگیری پیدا کرد که واقعا دور از انتظار بود.» این مدیر سالن نمایش می‌افزاید: «این در شرایطی است که ما نیروهای قدیمی و مجربی داریم و بیکار کردن و تعدیل آنها (آن‌هم در این شرایط اقتصادی کشور) کار چندان پسندیده‌ای نیست. به هر حال، آنها نیز دارای خانواده هستند و بیکار شدن آنها پیامدهای سنگینی به دنبال دارد؛ اما ما تا چه زمانی می‌توانیم با توجه به تعطیلی کار، حق و حقوق آنها را پرداخت کنیم. می‌بینید تا کسی از ما حمایتی نکند عملا نه‌تنها ما بلکه سایر عوامل نمایش راه به جایی نخواهیم برد. امید که وزارت ارشاد اسلامی برای برون‌رفت از این بحران تدابیر جدیدی اتخاذ کند.»