تامین اجتماعی و رسانه
مصطفي سالاري - مدیرعامل سازمان تامين اجتماعي
سازمان تامین اجتماعی قدیمی ترین و بزرگترین نهاد اجتماعی، درمانی و بیمه گر غیردولتی در کشور است که علاوه بر حمایت از حقوقبگیران، صاحبان حرف و مشاغل آزاد و به ویژه کارگران امروز و دیروز (بازنشستگان) در کشور است. طیف وسیع و متنوع مخاطبان این سازمان در کشور، امنیت اجتماعی و همچنین خدمات رفاهی خود را با سازمان تامین اجتماعی به دست می آورند.
پرداخت مستمری یا مقرری آنان در مواقع ازکارافتادگی و بیکاری، پرداخت مستمری آنان پس از بازنشستگی، حمایت از بازماندگان پس از فوت آنان و پرداخت های مربوط به تعهدات کوتاه مدت از مواردی است که در لیست برنامه های اجرایی سازمان تامین اجتماعی برای خدمت رسانی به کارگران قرار دارد.
درواقع می توان گفت که سازمان تامین اجتماعی در صدر خدمت رسانی اجتماعی ایران قرار دارد و بخش غالب جامعه به طور مستقیم هم امنیت اجتماعی و هم امنیت خاطر خود را در تعامل با این سازمان به دست می آورند.
بر اساس آخرین گزارش رسمی ، تا آذر ماه 1398 تعداد بیمهشدگان اصلی این سازمان در کشور چهارده میلیون و ۴۴۳ هزار و ۳۸۵ نفر و تعداد افراد تحت تکفل این افراد که به عنوان بیمهشدگان تبعی تلقی میشوند، ۲۲ میلیون و ۸۷۷ هزار و ۳۸ نفر هستند و در مجموع، تعداد افراد زیر پوشش سازمان تأمین اجتماعی بالغ بر ۴۴ میلیون نفر از جمعیت حدودا 86 میلیونی کشور است.
همچنین تعداد بیمهشدگان شامل ۹ میلیون و ۹۹۱ هزار و ۲۶۱ نفر بیمهشدگان اجباری، ۴ میلیون و ۳۶ هزار و ۶۱۲ نفر بیمهشدگان خاص، ۲۳۹ هزار و ۵۸۳ نفر مقرریبگیران بیمه بیکاری و ۱۶۲ هزار و ۹۲۹ نفر بیمهشدگان توافقی هستند. 5/3 میلیون خانوار (با احتساب ضریب خانوار افراد مستمری بگیر بیش از ۷میلیون نفر) نیز مستمری بگیر این سازمان هستند که از محل اندوخته و پرداخت حقبیمه در دوران اشتغال، از سازمان حقوق ماهانه دریافت میکنند.
در این وسعت یک نکته را نباید از نظر دور داشت و آن این که سازمان تامین اجتماعی در نهایت فعالیت های عملیاتی خود را به گونه ای ساماندهی می کند که هر کنشی در آن متعلق به مردم است.
شصت و هفت و چهار دهم درصد از درآمد سازمان از محل حق بیمه وصولی از مردم تأمین میگردد که عیناً به ایفای تعهدات قانونی سازمان (پرداخت مستمری) منجر میشود که د رواقع درآمد ماهیانه خانوارهاست. به عبارت دیگر حق بیمه وصولی هر ماه، صرف پرداختهای همان ماه میشود و بدین واسطه، دارایی و درآمد سازمان به مفهوم واقعی متعلق به مردم است.
از سوی دیگر در سال 1398، متوسط هزینه هر ماه سازمان 9 هزار و 600 میلیارد تومان بوده که حدود 9 هزار میلیارد تومان آن از حق بیمههای دریافتی از سراسر کشور تأمین شده است. در بخش هزینهها، 7 هزار میلیارد تومان در همان ماه صرف پرداخت مستمری ماهانه بازنشستگان، ازکارافتادگان و بازماندگان، مقرریبگیران بیمه بیکاری و سایر تعهدات قانونی و حداقل 2 هزار و 300 میلیارد آن صرف هزینههای درمان شده و مابقی برای طرحها و پروژهها، تجهیزات و امور جاری و حقوق کارکنان هزینه شده است.
ارقام فوق نشان می دهد که سازمان تامین اجتماعی به طور مدام در یک سیکل مالی-اقتصادی قرار دارد که با توجه به روند فاقد ثبات منحنی اقتصادی کشور هر لحظه برای پوشش امنیت اجتماعی کارگران با مشکلات زیادی دست به گریبان است. برنامه های سازمان تامین اجتماعی البته بر این امر تاکید دارند که باید سازمان بهترین بنیه را برای خدمت رسانی به کارگران و مردم داشته باشد و ما نیز همواره در تلاش بوده ایم تا سازمان تامین اجتماعی در این نقطه ایده آل بایستد. اما لازمه این امر برقراری تراز مثبت میان منابع و مصارف سازمان است.
تأخیر یا اختلال در وصول حق بیمه ماهانه موجب اخلال در پرداخت حقوق مستمریبگیران بازنشسته، ازکارافتاده و بازمانده و همچنین مزایای مقرریبگیران بیکار و تأمین هزینههای درمان میشود که می تواند کارایی سازمان تامین اجتماعی را تحت تاثیر قرار دهد.گاهی حتی چالش های غیر قابل پیش بینی این عدم تناسب میان منابع و هزینه ها رادامن می زنند و مشکلات تحمیلی زیادی را روی دوش سازمان تامین اجتماعی می گذارند.
در همین بحران کرونا که طیفی از مشکلات اقتصادی، اجتماعی و سیاسی را به وجود آورد تعداد مقرری بگیران بیمه بیکاری که تا پایان بهمن ماه 98 جمعاً 243 هزار نفر بودند، از تاریخ 22 اسفندماه 1398 تاکنون صرفاً به دلیل بحران کرونا به بیش از 660 هزار نفر افزایش یافته اند.
البته سازمان تامین اجتماعی در تمام سطوح خود وظیفه می داند که در مقابل این بحران ها بایستد و تا امروز نیز این گونه بوده است اما باید در تحلیل رفتار سازمان تامین اجتماعی در دوره های مختلف فقدان تناسب میان منابع و هزینه ها را ارزیابی کرد.
بی شک رسانه ها می توانند در ارزیابی درست و واقعی کنش موجود در سازمان تامین اجتماعی نقش ویژه ای ایفا کنند. برای همین باید به ظرفیت رسانه ای در سازمان تامین اجتماعی و گسترش آن اندیشه کرد چون این سازمان فراز و فرودهای گسترده ای دارد که تحلیل آنها نیاز به چابکی رسانه ای و پشتوانه محکم فرهنگی دارد.
برای رسیدن به این نقطه باید رویکرد یکسویه نگری نسبت به امر رسانه ترمیم شود، چون رسانه ها بنابر کارکرد خود نمی توانند در گیومه های صفر و صدی به اصالت رفتاری و فکری دست یابند. برخی بر این باورند که نهادهای عمومی به واسطه ماهیت خدماتی و گستردگی جامعه مخاطبین نباید از رسانه ها ( به مثابه ابزار تبلیغاتی) استفاده کنند.
این یک نگاه تقلی گرایانه به رسانه است که می توان آن را جایگزین نگاه خدمت گرایانه کرد و با این رویکرد سراغ
رسانه ها رفت که آنها می توانند دایره خدمت رسانی به ارباب رجوع را کامل تر و محکم تر کنند.
برای این منظور و ایجاد پلی محکم میان سازمان و ذینفعان آن با پیشرفت های رسانه ای باید به مدلی منسجم و سیاستی کارآمد برای شکل دادن به روشمندی رسانه ای در سازمان تامین اجتماعی دست یافت تا به واسطه آن هم نگاه های صفر و صدی ترمیم شود و هم این رسانه ها بتوانند در ایجاد تناسب میان منابع و هزینه های سازمان و جلب اعتماد عمومی به ویژه شرکای اجتماعی برای تقویت این تناسب کارکرد های ویژه ای داشته باشند.
ارسال دیدگاه
ضمیمه
تیتر خبرها
