«میرچا الیاده»، نویسنده رومانیایی کتاب «جوانی بدون جوانی»، در سال 1907 متولد شد. او برای اخذ مدرک دکترا به هند رفت و در آنجا برای مطالعه متون کهن شرقی، زبان سانسکریت را آموخت. «الیاده» در عمر 79ساله خود توانست آثار زیادی در زمینه نماد، اسطوره و ادیان پدید آورد و از نامداران این عرصه شود.«ما با  زمان چه می‌کنیم؟» این سوال اصلی است که کتاب حول آن، شکل گرفته. شخصیت اصلی این داستان، مردی به نام «دومینیک ماتِی» است که به‌دنبال حادثه‌ای طبیعی، وجه تازه‌ای از زمان را درمی‌یابد. وی دارای نیرویی خاص می‌شود و تلاش می‌کند از آن در راستای نیل به اهدافی که در جوانی در سر داشته، استفاده کند، اما درواقع زندگی شخصی‌اش را از دست می‌دهد و ما به‌عنوان مخاطب داستان با این سوال مواجه می‌شویم که عمر دوباره تا چه حد می‌تواند هیجان‌انگیز یا کسل‌کننده باشد؟ همچنین در طول داستان به این موضوع بر‌می‌خوریم که آیا ممکن است در آینده موجود دیگری تحت‌عنوان «ابرانسان» تشکیل شود که بتواند بر طبیعت غالب شده و مرگ را پشت‌سر بگذارد؟ در آن صورت از نژاد ما چه چیزی باقی خواهد ماند؟ و نهایتا آیا ما می‌دانیم با زندگی و عمرمان چه کنیم؟ امروزه آنچه در خلال زندگی طبیعی و واقعی انسان‌ها دیده می‌شود این است که پس از یک سیر طبیعی شصت تا هفتاد ساله، انسان‌ها به‌نوعی رکود و کسالت می‌رسند. آن‌ها نمی‌دانند با وقت مازاد خود چه کنند، به همین دلیل گاهی به پوچی می‌رسند. شاید اگر بخواهیم به عمری فراتر از یک قرن فکر کنیم؛ باید ابتدا راه‌هایی برای سودمندی زمان بیابیم. سوالی که در پایان داستان به سراغمان می‌آید این است که «زمان با ما چه می‌کند؟» نکته جالب توجه این است که کتاب شامل مقدمه‌ای از «فرانسیس فورد کاپولا» است. او در سال 2007، پس از دوره ده‌ساله دوری از کارگردانی، فیلمی براساس این کتاب ساخت.