تحقق ایده‌ برخورداری از «نظام جامع تامین‌اجتماعی برای همگان» همان اندازه که ضروری و انسانی است، غیرقابل دسترس و آرمانی نیز به نظر می‌رسد، اما گزارش‌های «سازمان بین‌المللی کار» در مورد مخارج نظام حمایت اجتماعی و امکان‌پذیری آن در 57کشور کم‌درآمدتر جهان (34کشور با درآمد متوسط رو به پایین و 23 کشور با درآمد کم) نشان می‌دهد که حتی فقیرترین کشورهای جهان نیز امکان ارائه‌ انواع حمایت‌های اجتماعی (از جمله حمایت از کودکان، مادران، افراد ناتوان، سالمندان و بازنشستگان) برای تمامی شهروندان خود را دارند، البته به‌شرط آنکه واقعاً در اجرای چنین تصمیمی مصمم باشند.

 راه‌حل‌های بسیاری برای رفع مشکل کمبود منابع لازم برای برقراری نظام حمایت اجتماعی پیشنهاد شده است. برای نمونه، بازتوزیعِ هزینه‌های عمومی، افزایش درآمدهای مالیاتی، توسعه‌ درآمدهای نظام تامین‌اجتماعی، درخواست کمک از سایر کشورها، حذف گردش‌های مالی غیرمشروع و مدیریت بدهی‌ها از جمله راهکارهایی هستند که دولت‌ها می‌توانند برای تامین منابع لازم برای ارائه‌ خدمات مربوط به حمایت‌های اجتماعی به‌کار گیرند. برای مثال، در این گزارش آمده است، اگر کشورهای خاورمیانه، بیش از دو درصد از تولید ناخالص داخلی خود را برای تامین مالی هزینه‌های مربوط به استقرار نظام حمایت اجتماعی به‌کار گیرند، کارآمدی و جامعیت این نظام در این کشورها افزایش قابل‌ملاحظه‌ای خواهد یافت. کشورهای غنا و اندونزی، توانسته‌اند درآمدهای ناشی از یارانه‌های انرژی خود را برای «حمایت اجتماعی» هزینه کنند. آرژانتین و برزیل نیز با رسمی‌کردن کارگران شاغل در بخش‌های غیررسمی اقتصاد خود، دامنه‌ شمول نظام‌های تامین‌اجتماعی خود را گسترش داده‌اند. دست آخر، بیش از 60کشور جهان توانسته‌اند پس از مذاکره با طلبکارها بر سر بدهی‌های‌شان، پس‌انداز مالی لازم برای اجرای طرح‌های اجتماعی‌شان را تامین کنند. در انتها، براساس این گزارش می‌توان گفت که ایجاد نظام «حمایت اجتماعی»، نیازمند تقویت‌ گفت‌وگوهای ملی برای بازتعریف اولویت کشورهاست. انجام چنین گفت‌وگوهایی مستلزم مشارکت اتحادیه‌های کارگری، کارگران، جامعه‌ مدنی، سازمان‌های بین‌المللی (مانند سازمان ملل) و البته تصمیم دولت‌هاست. ایده‌ «تامین‌اجتماعی برای همه»، ابداً ایده‌ای آرمانی و غیرقابل دسترس نیست، بلکه نیازمند آن است که دولت‌ها با توجه به ظرفیت‌‌هایی که در اختیار دارند، تمامی راهکارهای ممکن را برای تامین منابع مالی موردنیاز شناسایی و بسیج کنند و اجرای این ایده را در زمره‌ اولویت‌های اساسی خود به رسمیت بشناسند.