میناکاری در فرهنگ دهخدا به‌معنای نقاشی و تزئین فلزاتی همچون طلا، مس و نقره است که در حرارت بالا پخته و ثابت می‌شوند و انواع مختلفی دارد. برای ساختن و آماده‌شدن یک قطعه میناکاری‌شده حدود 10شغل در آن درگیر می‎شود. اما نوع دیگری از میناکاری وجود دارد که روی سفال انجام می‌شود. این نوع از میناکاری کاملا با میناکاری روی فلز متفاوت است. یادگیری هرکدام از این میناکاری‌ها نیازمند آموزش‌هایی است که توسط استادان و هنرمندان این حرفه داده می‌شود.

وزیری، در ابتدا برای ما به‌صورت جداگانه مراحل میناکاری روی فلز و سفال را شرح می‌دهد. مراحل میناکاری روی فلزات و سفال با یکدیگر متفاوت هستند. مراحل میناکاری روی فلز شامل زیرسازی، لعاب‌زنی، آماده‌سازی رنگ‌ها، نقاشی و کوره‌گذاری است. برای تهیه زیرساخت مینا باید از آلیاژ فلزها با درصد دقیق استفاده کرد، زیرا مانع از خراب‌شدن ظرف در کوره یا در مدت زمان می‌شود. پس‌ از آماده‌شدن فلز، با استفاده از لعاب‌های سفیدرنگ در دمای حدود 700درجه ظروف را لعاب‌کاری می‌کنند تا ظرف کاملا براق، سخت و یک‌دست شود. مرحله بعد، آماده‌سازی رنگ‌هاست. رنگ‌هایی که در این هنر به‌کار می‌رود، رنگ‌های فلزی هستند که با ترکیب چند فلز به‌دست می‌آیند. پس از آماده‌سازی رنگ‌ها، طرح موردنظر را روی لعاب پیاده کرده و با استفاده از قلم‌های مخصوص، آن را رنگ می‌کنند و در آخر برای تثبیت و پختن نقاشی، ظرف میناشده را در کوره، بین دمای 600 تا 750 درجه قرار می‌دهند.  در میناکاری فلزات سبکی به ‌نام میناکاری حجره‌بندی یا خانه‌بندی وجود دارد که مراحل آماده‌سازی آن کمی با حالت عادی متفاوت است. در این نوع میناکاری در کنار مراحلی که عنوان شد، از سیم نازک و ظریفی برای ایجاد حاشیه در نقاشی‌ها استفاده می‌شود. میناکاری خانه‌بندی یکی از روش‌های قدیمی این هنر است که به‌دست فراموشی سپرده شده بود، اما اکنون مدتی است که به کمک چند استاد باقی‌مانده این هنر در شهر اصفهان، احیا شده و در آموزشگاهی در این شهر به هنرجویان آموزش داده می‌شود. میناکاری روی سفال نوعی دیگری از میناکاری است که شامل مراحلی از جمله سمباده‌زدن، طراحی، رنگ‌آمیزی و کوره‌گذاری است. در این نوع از میناکاری، از ظرف‌های سفالی استفاده می‌شود. انتخاب نوع سفال از مهم‌ترین قسمت‌های این هنر است، زیرا اگر سفال انتخاب شده مرغوب نباشد، در کوره تَرَک برمی‌دارند یا شکسته می‌شوند. پس از انتخاب سفال، روی آن را سمباده می‌زنند تا یک‌دست شود. پس از آن، طرح‌های موردنظر را با استفاده از شیوه‌های خاص روی ظرف پیاده کرده و سپس خطوط را توسط جوهری مخصوص دورگیری می‌کنند. در مرحله بعد، طرح را با استفاده از رنگ‌های معدنی و سرنگ‌های مخصوص، رنگ‌آمیزی کرده و سپس برای پخته‌شدن رنگ، آن را در کوره با حرارت بین 900 تا 980 درجه قرار می‌دهند.