یکی از روش‌های محبوب کتاب‌خوان‌ها برای انتخاب کتاب، دنبال‌کردن پیشنهادهای سایر نویسندگان و مترجمان است. آنان صاحب‌نظرانی هستند که می‌توانند بعد از خواندن کتاب‌های بی‌شمار، گلچین‌هایشان را ارائه دهند و خواننده هم می‌تواند با خیال راحت بنشیند به خواندن و لذت‌بردن. 

هرچند خود احمد اخوت، داستان‌نویس، مترجم و منتقد ادبی، در مقدمه کتاب «به انتخاب مترجم» این نظریه را رد کرده و کار خود را صرفا برآمده از دل عنوان کرده است: «گفته‌اند، معلوم نیست اول بار چه کسی گفته، مورچه حشره‌شناس نیست، جمله‌ای که امروز در زبان انگلیسی به‌صورت ضرب‌المثل درآمده (و قاعدتا در مَثَل مناقشه نیست) یعنی اگر اسمت مورچه است، دلیل نمی‌شود حشره‌شناس باشی. غرض اینکه، داستان‌ها، نقدها و پیوست‌هایی که در این کتاب گِردآمده‌اند کارهای دلی‌اند که به گمانم بد نیست دیگران هم این‌ها را بخوانند، همین و نه چیز دیگر. به عبارت دیگر، این‌ها را پسندهایم رقم زده‌اند، پسندی که با میل، انتخاب، رجحان و اولویت و حتی فرق و تبعیض در یک حوزه معنایی قرار دارد و به‌اصطلاح با این‌ها هم‌خانه است.» احمد اخوت، همان طور که از مقدمه خودش نیز چنین برمی‌آید، تلاش کرده داستان های کوتاه موردعلاقه‌اش از نویسندگان بزرگ را در کتابی گردآوردی کند. 

او در کنار هر داستان، بیوگرافی مختصری از نویسنده منتشر کرده و در پایان هر داستان، نقدی نوشته تا همه این‌ها در کنار هم، مجموعه‌ای بی‌نظیر و دوست‌داشتنی را تشکیل دهند. نکته جالب توجه در انتخاب نویسندگان در این مجموعه؛ حضور پررنگ نویسندگان زن چون کاترین مانسفیلد، جامائیکا کینکائی، آلیس واکر، لیدیا دیویس و... است، در کنار نویسندگان بزرگی همچون سروانتس، پروست، ناباکف و اُ.هنری.