مقاومت سازمان لیگ فدراسیون فوتبال در واگذاری برگزاری مسابقات به تیم‌ها در نوع خودش عجیب‌وغریب است. در روزهایی که تیم‌های باشگاهی حوزه خلیج‌فارس خودشان مسابقات بین‌المللی را برگزار می‌کنند، باشگاه‌های ایران حتی حق فروش بلیت مسابقات خود را ندارند. این شاید قسمت کوچکی از فاصله فوتبال ایران با فوتبال حرفه‌ای آسیا باشد.

هرچند دستمزد بازیکنان، استادیوم‌های محل برگزاری ایرانی و مربیان و بازیکنان شاغل در لیگ‌ها هیچ‌کدام به مرز حرفه‌ای شدن نرسیده‌اند و مهم‌تر از همه اینکه باشگاه‌های فوتبال به درآمدزایی نرسیده‌اند که بخواهند حرفه‌ای باشند، اما فوتبال ایران در مسائل دیگر هم از آسیا عقب ‌مانده است. برگزاری مسابقات لیگ برتر یکی از همین مسائل است که در ایران توسط تیم‌ها انجام نمی‌شود. برگزاری مسابقه یعنی یک تیم لیگ برتری بتواند بلیت مسابقات را خودش بفروشد، ماموران امنیت برگزاری مسابقه را خودش تامین کند و استقرار و رفت‌وآمد تماشاگران هم به عهده خودش باشد. این مجموعه کارها شاید ساده به نظر نرسند اما به ساختارهای فوتبال حرفه‌ای لزوما نیازی ندارند. شما برای برگزاری مسابقه فوتبال نه به بازیکن درجه‌یک نیاز دارید، نه به توپ خوب، نه زمین استاندارد و نه هیچ‌چیز دیگر. فقط کافی است بتوانید مدیریت لازم برای برگزاری مسابقات را داشته باشید اما سازمان لیگ فدراسیون فوتبال نه‌تنها خودش نمی‌تواند این کار را درست انجام دهد که اجازه‌اش را به باشگاه‌های فوتبال هم نمی‌دهد. برگزاری دربی 83 با تعداد زیادی صندلی خالی در طبقه دوم نشان‌دهنده عدم توانایی سازمان لیگ برای برگزاری یک مسابقه فوتبال با تماشاگران زیاد بود. جایی که سازمان لیگ تصمیم گرفت 13 هزار بلیت کمتر بفروشد و تماشاگران پرسپولیس هم زودتر بلیت‌های جایگاه‌های دیگر را خریدند و به جای آن به جایگاه‌های دیگر رفتند. به این شکل ساده یک طرف استادیوم کچلی گرفت و طرف دیگر استادیوم مردم روی پا ایستادند و بازی را تماشا کردند. این مشکل اساسی دقیقا مشکل سازوکار فوتبال است که پایه‌ها و ساختارهای جزئی و ساده‌اش وجود ندارد و مسئولان سازمان لیگ تلاش می‌کنند با کمترین هزینه زمانی به ساده‌ترین مسیر برسند که البته اشتباهات بسیار زیادی دارد. برگزاری مسابقات لیگ برتر توسط گروه‌های لیگ برتری اما برای فوتبال بدبرنامه ایران به معجزه می‌ماند. تصور کنید امنیت استادیوم‌ها توسط تیم‌ها تامین شود و مسئولیت تماشاگرانشان را قبول کنند، استادیوم‌ها توسط خود تیم‌ها تجهیز شوند و درآمد بلیت‌فروشی و پیش‌فروش بلیت به جیب خود تیم‌ها سرازیر شود. در چنین شرایطی حتما هم برگزاری مسابقات و هم استقبال مردم بسیار متفاوت و البته هیجان‌انگیزتر خواهد بود. آن زمان دیگر نه نیازی هست که بهترین سکوهای استادیوم آزادی توسط مسئولان بازی خالی باشد و نه نیازی هست که 13 هزار بلیت یک مسابقه کم فروخته شود. شاید هیجان‌انگیزترین نتیجه برگزاری مسابقه توسط تیم‌ها برگزاری دربی با حضور 90 درصدی هواداران قرمز در بازی رفت و حضور 90 درصد هواداران آبی در بازی برگشت باشد.