دیگرسو
ضعف دولت و توان پاسخگویی
قدرت خرید فرانسویان بهشدت در حال کاهش است و شمار جلیقهزردها در خیابانهای فرانسه به 300 هزارنفر رسیده است. دولت مدعی است که از شمار آنها کم شده، اما واقعیت ندارد، زیرا مشکلی از مشکلاتی که جنبش جلیقهزرد را به خیابانها آورده حل نشده است و هنوز سراسر فرانسه قلمرو آنهاست و خیابانهای شهرهای فرانسه از مبارزان جلیقهزرد انباشته است. حضور آنها نشان میدهد که نارضایتی از کاهش قدرت خرید در سطح جامعه بسیار قوی است. ضعف دولت نشان میدهد که توان پاسخگویی به خواستههای جنبش را ندارد.
وزیر کشور، بیگانه با واقعیات جامعه، جنبش جلیقهزردها را با گروههای راست افراطی برابر میداند. او مدعی است که این جنبش با فراخوان «مارین لوپن» رهبر یک حزب راست افراطی فرانسه به خیابان آمد تا دست به تخریب و حمله به موسسات خصوصی و دولتی بزند. او این جنبش را با حوادث شش فوریه سال 1936 و اوجگیری فاشیسم در آلمان و اروپا و مانور فاشیستها در خیابانها مقایسه کرد. (ماری لوپن در انتخابات اخیر ریاستجمهوری فرانسه نتوانست رای کافی برای رسیدن به ریاستجمهوری را بهدست آورد.)
مکرون نیز به شکل دیگری همین نظر را بیان داشت و مدعی شد که ضرورتی به یک جنبش خیابانی نیست و بهزودی با تشکیل «شورای عالی آب و هوا» تحت نظارت نخستوزیر به مسئله رسیدگی خواهد شد، اما همه میدانند که خواستهای جنبش تنها در اعتراض به آبوهوا خلاصه نمیشود و نمیتوان آن را این گونه خلاصه کرد.
رئیسجمهور وعده داد که دولت پیامدهای مالیاتهای غیرمستقیم را بررسی خواهد کرد و بیان همین مسئله نشان داد که جنبش جلیقهزردها تنها برای آبوهوا نیست.رئیسجمهور در پاسخ به فراخوان کنفدراسیون کارگران دموکرات فرانسه برای یک پیمان اجتماعی در مورد زیستمحیطی با لحن نامطلوبی گفت «این چیزی نیست که جلیقهزردها میخواهند.»
وعدههایی که وزیران و شخص نخستوزیر پس از گسترش جنبش جلیقهزردها آنهم بیشتر در سه بخش آموزش، تربیت و تعلیم دادند نشان میدهد که دولت هنوز گوششنوا ندارد و به خواستههای مردم و زندگی پرهزینه مردم توجهی نشان نمیدهد، این درحالی است که شکاف اجتماعی در جامعه فرانسه رو به گسترش است و نیازمند رسیدگی جدی است.همانطور که ژان لوک میلانشون، رهبر جبهه چپ فرانسه و نماینده مجلس، روز 27نوامبر 2018 از طرف نمایندگان جبهه چپ به روزنامهنگاران گفت: «جلیقهزردها یعنی 70درصد فرانسویان، زیرا 70درصد جامعه از آنها که با جلیقههای زرد به خیابانها آمدهاند حمایت میکنند.»باید اذعان داشت که جنبشی با این حجم و گسترده در پی مطالبات بسیار مهمی در حوزه رفاه است و شاید بتوان گفت به طور اخص خواهان عدالت اجتماعی و زیستمحیطی بهصورت صلحآمیز و مهمتر از آن این جنبش علیه سیاستهای رئیسجمهور به سود ثروتمندان است.
ارسال دیدگاه
تیتر خبرها




