راه فراری هست؟

واقعیت این است که راهی برای جلوگیری از ابتلا به این نوع سرطان وجود ندارد. در واقع این خونِ مبتلایان است که قطعی‌شدن این خطر را تعیین می‌کند و اگر گلبول‌های سفید خون به شکل بی‌رویه‌ای افزایش پیدا کنند، احتمال ابتلا به آن هر لحظه بالاتر می‌رود.

این داستان تلخ از چه قرار است؟

ماجرا این است که گلبول‌های سفید خون، با افزایش غیرطبیعی‌شان، برای کشتن گلبول‌های قرمز و پلاکت‌های خون دست به کار می‌شوند و مثل یک دشمن، با تمام قوا به آن‌ها حمله می‌کنند.

چطور این اتفاق می‌افتد؟

خون دارای سه نوع سلول است؛ گلبول‌های سفید خون که مسئولیت مبارزه با عفونت را برعهده دارند، گلبول‌های قرمز خون که اکسیژن را حمل می‌کنند و پلاکت‌هایی که به لخته‌شدن و انعقاد خون کمک می‌کنند. مغز استخوان بدن آدم‌های سالم، هر روز میلیاردها گلبول جدید ایجاد می‌کند که بیشتر آن‌ها قرمز هستند. اما اگر شما به لوسمی مبتلا باشید، گلبول‌های تولیدشده توسط مغز استخوانتان، بیشتر سفید خواهند بود.در حالی که گلبول‌های سفید، معمولا نقش بازسازی‌ و ترمیم‌کننده بدن را دارند، گروهی از این گلبول‌ها که بی‌رویه تولید شده‌اند، به همتایان قرمز خود حمله می‌کنند. وقتی که گلبول‌های سفید خون، به‌خاطر این حملات با سرعت از بین می‌روند، توان تامین اکسیژن کافی در خون از دست می‌رود و به همین دلیل پلاکت‌های خونی هم با سرعت روند نابودشدن را در پیش می‌گیرند.

چه علائمی دارد؟

معمولا مبتلایان به لوسمی، از ابتلا به عفونت‌ها، کم‌خونی شدید، کبودی  یا خونریزی‌های غیرقابل کنترل شکایت می‌کنند. لوسمی بسته به تاثیری که بر سلول‌های خونی می‌گذارد، به دو نوع حاد و مزمن تقسیم می‌شود. در نوع حاد، فرد مبتلا زودتر از انتظار خود و اطرافیانش جان می‌بازد و در نوع مزمن، گرچه زندگی برای فرد دشوار می‌شود، اما احتمال جان باختن قریب‌الوقوع او کم‌رنگ می‌شود.

چرا این اتفاق می‌افتد؟

گرچه متخصصان هنوز متهم اصلی که زمینه ابتلا به این بیماری را فراهم می‌کند، نمی‌شناسند، اما می‌گویند این بیماری در میان افرادی که به مشکلات کروموزومی دچار هستند، بیشتر دیده می‌شود. گذشته از این، آن‌ها ارتباط مبهمی میان مصرف دخانیات و ابتلا به این سرطان مرگبار را کشف کرده‌اند.برخی از پژوهشگران هم معتقدند که بعضی از انواع شیمی‌درمانی و پرتودرمانی که برای مهار سرطان‌های دیگر انجام می‌شود، می‌تواند زمینه ابتلا به لوسمی را ایجاد کند. سابقه خانوادگی یکی دیگر از عوامل خطر برای ابتلا به لوسمی است. به‌عنوان مثال، اگر یکی از دوقلوهای همسان به نوع خاصی از لوسمی مبتلا شود، احتمال 20درصد قُل دیگر هم تا یک‌سال بعد، گرفتار این بیماری می‌شود.