یکی از اولویت‌های مهم در حوزه کار و رفاه اجتماعی، سامان‌بخشی به روابط کارگران و کارفرمایان و اصلاح کاستی‌ها در قوانین حوزه روابط کار است. در همین رابطه، رسیدگی به مطالبات بازنشستگان به‌ویژه بازنشستگان تامین‌اجتماعی - که مستمری آن‌ها از پس تامین حداقل نیازها هم بر نمی‌آید- بخشی از کاستی‌ها را پوشش می‌دهد و حتی شاید از این مسیر دغدغه معیشتی بسیاری از کارگران را که به ‌نظر جزء اساسی‌ترین مشکلات بازار کار است، می‌توان برطرف کرد.

با توجه به آنکه وزیر کار باید فردی صاحب‌نظر، متخصص و باتجربه  در حوزه روابط کار باشد، سوابق کاری وزیر جدید تا حدود زیادی بستر انجام اصلاحات تازه در وزارت کار را  فراهم خواهد کرد و در نشست اخیر نیز تاکید ایشان به حل مشکل معیشتی کارگران و بازنشستگان موجب امیدواری بود. از سوی دیگر‌، شریعتمداری با  سابقه حضور خود در بخش‌های گوناگون تولیدی، تجاری و صنعتی و با توجه به شناخت دقیقی که از نیازهای کارفرمایان دارد، از وضعیت تولید، صنایع، همچنین از وضعیت کارگران آگاه است و همین موضوع، فرصت کافی به وی برای درک نیازهای کارگران و کارفرمایان را که پیش‌نیاز تدوین سیاست‌های جدید در وزارت کار است، می‌دهد. اما باید دانست که در این مسیر، برگزاری جلسات برای حضور افراد متخصص و صاحب‌نظر به‌ویژه بازنشستگان و کارمندان سابق سازمان تامین‌اجتماعی، بخشی از گرفتاری‌ها را حل می‌کند یا اینکه یافتن راهکاری قطعی برای حل مشکلات را تسهیل می‌کند. متاسفانه یکی از ایراداتی که شاید به وزرای سابق و شیوه مدیریتی آن‌ها در وزارت کار، وارد باشد، بی‌توجهی به اجرا و عدم ارائه تضامینی در خصوص عملیاتی‌کردن وعده‌ها و  راهکارهای کارشناسی است.

بدتر آنکه نظرات کارشناسان معمولا موردتوجه وزرا قرار نمی‌گیرد یا به دلایلی در زمینه‌های اجرایی به کار گرفته نمی‌شود.

البته نباید غافل از آن بود که همراهی مجلس و نمایندگان با سیاست‌های اجرایی وزیر کار نیز امری ضروری است، چراکه پیش از این، تجربه نبود این همراهی باعث تاخیر برنامه‌های وزرا شده بود. موضوع دیگر ضرورت استقلال صندوق‌ها یا کاهش دخالت‌های دولت در آن است. متاسفانه عواقب این دخالت‌ها در قالب بنگاه‌داری و سودجویی مدیران از اموال عمومی سازمان، همچنین بازدهی کم شرکت‌های سرمایه‌گذاری، دیده می‌شود که اگر تداوم پیدا کند، زنگ خطر جدی به تعطیلی سازمان تامین‌اجتماعی است.

اقدامات وزیر جدید باید برای نجات سازمان از این مسائل باشد نه صرفا اموری که اسم و نام وزیر را پُرجلوه می‌کند بدون آنکه به معنای واقعی، اموری را در سازمان و وزارت کار به پیش برده باشد.