بازی‌ که روز پنجشنبه از استقلال و پرسپولیس دیدیم یک دربی تماما کلاسیک بود. یک بازی حوصله‌سربر با کمترین موقعیت گل و یک نتیجه که معمولا وقتی اتفاقی شاهد یک دربی معمولی هستیم، انتظارش را داریم. یعنی یک صفر-صفر معمولی در یک روز کسالت‌بار! راستش نوشتن از دربی بدون اشاره کردن به جو ورزشگاه و تماشاگران چندان رویه مناسبی برای تحلیل این بازی همیشه مهم نیست. در روزی که ورزشگاه تقریبا پر شده بود و هیجان روی سکوها برای دیدن یک بازی پرگل خوب، به اوج رسیده بود و درست در روزی که استقلال در نیمه اول نشان داد برخلاف پیش‌بینی‌ها می‌تواند پیروز از زمین خارج شود، یک بازی محافظه‌کارانه از هر دو تیم و ضعف مفرط هافبک‌های میانی دو تیم و از همه مهم‌تر درگیری‌های بی‌مورد و خطاهای مکرر، بازی را از ریخت و قیافه انداخت تا همه با اعصاب خراب، تلویزیون‌ها را خاموش کنند. 

هیچ‌کس به این مساوی بی‌هیجان رضایت نداشت، به جز بازیکن‌هایی که انگار برای بازی دربی آماده نشده بودند. دربی هفته گذشته یک دربی کلاسیک از نوع حوصله‌سربرش بود. اما چیزی که عیان است اینکه استقلال و پرسپولیس نشان دادند بی‌توجه به موقعیت‌شان در جدول، در این فصل فاصله فنی و تاکتیکی زیادی با هم ندارند و اگر از حواشی معمول خودشان دور باشند، می‌توانند امسال در کورس قهرمانی با هم رقابت کنند. هرچند استقلال فعلا در میانه جدول ایستاده، اما بعید نیست که تا پایان نیم‌فصل اول، آرایش واقعی‌تری را در این جدول شاهد باشیم.

نکته بعدی، ناشی از نتیجه دربی که همه را نگران کرده است، بازی نیمه‌نهایی پرسپولیس در لیگ قهرمانان آسیاست، با نمایشی که در دربی از قرمزها دیدیم و با مصدومیت حسین ماهینی که گویا تا پایان این فصل هم ادامه خواهد داشت، حالا طرفداران این تیم نگران‌اند که سرنوشت چند سال اخیرشان باز تکرار شود و دوباره هم، حسرت رفتن به فینال آسیا به دل آن‌ها بماند. حسرتی که بازی دربی نشان داد خطر رخ دادنش، یک خطر کاملا جدی است. پرسپولیس برای بازکردن یک بازی گره‌خورده هیچ برنامه‌ای نداشت و فقط به حادثه‌ها تکیه کرده بود. این همان پاشنه آشیلی است که قبلا هم برخی منتقدان برانکو تذکر جدی‌اش را داده‌اند. باید دید تا بازی نیمه‌نهایی با السد، گره‌ای از کار قرمزهای پایتخت باز خواهد شد که در چنین موقعیت‌هایی امکان رهایی از مخمصه را داشته باشند یا خیر.

استقلال شفر هم یک استقلال بدون مهاجم است. یک تیم گل‌نزن و کم‌خطر که اگرچه هافبک‌های میانی خوبی دارد، اما برنامه منسجمی برای گل‌زدن ندارد. هنوز خریدهای این  فصل استقلال خودشان را پیدا نکرده‌اند و بعید نیست که اگر استقلال زودتر به رده  مورد انتظار از این تیم در جدول برنگردد، حتی ممکن است شاهد قربانی‌شدن نام‌های بزرگی در حد نیمکت مربی‌گری این تیم هم باشیم. 

آخرین دربی نشان داد که همیشه باید انتظار دیدن یک دربی کلاسیک را داشت، یک صفر-صفر بی‌هیجان که حال سکوها و تماشاگرها را یک‌جا می‌تواند بگیرد و البته نشان دهد که بضاعت لیگ ایران درحدی نیست که بتوان خرده زیادی به کی‌روش بابت غش و ضعف رفتن برای بازیکن‌های لیگ‌های درجه چندم اروپایی گرفت. احتمالا خوشحال‌ترین فرد از این نتیجه هم سرمربی پرتغالی تیم ملی بود که همیشه منتقد اول سطح لیگ برتر فوتبال ایران بوده است.