تا یکی دو دهه پیش عنوان «زن سرپرست خانوار» معمولا زنانی را تداعی می‌کرد که سال‌های میانسالی را طی کرده و اغلب به دلیل فوت همسر مجبور شده‌اند همه مسئولیت‌های خانواده را برعهده بگیرند. اما امروز با تغییرات جمعیتی، فرهنگی و اجتماعی در آمار و در توصیف زنان سرپرست خانوار تعریف دیگری دارند. 

براساس نتایج سرشماری سال 90 بیش از 2 میلیون و 500 هزار خانوار از خانوارهای کشور توسط زنان سرپرستی می‌شود که رقمی حدود 1/12 درصد کل خانوارهای کشور است. این آمار نسبت به 5 سال یعنی سال 85 به سال 90، بیش از 900 هزار خانوار افزایش یافته و به عبارت بهتر طی 5 سال تعداد زنان سرپرست خانوار از حدود یک میلیون و 600 هزار نفر به حدود 2 میلیون و 500 هزار نفر افزایش یافته است.

یکی از عوامل تاثیرگذار در زمینه تعداد زنان سرپرست خانوار، نرخ طلاق و ازدواج است که تعداد زنان سرپرست خانوار را به‌ویژه در گروه‌های سنی جوان‌تر افزایش می‌دهد. امروزه در زمینه الگوی زنان سرپرست خانوار حتی با کسانی مواجه هستیم که سرپرستی خانوار را به علت ازدواج نکردن قبول کرده‌اند. این دسته از افراد نسبت به زنان مطلقه با پیامدهای کمتری روبه‌رو هستند. زن سرپرست خانوار اگر مطلقه باشد و سرپرستی فرزندان خود را بر عهده داشته باشد، دچار فقر بیشتری است و این فقر به فرزندان آن‌ها نیز منتقل می‌شود.

از آنجا که درصد بسیاری از زنان سرپرست خانوار، خانه‌دارند و هیچ‌گاه به دنبال شغل و درآمد نبوده‌اند، نمی‌توانند در بازار اقتصادی شغل مناسبی برگزینند؛ بنابراین به دنبال مشاغل نیمه‌تخصصی و کم‌ارزش هستند و نسبت به مردان دستمزد کمتری دریافت می‌کنند.

شهین‌دخت مولاوردی، معاون امور زنان و خانواده ریاست جمهوری، ازجمله بازدیدکنندگان نمایشگاه زنان و تولید ملی بود که اتفاقا از همین ابعاد به مسئله توانمندسازی زنان سرپرست خانوار توجه می‌کند و می‌گوید: «در حال حاضر مشغول جمع‌بندی طرحی در رابطه با توانمندسازی زنان سرپرست خانوار هستیم. در بررسی‌هایی که انجام داده‌ایم به این نتیجه رسیده‌ایم که کارهای متعددی در حال انجام است اما به‌تنهایی هیچ‌کدام توانایی اثربخشی در سطح ملی را ندارد.» او با اشاره به تجربیات ستاد توانمندسازی زنان سرپرست خانوار شهرداری در این زمینه توضیح داد: «یک همکاری شبکه‌ای را در شهر ری شروع کردیم. در این منطقه طرحی را به صورت آزمایشی اجرا کردیم که شهرداری هم در اجرای آن کنار ما بود.»

مولاوردی معتقد است طرحی که دولت با کمک شهرداری برای توانمندسازی زنان سرپرست خانوار ارائه خواهد کرد، یک مدل موثر حمایتی است که تنها به حمایت ختم نمی‌شود بلکه به دنبال نوعی توانمندسازی است که درنهایت به کارآفرینی منجر می‌شود.

به گفته او در طرحی که ارائه خواهد شد گروه‌های هدف ما نه‌تنها خودشان توانمند می‌شوند بلکه به‌تدریج از چرخه حمایت خارج و به کارآفرین تبدیل می‌شوند. «این یک مدل موثر توانمندسازی است که سعی می‌کنیم با کمک هم و با تبادل تجربیاتی که وجود داشته و با الگوگیری از تجربیات موفق به آن دست پیدا کنیم.»