90 دقیقه تا صعود
قبل از شروع مسابقات، دیدار مقابل مراکش هم دیدار سختی به نظر میرسید که دیدار سختی هم بود. ایران نود دقیقه متمرکز بود و از اشتباه حریف استفاده کرد و پیروز شد. این را شاید میشد حدس زد که ایران به سختی مقابل مراکش امتیاز بگیرد و حتی پیروز باشد، اما کمتر کسی تصور سبک بازی دقیقه 55 به بعد ایران را میکرد. تیمی که از اسپانیا عقب افتاده بود به این تیم حمله میکرد و ترس را به جان بازیکنانش انداخته بود. حالا دیگر بحث انتظار مردم ایران نیست، حرفهای کاستا و هیرو بعد از بازی، کارشناسیهای بازیکنان درجهیک اروپایی و نمایش خوب ایرانیان، یک انتظار عجیب در میان خود بازیکنان ایجاد کرده است. حالا بازیکنان ایران در مصاحبههایشان به جد میگویند آمادهاند با جان و دل شگفتی بسازند. آن هم از مسیری که کیروش برایشان فراهم میکند. اما فکر میکنید این مسیر چگونه است؟
مهدی شادمانی
منظم و دفاعی مثل همیشه
تصور اینکه ایران بخواهد از دقیقه اول به تیمی مانند پرتغال حمله کند، سخت است. نه ایران برای این شرایط آمادگی بدنی دارد و نه اصلا میشود 90 دقیقه جلو بازیکنان باتجربه پرتغال بالا بازی کرد. مهمترین مسئله در گروه B مسابقات که گروه خودمان باشد صدرنشینی است تا با تیم سادهتری از گروه مقابل مواجه شویم، به همین دلیل ساده پرتغال علیرغم صعود با تساوی، به تساوی رضایت نخواهد داد. اسپانیا مقابل مراکش است و یک پیروزی، این تیم را هفت امتیازی و صدرنشین میکند، پس پرتغال نیاز به گل و پیروزی دارد و همین سبب میشود که ایران بیمهابا به آب نزند. تیم کیروش به تمرکز دفاعی حداقل در دقایق ابتدایی نیاز دارد که مثل مراکش قربانی درخشش رونالدو نشود. رونالدو دقیقه چهار به مراکش گل زد و تیم آفریقایی تا پایان بازی حمله کرد و نتیجهای نگرفت. ایران باید متمرکزتر باشد و کاملا بعید است در دقایق اولیه بازی بشود بازی هجومی از ایران دید، مگر اینکه کیروش به گل شوکآور در دقایق اول نیاز داشته باشد.
رونالدو چه میشود؟
آقای گل مسابقات همچنان سوال بزرگ هواداران ایرانی است. او را چطور باید مهار کنیم؟ تفاوت بزرگ میان مسی و رونالدو همان مسئلهای است که مهارکردنش را راحتتر میکند. رونالدو برخلاف مسی توانایی حرکت در فضاهای پر بازیکن و گلزنی را ندارد. او نیاز دارد فضای مقابلش، بازیکنان متراکم نباشند تا بدرخشد. چه در بازی با اسپانیا که سه گل زد، اسپانیا دفاع متراکمی نداشت و چه حتی مراکش در دقایق ابتدایی بازی تمرکز لازم را نداشت. رونالدو بهترین گلزن در ضدحملات است، شاید یکی از بهترین دلیلها برای اینکه ایران به پرتغال حمله نکند رونالدو باشد. او در هر دقیقهای آماده است که در ضدحملات، فضای باز را پیدا کند در آنجا قرار بگیرد و حالا یا گل بزند یا گل بسازد. اما وقتی که در مقابل دفاع متراکم قرار میگیرد هرقدر دقایق بگذرد عصبیتر هم خواهد شد.
مهار رونالدو با شیوه مسی؟
حالا البته جواب کاملا مشخص است که ایران برابر پرتغال کاری که برابر آرژانتین کرد را انجام نخواهد داد. تیم ملی برابر آرژانتین یک دفاع منطقهای میکرد و در هر منطقه به دو بازیکن الی سه بازیکن سپرده بود که به مسی نزدیک شوند و اجازه حرکت را از او بگیرند. حالا شاید ماموران رونالدو در این بازی کمتر باشند و فقط کمی وظیفه عصبی کردنش را داشته باشند. به هرحال به نظر میرسد دفاع منطقهای برای مهار رونالدو کافی باشد. به شرط اینکه هافبکهای ایران مواظب باشند و مقابل هجده قدم خطایی مرتکب نشوند، چون رونالدو قبل از اینکه عصبی شود ضربات بینهایت خطرناکی میزند که آن وقت دیگر نه از بیرانوند و نه از هیچ دروازهبان دیگری نمیشود انتظار داشت که مهارش کنند.
راز بزرگ کیروش
ایران چطور به گل میرسد؟ این سوال، کمی خوشبینانه است شاید، اما کیروش میگوید برای صعود تلاش خواهند کرد و صعود از این گروه، پیروزی مقابل پرتغال را نیاز دارد. ایران برای گلزدن به پرتغال احتمالا همان شیوهای را پیش خواهد گرفت که در بازی با مراکش داشت؛ ضدحمله. کیروش خوب میداند که مقابل رونالدو بازیکردن شبیه به بازی اسپانیا بسیار پرریسک است و به احتمال بالا توپ را به پرتغالیها خواهد داد و منتظر اشتباهشان خواهد نشست تا ستاره ایران هر کدامی که هست در یک لحظه انفجاری گل بزند. البته پرتغال توانایی حمل توپ اسپانیا و حتی مراکش را ندارد و هافبکهایش به قدرت این دو تیم نیستند و البته مدافعان مسنی دارد که مستعد اشتباه هستند. یعنی هرقدر خط حمله پرتغال با گدین و رونالدو خطرناک است در دو خط دیگر هم احتمال لودادن توپش بالاست و هم احتمال جاماندن مدافعانش از مهاجمان تیم ملی.
ایران صعود میکند؟
جواب این سوال برای تاریخسازی بسیار اهمیت دارد. صعود ایران، یعنی کسب سومین پیروزی تاریخ فوتبال ایران در جامجهانی، یعنی شکست و احتمالا حذف رونالدو از جام. صعود حتی به معنی دیدهشدن ستارهها، افزایش پاداش شادی مردم و... اما همه اینها جدای از اتفاقی است که برای تیم ملی ایران افتاده و رشکبرانگیز است. حالا ایران یک تیم ملی دارد که تیمهای پرستاره دنیا از او میترسند و مربی پرتغال با احترام از قدرت بازیکنانمان میگوید. ما همه برای تاریخسازی و پیروزی دعا میکنیم، اما اگر صعودی در کار نبود همچنان اتفاق بزرگی برای فوتبال ایران رخ داده و همانطور که قول داده شده بود پیراهن و پرچم تیم ملی ایران بسیار بالاتر از گذشته قرار گرفته است. ما به خوبی میدانیم که ایران دیگر شگفتیساز گل نخور جامجهانی 2014 نیست. ایران شگفتیساز زجردهنده اسپانیا در 2018 است و ای کاش که با ماندن کیروش افتخارآفرین 2022 باشد.
ارسال دیدگاه
ضمیمه
