بازی‌هایی که دیده نشد

از سینما

بازی‌هایی که دیده نشد

جابر تواضعی

یکی از مهم‌ترین انتقادات به داوری‌های جشنواره امسال، درباره جوایز بخش بازیگری بود. بی‌سلیقگی داوران، از کاندیداهای اعلام‌شده بازیگری هم هویدا بود.
در نامزدهای بهترین نقش اول مرد، جواد عزتی با «تنگه ابوقریب» و حضور کوتاهش در «لاتاری»، واقعا از امیر جدیدی که سیمرغ بلورین این بخش را به خانه برد، چیزی کم نداشت و صرف‌نظر از بحث‌های محتوایی «لاتاری»، کم‌ترین حق ساعد سهیلی، این بود که اسمش را بین کاندیداهای این بخش ببیند.
تقریبا می‌شود گفت «مغزهای کوچک زنگ‌زده» نقطه ضعف خیلی مشخص و عیانی ندارد. اما مطمئن‌تر از آن می‌شود از قوت بازی‌هایش حرف زد. نوید محمدزاده این فیلم، همان بازی انفجاری‌اش را با شکل تازه‌ای ارائه می‌کند و مثل اسمش، نوید می‌دهد که در هر فیلم می‌توانیم منتظر شمایل جدیدی از او باشیم. چیزی که پیش از این با حامد بهداد می‌شناختیم و حالا او نمونه کامل‌تر و شسته رفته‌ترش را پیش روی‌مان گذاشته. جالب است بدانید که قرار بوده بهداد در این فیلم با محمدزاده هم‌بازی باشد و به دلایل مادی، این اتفاق نیفتاده. اما حاصل کار، به‌قدری خوب و درست از کار درآمده که بعید می‌دانم جز خود بهداد -که پشیمانی همیشگی‌اش را با خود خواهد داشت- هیچ‌کس دیگری این ماجرا را به خاطر بیاورد.
اسم نوید پورفرج را به‌خاطر بسپارید که قطعا از این به بعد، بیش‌تر از اینها از او خواهید شنید. خوش‌بختانه اسم او و فرهاد اصلانی، برای «مغزهای...» و هم‌چنین مسعود کرامتی، برای «چهارراه استانبول»، در لیست نامزدهای بهترین نقش مکمل مرد دیده می‌شد. اما یکی از نقاط عجیب‌وغریب داوری امسال، اهدای سیمرغ نقش مرد مکمل به جمشید هاشم‌پور برای حضور بسیارکوتاه و بسیار معمولی‌اش در «دارکوب» بود. در مقام قیاس از نظر سن و سال، مسعود کرامتی در «چهارراه استانبول» بسیار روان‌تر ظاهر شده بود.
فیلم جدید هومن سیدی، در همه زمینه‌ها فیلم پروپیمانی به حساب می‌آید و بازی‌های آن هم بخش مهمی از قوت این فیلم است. حتی تعجبی نداشت اگر اسم لادن ژازه‌وند که در 62 سالگی و بعد از 23 سال کارتن‌خوابی حالا اولین بازی‌اش را تجربه کرده، در لیست نامزدهای سیمرغ می‌دیدیم.
هادی حجازی‌فر «لاتاری» هم جایش در بین نامزدهای بخش مکمل مرد، خالی بود. بازیگری که در همین مدت کوتاه، توانسته خودش را به‌خوبی تثبیت کند.
به‌هرحال، قسمتی از داوری، سلیقه است. حالا وقتی در اتفاق مهمی مثل جشنواره فیلم فجر که خیلی‌ها آن را مهم‌ترین رویداد هنری کشور می‌دانند، عنصر مصلحت هم به سلیقه اضافه شود، حاصلش می‌شود همین‌که می‌بینید. چاره‌ای هم نیست جز این‌که به بزرگی خودتان ببخشید!
ارسال دیدگاه
ضمیمه
ضمیمه