مونوکسیدکربن، گازی خاموش و بی‌نشان، هر زمستان در کمین خانه‌هایی می‌نشیند که گرما را بی‌احتیاط می‌جویند. این قاتل نامرئی نه بو دارد و نه رنگ، اما در چند دقیقه می‌تواند سلامت خانواده را به خطر اندازد و جان انسان را بگیرد. پیشگیری از مسمومیت با مونوکسیدکربن، بیش از هر چیز، به آگاهی، مراقبت و رعایت چند اصل ساده اما حیاتی در خانه وابسته است.

گاز خاموش
مونوکسیدکربن از سوختن ناقص گاز، نفت، چوب و زغال تولید می‌شود و می‌تواند از اجاق‌ها، بخاری‌ها، آبگرمکن‌ها، شومینه‌ها و حتی اگزوز خودرو وارد فضای بسته شود. تجمع این گاز در محیط‌های بدون تهویه، اکسیژن خون را کاهش می‌دهد و با نشانه‌هایی چون سردرد، سرگیجه، تهوع، درد قفسه سینه، سردرگمی و در موارد شدید بیهوشی و مرگ همراه است. هرگاه چنین علائمی در چند نفر به طور همزمان دیده شد، باید بی‌درنگ محل را ترک کرد و هوای تازه گرفت. آگاهی از این علائم و واکنش سریع، نخستین سد در برابر فاجعه است.

خانه ایمن
ایمنی خانه از بررسی درست وسایل گرمایشی آغاز می‌شود. همه بخاری‌ها، هیترها، اجاق‌ها و آبگرمکن‌ها باید به‌درستی نصب شده و سالانه توسط تعمیرکار وارسی شوند. باز بودن دودکش‌ها، نبود نشتی و تهویه مناسب ضروری است. هرگز از زغال، منقل، کباب‌پز یا هیترهای بدون دودکش در فضای بسته استفاده نکنید و هیچ‌گاه اجاق گاز را وسیله گرم کردن خانه قرار ندهید. روشن گذاشتن خودرو یا وسایل موتوری در گاراژ دربسته نیز خطری جدی است. نصب دستگاه هشداردهنده مونوکسیدکربن، به‌ویژه در نزدیکی محل خواب، اقدامی ساده و نجات‌بخش است؛ باتری این دستگاه‌ها باید هر شش ماه یک‌بار تعویض شود. خانه‌ای ایمن، حاصل ترکیب دقت فنی و مسئولیت‌پذیری روزمره است. با رعایت این اصول، می‌توان زمستان را با گرمایی امن و خیالی آسوده پشت سر گذاشت.