گزارش جدید WaterAid هشدار می‌دهد که مواد غذایی و پوشاک وارداتی توسط کشورهای ثروتمند غربی، دسترسی به آب آشامیدنی سالم روزانه را برای بسیاری از جوامع فقیر و حاشیه‌نشین دشوارتر می‌کند. از آنجایی که کشورهای پردرآمد محصولاتی با «ردپای آب» قابل توجه را از کشورهای کم‌آب و کمتر توسعه‌یافته خریداری می‌کنند، در بسیاری از این مناطق چاه‌ها و پمپ‌های آب با خطر خشک شدن مواجه هستند. در این مناطق میزان آبی که از سفره‌های زیرزمینی برای آبیاری پمپاژ می‌شود، از میزان آبی که به طور طبیعی دوباره سفره‌های زیرزمینی را پر می‌کنند بیشتر است.
برخی محصولات ردپای آبی زیادی دارند، مثلا فنجان قهوه صبحگاهی شما شاید حاوی حدود ۲۰۰ میلی‌لیتر آب واقعی باشد، اما تولید همان قهوه در زنجیره تولید به حدود ۱۴۰ لیتر طول آب نیازمند است. آووکادو هم ردپای آبی معادل تقریبا ۲۰۰۰ لیتر در هر کیلوگرم دارد. تولید برنج 40 درصد از کل آبیاری جهانی و 17 درصد از تخلیه آب‌های زیرزمینی جهان را موجب می‌شود و میانگین ردپای آب آن ۲۵۰۰ لیتر در هر کیلوگرم است. پنبه هم یک پارچه تشنه است؛ میانگین ردپای آب پنبه ۲۲۵۰۰ لیتر در هر کیلوگرم است. کمی کمتر از دو سوم جمعیت جهان، یا نزدیک به ۴ میلیارد نفر، در مناطق کم‌آب زندگی می‌کنند، جایی که حداقل در بخشی از سال تقاضا بیش از عرضه است. انتظار می‌رود این تعداد تا سال ۲۰۵۰ به ۵ میلیارد نفر برسد. در حال حاضر از هر نه نفر در سراسر جهان، یک نفر به آب تمیز در نزدیکی خانه خود دسترسی ندارد. با وجود اینکه صادرات مواد غذایی و محصولات کشاورزی برای بسیاری از کشورها یکی از منابع اصلی درآمد به شمار می‌رود، افزایش فشار بر منابع آب به یکی از پیامدهای صنایع مرتبط تبدیل شده است. در سال‌های اخیر، گسترش تولید کشاورزی و صنعتی از سهم قابل توجهی از منابع آبی استفاده کرده؛ موضوعی که در برخی مناطق بر دسترسی مردم به آب مورد نیاز برای زندگی روزمره اثر گذاشته است. همزمان، تغییرات اقلیمی با تشدید خشکسالی‌ها و کاهش منابع سطحی و زیرزمینی، حساسیت این مسئله را دوچندان کرده و برخی کشورها را با چالش‌های جدید در مدیریت آب روبه‌رو ساخته است.
منبع: instituteofwater.org.uk