
مصطفی سالاری در مراسم گرامیداشت روز مهندس:
مهندسان میتوانند خدمترسانی سازمان را بهتر و آسانتر کنند
مصطفی سالاری، مدیر عامل سازمان تأمیناجتماعی در مراسم گرامیداشت روز مهندس، که با حضور اعضای هیئتمدیره، مدیران، مهندسان و کارشناسان ستاد مرکزی تأمیناجتماعی برگزار شد، گفت: «در حوزه مهندسی، هم در بخش عمران و هم در بخش فناوری اطلاعات، همکارانی که در مجموعه دفتر فنی در استانها و شرکت خانهسازی حضور دارند، کارهای مهمی را انجام میدهند. هر دو بخش همیشه برای سازمان اهمیت داشتهاند و به نظر من در این روزها قرار است که اهمیت بیشتری پیدا کنند.»
مدیر عامل سازمان تأمیناجتماعی افزود: «تمام کارهایی که در سازمان ترسیم کردهایم و قصد انجام آنها را داریم، در قالب بیست خوشه یا زیرمجموعه بیست طرح تعریف کردهایم. از این تعداد، حدود 14 تا 16 طرح به نوعی مرتبط با فناوری اطلاعات هستند. برخی از این طرحها صددرصد یا نود درصد مهندسی و مرتبط با فناوری اطلاعات هستند، در حالی که برخی دیگر سهم کمتری از فناوری اطلاعات دارند. اما هیچکدام از این 16 طرح بدون نقش جدی فناوری اطلاعات نمیتوانند محقق، اجرا یا پیادهسازی شوند.»
سالاری ادامه داد: «کار مهمی که پیش رو داریم، این است که سامانههای متعدد خود را متمرکز و تجمیع کنیم و ارتقا دهیم و خدماترسانی به آنها را تسهیل کنیم. این کار هم برای مردم و هم برای همکاران ما اهمیت دارد. هدف این است که نهتنها بهرهبرداران، بلکه خودمان نیز بتوانیم به اطلاعات دسترسی بهتری داشته باشیم، تحلیلهای آسانتری انجام دهیم، آمار دقیقتری بگیریم و برنامهریزی بهتری داشته باشیم.»
او افزود: «اگر بخواهیم مهمترین طرحها را در میان این بیست طرح برشماریم، یکی از آنها بحث نظام ارجاع است. نظام ارجاع حداقل 50 درصدش متکی به سامانهها و سازوکارهایی است که فناوری اطلاعات باید مقدمات آن را فراهم کند. اگر این بخش را انجام ندهیم و بخواهیم از مدلهای 50 سال پیش کشورهای توسعهیافته استفاده کنیم، قطعاً با شکست مواجه خواهیم شد. نظام ارجاع، مسیر حرکت بیمار، تجویزها، کنترل هزینهها و تمام مراحل آن باید مبتنی بر فناوری اطلاعات باشد. بنابراین، این طرح که ظاهراً درمانی است، حداقل پنجاه درصد و حتی بیشتر، به نقش مهندسان فناوری اطلاعات وابسته است.»
مدیرعامل سازمان تأمیناجتماعی تأکید کرد: «در بحث بیمه متمرکز، باید به سمتی برویم که با یک سامانه و یک دیتاسنتر کار کنیم. البته این به معنای نداشتن پشتیبان نیست، بلکه به معنای عدم وجود دیتاسنترهای محلی است. همه اطلاعات باید در یکجا جمعآوری شود، آمارها و تحلیلها در یک مرکز انجام شود و هر شعبهای به آن مرکز دسترسی داشته باشد. این ساختار باید متمرکز و واحد باشد، اما شعب ما همچنان کارهای محلی خود را انجام خواهند داد. خدماتی که مردم دریافت میکنند، پس از نهاییشدن این طرح، دیگر به جغرافیا وابسته نخواهد بود.»
او افزود: «کارهایی مانند بازرسی کارگاهی، بازرسی دفاتر و سایر فعالیتها، همچنان به صورت محلی انجام میشوند، اما دادههایی که جمعآوری میشوند و تصمیماتی که گرفته میشوند، برای شهروندان، بیمهشدگان و بازنشستگان است. اگر امروز فردی مجبور است به شعبهای که پروندهاش در آنجا قرار دارد مراجعه کند، در آینده دیگر نیازی به این کار نخواهد بود و هر شعبهای در کشور میتواند تمام خدمات مورد نیاز را ارائه دهد. کارنامههای انفرادی برای بیمهشدگان و حتی کارگاهها خواهیم داشت.»
سالاری ادامه داد: «این طرح و بسیاری از کارهای مهم دیگر را در بستر فناوری اطلاعات قرار میدهیم تا از ظرفیتهای این فناوری استفاده کنیم. هدف این است که کارها برای ما آسانتر و ارزانتر تمام شود و مردم نیز بتوانند به راحتی از خدمات استفاده کنند. ممکن است در ابتدا نیاز باشد که دیتاسنترهای فعلی را ارتقا دهیم و حدود ده هزار میلیارد تومان هزینه کنیم. پیشبینی میشود که این مقدار هزینه لازم باشد. البته این هزینههای اولیه هستند، اما در بلندمدت صرفهجوییهای زیادی خواهیم داشت و خطاهایی که هزینهبر هستند کاهش خواهند یافت. همه این دستاوردها نتیجه تلاش همکاران در حوزه فناوری اطلاعات خواهد بود، البته با همکاری حوزههای تخصصی مربوطه در معاونتهای تخصصی.» او افزود: «حتماً نیاز است که در سال آینده از روشهای متنوعتری برای تأمین مالی استفاده کنیم. ممکن است در تخصیص نقدینگی محدودیت داشته باشیم، اما با استفاده از روشهای دیگر مانند اوراق مالی، انواع اوراق مربوط به دولت و بانکها، میتوانیم هزینههای خود را مدیریت کنیم. این اوراق میتوانند با تأخیر به نقدینگی تبدیل شوند و فشار کمتری به بخش نقدینگی سازمان وارد کنند. این بخش را نیز باید در برنامههای خود قرار دهید تا بتوانیم پروژهها را به موقع از نظر مالی تأمین کنیم و فشار کمتری به بخش نقدینگی سازمان وارد شود. کیفیت پروژهها نیز به نظارت شما بستگی دارد و بهای تمام شده تحتتأثیر مدیریت شماست.»
مدیر عامل سازمان تأمیناجتماعی افزود: «تمام کارهایی که در سازمان ترسیم کردهایم و قصد انجام آنها را داریم، در قالب بیست خوشه یا زیرمجموعه بیست طرح تعریف کردهایم. از این تعداد، حدود 14 تا 16 طرح به نوعی مرتبط با فناوری اطلاعات هستند. برخی از این طرحها صددرصد یا نود درصد مهندسی و مرتبط با فناوری اطلاعات هستند، در حالی که برخی دیگر سهم کمتری از فناوری اطلاعات دارند. اما هیچکدام از این 16 طرح بدون نقش جدی فناوری اطلاعات نمیتوانند محقق، اجرا یا پیادهسازی شوند.»
سالاری ادامه داد: «کار مهمی که پیش رو داریم، این است که سامانههای متعدد خود را متمرکز و تجمیع کنیم و ارتقا دهیم و خدماترسانی به آنها را تسهیل کنیم. این کار هم برای مردم و هم برای همکاران ما اهمیت دارد. هدف این است که نهتنها بهرهبرداران، بلکه خودمان نیز بتوانیم به اطلاعات دسترسی بهتری داشته باشیم، تحلیلهای آسانتری انجام دهیم، آمار دقیقتری بگیریم و برنامهریزی بهتری داشته باشیم.»
او افزود: «اگر بخواهیم مهمترین طرحها را در میان این بیست طرح برشماریم، یکی از آنها بحث نظام ارجاع است. نظام ارجاع حداقل 50 درصدش متکی به سامانهها و سازوکارهایی است که فناوری اطلاعات باید مقدمات آن را فراهم کند. اگر این بخش را انجام ندهیم و بخواهیم از مدلهای 50 سال پیش کشورهای توسعهیافته استفاده کنیم، قطعاً با شکست مواجه خواهیم شد. نظام ارجاع، مسیر حرکت بیمار، تجویزها، کنترل هزینهها و تمام مراحل آن باید مبتنی بر فناوری اطلاعات باشد. بنابراین، این طرح که ظاهراً درمانی است، حداقل پنجاه درصد و حتی بیشتر، به نقش مهندسان فناوری اطلاعات وابسته است.»
مدیرعامل سازمان تأمیناجتماعی تأکید کرد: «در بحث بیمه متمرکز، باید به سمتی برویم که با یک سامانه و یک دیتاسنتر کار کنیم. البته این به معنای نداشتن پشتیبان نیست، بلکه به معنای عدم وجود دیتاسنترهای محلی است. همه اطلاعات باید در یکجا جمعآوری شود، آمارها و تحلیلها در یک مرکز انجام شود و هر شعبهای به آن مرکز دسترسی داشته باشد. این ساختار باید متمرکز و واحد باشد، اما شعب ما همچنان کارهای محلی خود را انجام خواهند داد. خدماتی که مردم دریافت میکنند، پس از نهاییشدن این طرح، دیگر به جغرافیا وابسته نخواهد بود.»
او افزود: «کارهایی مانند بازرسی کارگاهی، بازرسی دفاتر و سایر فعالیتها، همچنان به صورت محلی انجام میشوند، اما دادههایی که جمعآوری میشوند و تصمیماتی که گرفته میشوند، برای شهروندان، بیمهشدگان و بازنشستگان است. اگر امروز فردی مجبور است به شعبهای که پروندهاش در آنجا قرار دارد مراجعه کند، در آینده دیگر نیازی به این کار نخواهد بود و هر شعبهای در کشور میتواند تمام خدمات مورد نیاز را ارائه دهد. کارنامههای انفرادی برای بیمهشدگان و حتی کارگاهها خواهیم داشت.»
سالاری ادامه داد: «این طرح و بسیاری از کارهای مهم دیگر را در بستر فناوری اطلاعات قرار میدهیم تا از ظرفیتهای این فناوری استفاده کنیم. هدف این است که کارها برای ما آسانتر و ارزانتر تمام شود و مردم نیز بتوانند به راحتی از خدمات استفاده کنند. ممکن است در ابتدا نیاز باشد که دیتاسنترهای فعلی را ارتقا دهیم و حدود ده هزار میلیارد تومان هزینه کنیم. پیشبینی میشود که این مقدار هزینه لازم باشد. البته این هزینههای اولیه هستند، اما در بلندمدت صرفهجوییهای زیادی خواهیم داشت و خطاهایی که هزینهبر هستند کاهش خواهند یافت. همه این دستاوردها نتیجه تلاش همکاران در حوزه فناوری اطلاعات خواهد بود، البته با همکاری حوزههای تخصصی مربوطه در معاونتهای تخصصی.» او افزود: «حتماً نیاز است که در سال آینده از روشهای متنوعتری برای تأمین مالی استفاده کنیم. ممکن است در تخصیص نقدینگی محدودیت داشته باشیم، اما با استفاده از روشهای دیگر مانند اوراق مالی، انواع اوراق مربوط به دولت و بانکها، میتوانیم هزینههای خود را مدیریت کنیم. این اوراق میتوانند با تأخیر به نقدینگی تبدیل شوند و فشار کمتری به بخش نقدینگی سازمان وارد کنند. این بخش را نیز باید در برنامههای خود قرار دهید تا بتوانیم پروژهها را به موقع از نظر مالی تأمین کنیم و فشار کمتری به بخش نقدینگی سازمان وارد شود. کیفیت پروژهها نیز به نظارت شما بستگی دارد و بهای تمام شده تحتتأثیر مدیریت شماست.»
ارسال دیدگاه