نظارت بر زخم‌ها پس از انجام عمل جراحی قدم مهمی برای جلوگیری از عفونت، باز شدن زخم و سایر عوارض است. با این حال، زمانی که محل جراحی در اعماق بدن باشد، نظارت بر آن به طور معمول محدود به بررسی‌های بالینی یا بررسی‌های پر‌هزینه رادیولوژی می‌شود. این روش‌ها اغلب در تشخیص عارضه پیش از آنکه به تهدیدی برای زندگی فرد تبدیل شود، با شکست مواجه می‌شوند. به این منظور می‌توان حسگرهای الکترونیک زیستی (بیوالکترونیک) سخت را می‌توان برای نظارت مداوم درون بدن قرار داد، اما این حسگرها شاید نتوانند به خوبی با بافت حساس زخم ادغام شوند.
گروهی از محققان به رهبری «جان هو» استادیار مهندسی برق و کامپیوتر دانشگاه ملی سنگاپور و همچنین مؤسسه فناوری و اختراعات سلامت این دانشگاه، یک بخیه هوشمند ساخته‌اند که بدون باتری کار می‌کند و می‌تواند به صورت بی‌سیم داده‌ها را از زخم‌های عمیق دریافت و منتقل کند.
این بخیه هوشمند دارای یک حسگر الکترونیکی کوچک است که می‌تواند بر یکپارچگی زخم، نشتی معده و ریزحرکات بافت‌ها نظارت کند در حالی که باعث بهبودی زخم به روشی مشابه بخیه‌های معمول پزشکی می‌شود.
اختراع محققان دانشگاه ملی سنگاپور سه جزء اصلی دارد. یک بخیه ابریشمی پزشکی که با یک پلیمر رسانا پوشانده شده است تا بتواند به سیگنال‌های بی‌سیم پاسخ دهد، یک حسگر الکترونیکی بدون باتری و یک «قرائت‌کننده ‌(reader)» بی‌سیم که برای انجام بخیه از خارج بدن مورد استفاده قرار می‌گیرد.
یکی از مزایای این بخیه هوشمند آن است که استفاده از آن کمترین تغییر را در روش‌های استاندارد جراحی ایجاد می‌کند. در طول بخیه‌زدن زخم، بخش عایق این بخیه به ماژول الکترونیکی آن دوخته می‌شود و با استفاده از سیلیکون پزشکی، اتصالات الکترونیکی ایمن می‌شود.
سپس کل بخش بخیه‌زده شده به عنوان سامانه بازشناسی با امواج رادیویی (RFID) عمل می‌کند و می‌تواند توسط یک قرائت‌کننده خارجی که سیگنالی به بخیه هوشمند می‌فرستد و سیگنال بازتاب شده را تشخیص می‌دهد، قرائت شود. تغییر در سیگنال بازتاب شده می‌تواند نشانه‌ای احتمالی از وجود عارضه در محل زخم باشد.