با به قدرت رسیدن طالبان، روز به روز تعداد قالیبافان در افغانستان افزایش می‌یابد. مثلاً برادران حیدری که پیش از روی کار آمدن طالبان یک تالار عروسی داشتند، حال ناگزیر به بازگشت به حرفه خانوادگی خود یعنی بافندگی قالی شده‌اند؛ اما با وجود ساعت‌های متمادی بافندگی کمرشکن، آنها امید زیادی به فروش قالی‌های‌شان ندارند. در منطقه هرات، هر فرش ۱۲ متری حدود شش هزار دلار فروخته می‌شود. به گفته نورمحمد نوری، رییس انجمن ملی قالیبافان، حدود 2 میلیون از جمعیت ۳۸ میلیون نفری افغانستان در این صنعت فعالیت دارند، اما با بحران‌های پی‌در‌پی ناشی از به قدرت رسیدن طالبان، تقاضا برای فرش افغان به شدت ضربه خورده است. در چند ماه اخیر، به دلیل بیکار شدن بسیاری از شهروندان افغان، خیلی‌ها برای امرار‌معاش به بافندگی روی آورده‌اند. بسیاری از آنها زنان بیکار شده و دختران جوانی هستند که از تحصیل محروم شده‌اند، اما تعداد قابل ملاحظه‌‌ای از مردانی که کار خود را از دست داده‌اند نیز جذب این حرفه شده‌اند. در هرات، در نزدیکی مرز ایران، حاجی عبدالقادر در حال حاضر حدود ۱۵۰ خانوار را برای قالیبافی استخدام کرده است. او در این باره می‌گوید که هر روز حداقل دو تا سه نفر برای درخواست کار به او مراجعه می‌کنند چرا که شغل دیگری برای امرار‌معاش موجود نیست. قالیبافان برای بافتن چهار قالی دو در سه متری ۱۲۰ روز زمان نیاز دارند و در نهایت آن را حدود 500 دلار می‌فروشند؛ اما برای تاجران فرش نیز مازاد عرضه مشکلات خاص خود را به همراه دارد. حاجی عبدالقادر که هفته‌ای پنج قالی بافته شده، دریافت می‌کند، می‌گوید که محدودیت ۴۰۰ دلاری برداشت بانکی او را با مشکل کمبود نقدینگی برای پرداخت دستمزدها روبه‌رو می‌کند. از سوی دیگر، مشتریان خرید فرش افغان در حال حاضر کمیابند