یکی از عمده دلایل نفوذ سازمان تامین اجتماعی در ایران، به‌گونه‌ای که بیش از نیمی از جمعیت کشور، تحت پوشش خدمات این سازمان قرار دارند، همبستگی خدمات بیمه‌ای و درمانی است. بیمه‌شده تامین اجتماعی، هم‌زمان می‌تواند از خدمات بیمه‌ای و درمانی این سازمان بهره ببرد که این فرصت در کمتر سازمان بیمه‌گری وجود دارد. در حقیقت، یکی از دلایل نهادینه شدن فرهنگ تامین اجتماعی و تامین آتیه در کشور، ارائه توأمان خدمات درمانی و بیمه‌ای است که میزان استقبال از بیمه‌های اجتماعی را گسترش داده است. در این راستا یکی از مهم‌ترین دلایل نهادینه شدن فرهنگ تامین آتیه در کشور، حضور پزشکان خدومی است که خدمات درمانی را به بیمه‌شده‌ها ارائه می‌دهند.

نقش پزشکان در نظام رفاه و تامین اجتماعی، انکارناپذیر است. این نظام رفاه در ایران به‌واسطه ارائه خدمات درمانی از سوی پزشکان، به تثبیت رسیده که قطعاً با حمایت بیشتر از پزشکان، نظام رفاه و تامین اجتماعی نیز تقویت خواهد شد. اگرچه با اجرای گام سوم طرح تحول سلامت، تعرفه برخی تخصص‌های علوم پزشکی به سمت واقعی شدن پیش رفت اما به دلیل نبود توازن علمی بین افزایش تعرفه رشته‌های مختلف و در نظر نگرفتن تعرفه‌ها با سرانه درمان، شاهد هستیم که هم‌اکنون اختلاف دریافتی غیرمنطقی بین پزشکان تخصص‌های مختلف، دیده می‌شود که همین موضوع موجب نارضایتی برخی پزشکان شده است؛ مثلاً پزشکانی که عمده درآمد آنها از نسخه‌نویسی است و جراحی ندارند، دریافتی کمتری به نسبت جراحان دارند؛ بنابراین در این مسیر نیاز است که تعرفه‌ها در جهتی واقعی شود که موجب رضایتمندی قاطبه پزشکان را فراهم کند. همچنین نیاز است که به وضعیت رفاهی پزشکان شاغل در مناطق محروم نیز رسیدگی شود تا انگیزه بیشتری برای خدمت‌رسانی به مردم داشته باشند. اینکه انتظار داشته باشیم پزشک در مناطق کم برخوردار با میل و علاقه حضور پیدا کند و به ارائه خدمات درمانی بپردازد، توقعی است که چندان با واقعیت‌های نظام سلامت، همخوانی ندارد.