داوود میرزایی، دبیر اجرایی خانه کارگر استان مرکزی:
گردش روان چرخهای اقتصاد منابع تامیناجتماعی را تقویت میکند
مطالعه تاریخ انقلاب اسلامی کشورمان و البته مطالعه تاریخ انقلابها و جنبشهای مختلف دنیا، نشاندهنده آگاهی و نقش همیشگی کارگران در تحولات اجتماعی و سیاسی است. گروهی که بهرغم تلاش شبانهروزی برای تامین معاش خود و خانوادهشان، دغدغه اصلاح امور را هیچ وقت از یاد نبرده و همواره شانه به شانه دیگر اقشار مردم در پیشبرد اهداف جمعی حضور داشتهاند و سازمان تامیناجتماعی نیز همیشه از حمایتها و حتی هشدارهای این شرکای دلسوز خود سود برده است. شاید به همین علت بود که گفتوگوی ما با دبیر اجرایی خانه کارگر استان مرکزی به فرصتی برای گلایه این نماینده کارگری از برخی سیاستها و اقدامات دولتهای قبل تبدیل شد. به عقیده داوود میرزایی، برخی دولتهای گذشته ضربه بسیار سنگینی به منابع و مصارف سازمان تامین اجتماعی زدند که در صورت استمرار آن وضعیت میتوانست این سازمان را فلج کند.
همانطور که میدانید سازمان تامیناجتماعی خدمات متنوع بیمهای و درمانی را به بیمهشدگان خود ارائه میدهد. بهعنوان نماینده یکی از نهادهای کارگری کشور، ارزیابی شما از این خدمات چگونه است؟
قبل از هر چیز باید به رئیسجمهور محترم تبریک بگویم که در دولت یازدهم مدیری را که از بدنه سازمان تامیناجتماعی است، به عنوان مدیرعامل این سازمان برگزیدند. خوشبختانه در چهار سال دولت یازدهم، ویرانیهای هشت ساله گذشته و حیف و میل اموال سازمان تامیناجتماعی، تا حد زیادی متوقف و جبران شد و اکنون شاهد یک انضباط مالی و مدیریتی در سازمان تامیناجتماعی هستیم. ما کارگران از امانتداری مدیران و کارکنان سازمان تامیناجتماعی بسیار خوشحالیم. در رابطه با خدمات سازمان تامیناجتماعی به جامعه کارگری هم همانطور که استحضار دارید منابع مالی این سازمان متعلق به جامعه کارگری است؛ بنابراین این سازمان باید پشتیبان جامعه کارگری باشد بهخصوص در حوزه درمان و حوادث کار که این روزها زیاد هم شده است. به هرحال این سازمان چتری حمایتی برای کارگران است. خوشبختانه در حوزه درمان پیشرفتهای خوبی صورت گرفته و آرامش خاطر نسبی بر جامعه کارگری ایجاد شده است.
به نظر شما انسجام بخشهای مختلف بیمهای، درمانی و اقتصادی سازمان تامیناجتماعی تا چه اندازه اهمیت دارد و نهادهای تصمیمگیر مثل دولت و مجلس برای هماهنگی و انسجام این بخشها چه اقداماتی باید انجام دهند؟
لازمه هماهنگیهای درون سازمانی آن است که موانع سر راه هماهنگیها رفع شود. یعنی سازمان تامیناجتماعی و وزارت کار باید برای ارائه خدمات با یکدیگر هماهنگ باشند تا کارگران برای دریافت خدمات دچار مشکل نشوند و در پیچ و خمهای اداری قرار نگیرند. از نظر من تا حدودی این مسائل مرتفع شده است.
ارزیابی شما از میزان و کیفیت خدمات الکترونیک سازمان تامیناجتماعی و نقش آن در تسهیل شیوههای ارائه خدمات چیست؟
در این بخش اقدامات خوبی صورت گرفته است، از جمله اینکه در هر نقطه و شعبهای میتوان به سوابق کاری کارگران دست یافت. همچنین در هر شعبهای از تامیناجتماعی میتوان دفترچهها را تمدید کرد. امیدواریم با حذف دفترچهها که هزینههای سنگینی بر سازمان تحمیل میکرد و جایگزینی آن با کارتهای هوشمند، هم بار مالی این موضوع برداشته شود و هم خدمات بهتر و سریعتری به کارگران ارائه شود. همچنین اگر کارگران بتوانند در سامانهای مدارک خود را بهصورت آنلاین عرضه کنند و نیاز به مراجعه حضوری نباشد، خدمات الکترونیک کاملتر خواهد شد.
یکی از چالشهای جدی امروز سازمان تامیناجتماعی، برهم خوردن تعادل بین مصارف و منابع این سازمان است. همچنین در این بین سازمان مطالباتی معوق از نهاد دولت و کارفرمایان دارد. شما چه راهکاری برای حل این مشکلات پیشنهاد میکنید؟
در ابتدا باید وضعیت را بررسی کنیم. با توجه به تحریمهایی که در سالیان گذشته ایجاد شد، کارفرمایان در حوزه صنعت و تولید دچار مشکلاتی شدند. از سوی دیگر، اقتصاد کشور به رکود فرو رفت. در این بین بسیاری از کارفرمایان نتوانستند تعهدات خود را نسبت به سازمان تامیناجتماعی و کارگران انجام دهند و این موضوع موجب انباشت بدهیهای کارفرمایان به تامیناجتماعی شد. بالتبع طبق قوانین تامیناجتماعی برای این کارفرمایان بدحساب، جریمه تعلق میگرفت، اما با مساعدت سازمان تامیناجتماعی، بخشی از جرایم این کارفرمایان بخشیده شد. البته تعداد کمی از کارفرمایان هم از این بخشش سوءاستفاده کردند و تصمیم گرفتند بدهی خود را به سازمان تامیناجتماعی ندهند، چون فکر میکردند با رایزنی میتوانند جریمه بدهیهای خود را حذف کنند. در رابطه با بدهی دولتها نیز باید بگویم تا پایان دولت اصلاحات، کل بدهی دولت به سازمان تامیناجتماعی بالغ بر هفت هزار میلیارد تومان بود اما بعد از هشت سال دولت نهم و دهم، این بدهی به حدود صد هزار میلیارد تومان رسید. این بدهی سنگین و میراث شوم، عملا سازمان تامیناجتماعی را فلج کرده بود. از طرف دیگر در دولت قبل، گروههایی مشمول خدمات سازمان شدند که اساسا هیچ پرداختی به سازمان نداشتند و این اتفاق، ضربه سنگینی به منابع سازمان وارد کرد. در دولت فعلی، بدهی بیمهای انباشته و به ارث رسیده به نهاد دولت بالغ بر 120 هزار میلیارد تومان است. خوشبختانه در برنامه ششم مقرر شده این بدهی به سازمان تامیناجتماعی پرداخت شود. اگر بدهیهای دولت و کارفرمایان به سازمان تامیناجتماعی پرداخت شود، به اعتقاد من تامیناجتماعی تنها سازمانی است که هیچ نیازی به کمک دولتها نخواهد داشت. متاسفانه این دولتها بودهاند که گاه سعی کردهاند مشکلات خود را با اساتفادهاز منابع و سازوکارهای سازمان تامیناجتماعی حل کنند.
دریافت این مطالبات از نهاد دولت و برخی کارفرمایان چه تاثیری بر زندگی و معیشت بیمهشدگان، مستمریبگیران و کارگران خواهد داشت؟
قطعاً تأثیر مثبت زیادی خواهد داشت. به طور مثال این روزها گروه زیادی از بازنشستگان به خاطر مستمری حداقلیشان و نیز اجرا نشدن طرح همسانسازی مستمریها دچار مشکل و فشار هستند. مسلم است اگر سازمان تامیناجتماعی این مطالبات را در اختیار داشت، این مشکلات برای بازنشستگان به وجود نمیآمد و سازمان میتوانست مستمری آنها را افزایش دهد و خدمات بیمهای و درمانی کارگران را نیز بهبود بخشد.
کارگران معتقدند داراییهای این سازمان متعلق به آنها و حقالناس است. بنابراین هرگونه دخل و تصرف در این داراییها و انجام تعهدات در قبال کسانی که در این سازمان حق بیمهای پرداخت نکردهاند و در آن شریک نیستند، به لحاظ قانونی، عرفی و شرعی نادرست است. اما متاسفانه در گذشته این دخل و تصرفهای غیرقانونی صورت گرفت که مورد اعتراض جامعه کارگری است.
ارسال دیدگاه
ضمیمه
