شما یکی از نمایندگان قدیمی جامعه کارفرمایی هستید و با سازمان تامین‌اجتماعی و مسائل آن نیز آشنایی زیادی دارید. به نظر شما این سازمان چگونه می‌تواند به بهبود فضای کسب‌و‌کار در عین حمایت از نیروی کار کمک کند؟

به نظر من سازمان تامین‌اجتماعی مسئولیت بیمه‌ای مهمی دارد. این مسئولیت بیمه‌ای را نیز با مشارکت کارفرمایان و کارگران محقق می‌کند که سرمایه‌های اصلی آن را تامین می‌کنند. طرف تعهدات سازمان، شرکای اجتماعی آن هستند. همچنین مسئولیت‌های اجتماعی زیادی بر دوش سازمان تامین‌اجتماعی گذاشته شده که باید حاکمیت و دولت منابع آن را تامین کند. به نظر من مهمترین رسالت این سازمان، رسالت بیمه‌ای است که با مشارکت سه‌جانبه دولت، کارگران و کارفرمایان محقق می‌شود.

وضعیت کنونی سازمان تامین‌اجتماعی را چطور ارزیابی می‌کنید؟

در درجه اول معتقدم اساسنامه سازمان که در گذشته در مقاطعی با اهدافی خاص دستخوش تغییراتی شده، باید هرچه زودتر اصلاح شود تا شرکای اجتماعی مشارکت بیشتری در تصمیم‌گیری‌های آن داشته باشند. هم‌اکنون سازمان تامین‌اجتماعی با کمترین مشارکت کارگران و کارفرمایان در حال اداره شدن است و این اصلا به سود این سازمان  نیست. هرچه شرکای اجتماعی در تصمیمات این سازمان مداخله زیادتری داشته باشند، به سود این سازمان است. در هیات امنای فعلی 9 نفر حضور دارند اما از این تعداد فقط 3 نفر نماینده کارگران و کارفرمایان هستند. این ترکیب باید اصلاح شود. همچنین معتقدم نمایندگان کارگران و کارفرمایان باید در هیات‌مدیره تامین‌اجتماعی نیز نماینده داشته باشند. موضوع دیگر بحث هیات نظارت سازمان است که باید متشکل از یک نماینده دولت، یک نماینده کارفرمایان و یک نماینده کارگران باشد. چنین ترکیبی باز هم وجود ندارد. البته انصافا باید بگویم در دوره اخیر عملکرد این سازمان به سمت پاکدستی و امانتداری رفته است اما به‌هرحال باید سازمانی به این عظمت تحت نظارت باشد. همه اینها نیازمند تغییر نگرش به نفع سازمانی است که در کشور ما مسئولیت‌های بزرگی بردوش دارد.

به عنوان رئیس مجمع مدیران صنایع استان مرکزی درباره وضعیت صنایع استان بگویید. کارفرمایان و تولیدکنندگان استان مرکزی با چه مسائل و مشکلاتی درگیرند؟

بر اساس یک تحقیق تاریخی هر وقت در کشور ما به صنعتگران توجه شده، کشور پیشرفت خوبی کرده است. صنعت یقینا عامل رشد، تحرک و توسعه است. در جایی مثل استان مرکزی که اساسا محوریت آن با صنعت و صنایع سنگین است، این موضوع اهمیت بیشتری دارد. استان مرکزی که توانایی طراحی، تولید و توزیع محصولات بسیار متنوعی از پوشک تا موشک و صنایع دیگر را دارد، نیازمند حمایت‌های بیشتری است. بنابراین از جهت بودجه‌های حاکمیتی باید به این موضوع توجه شود. در استان مرکزی برای حفظ اشتغال و توسعه آن، باید واحدهای فعلی مستقر را تقویت و سپس با تکمیل آن، اشتغال را نیز در این استان بیشتر کنیم. استان مرکزی از باب مسائل حمایتی و هدفمندی یارانه‌ها در بخش تولید چندان بهره‌ای نبرده است. در بحث هدفمندی یارانه‌ها بنا بود به صنعت کمک شود. اما به صنعت این استان کمک چندانی نشد. همچنین در بحث تسهیلات برای صنعت نیز مساعدت چندانی صورت نگرفته است. اما به طور کلی بحث تحریم‌ها و نیز رکود داخلی روی فعالیت کارفرمایان در این استان اثرگذار بود. هم‌اکنون نیازمند توجه و حمایت نظام بانکی، دستگاه‌های دولتی و نظام مالیاتی از صنایع اشتغالزای استان هستیم. 

عملکرد سازمان تامین‌اجتماعی در چهارسال گذشته را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

سوال شما را در دو بخش می‌توانم پاسخ دهم. از یکسو سال‌ها است شعب بیمه‌ای استان مرکزی در ردیف بهترین‌های شعب سازمان تامین‌اجتماعی هستند. همچنین بخش مدیریت درمان سازمان تامین‌اجتماعی در استان مرکزی جزو بهترین‌های مراکز درمانی در سطح کشور است. این موضوع جای تقدیر و تشکر دارد. درباره خدمات تامین‌اجتماعی در طول این سال‌ها همکاری و پاکدستی معیار بوده اما از سوی دیگر انتظار بیشتری از سازمان تامین‌اجتماعی وجود دارد که نگرش‌ها از بالا تا پایین باید مثبت باشد. بعضا گله‌هایی در بحث ارتباطات و اعمال مقررات وجود دارد که باید به آنها نیز توجه شود. برای مثال یکی از نگرانی‌های ما ماده 39 قانون تامین‌اجتماعی است که امیدواریم به آن رسیدگی شود. یعنی لیست بیمه‌ها باید ظرف 6 ماه رسیدگی شود. البته با صحبت‌هایی که انجام شده قرار است این مشکلات به حداقل برسد. با حضور مسئولان و کارفرمایان جلساتی در شورای سیاستگذاری سازمان تشکیل شده که امیدواریم این مشکلات مرتفع شود.

همانطور که می‌دانید سازمان تامین‌اجتماعی برای انجام وظایف خود در قبال نیروهای مولد نیازمند تجهیز منابع است. بخشی از این منابع بدهی‌های معوق کارفرمایان به سازمان تامین‌اجتماعی است که مشکلات زیادی را برای سازمان ایجاد کرده است. چه راهکاری برای دریافت این مطالبات معوقه پیشنهاد می‌کنید؟

اولا معتقدم مهمترین موضوع در این بدهی‌ها، طلبکاری شرکت‌ها از دولت است. بسیاری از شرکت‌ها به خصوص در استان مرکزی طلب‌هایی دارند که وصول نمی‌شود. ثانیاً بزرگترین بدهکار سازمان تامین‌اجتماعی هم نهاد دولت است. در سال گذشته حجم تعهدات دولت 25 هزار میلیارد تومان بود که در بودجه پرداخت 20 هزار میلیارد مقرر شد و حتی این میزان نیز پرداخت نشد. از سوی دیگر کارفرمایان نیز دچار مشکل هستند؛ هرچند به شکل کلی پذیرفته‌اند که باید موضوع تامین‌اجتماعی را در اولویت خود قرار دهند. مسئله دیگر اما تحریم و رکودی بود که فشار سنگینی را بر همه از جمله کارفرمایان وارد کرد.

شما چه راهکاری برای بازپس گرفتن مطالبات سازمان تامین‌اجتماعی از نهاد دولت پیشنهاد می‌کنید؟

در برنامه ششم تلاش بسیاری شده تا دولت در طی این برنامه بدهی خود را به سازمان تامین‌اجتماعی تسویه کند. به طوری که قرار است هرسال دست کم 10 درصد این بدهی پرداخت شود. فکر می‌کنم اگر دولت بدهی خود را پرداخت و همچنین به تعهدات سالانه خود نیز عمل کند، نیازی نیست این قدر به کارفرمایان فشار وارد شود. هنوز کارفرمایان نسبت به نهاد دولت، بدهی کمتری به سازمان تامین‌اجتماعی دارند.

در موضوع اقتصاد مقاومتی، سازمان تامین‌اجتماعی خدمت بزرگی در حق کارفرمایان کرد و بخشی از جرایم آنها را بخشید. نظرتان درباره این تسهیلات چیست؟

سازمان تامین‌اجتماعی با این حرکت حسن نیت خود را نشان داد اما به نظر من با این قبیل تصمیمات، مشکل ما به شکل ریشه‌ای حل نمی‌شود. به نظر من مهمترین راه‌حل مسئله در این خصوص، اتخاذ یک تصمیم جمعی با مشارکت جامعه کارفرمایی و نیز جامعه کارگری است. در بحث اقتصاد مقاومتی باید آموزش و پژوهش و نیز توسعه منابع انسانی در کنار هم مطرح شود تا به نتیجه برسد. به نظرم نیروهای تولیدی و صنعتی هنوز در تصمیم‌گیری‌ها و در دیدگاه مسئولان دولت و مجلس اولویت اول نیستند.