تیم ملی ایران با هدف صعود به مرحله حذفی جام جهانی این روزها شدیدا درگیر تبلیغات رسانه‌ای است، مانور روی بهترین تیم آسیا که باید بتواند در طول یک سال خودش را با فوتبال روز دنیا همراه کند. اما ایران چطور و با چه کیفیتی می‌خواهد به مرحله حذفی جام جهانی برسد؟ برای تیم ملی چه باید کار کرد تا به هدفش نزدیک شود؟ به نظر می‌رسد سرفصل‌ها برای رسیدن به موفقیت تیم ملی مشخص است. آنچه می‌خوانید یک نقشه راه است برای فدراسیون فوتبال. نقشه راهی که اگر به آن توجه شود شاید بتوان به صعود تیم ملی امیدوار بود.

  

تیم ملی فوتبال ایران یک زمین چمن مناسب ندارد. در این کشور بزرگ به غیر از زمین چمن استادیوم آزادی هیچ زمین چمن درست‌وحسابی دیگری وجود ندارد. تیم‌های ملی ایران از نونهالان تا بزرگسالان هرکدام یک زمین چمن درست‌وحسابی لازم دارند که باید خریداری شود و با زه‌کشی درست آماده استفاده شود. حالا همه تیم‌های ملی نه، اما تیم ملی بزرگسالان برای یک سال آینده باید یک زمین مناسب داشته باشد. چمن این زمین را باید از خارج وارد ‌کنند و همین‌طور زه‌کشی‌اش نکات مهمی دارد، این کار هزینه‌بردار است و باید خرجش پرداخت شود.

  

بازیکنان تیم ملی ایران هرچند بهترین تیم آسیا بوده‌اند، در سال‌های اخیر تدارک درستی برای حس خودباوری نداشته‌اند. در روزهایی که تیم ملی استرالیا مقابل تیم ملی آلمان قرار می‌گیرد و 3-2 می‌بازد، بازیکنان تیم ایران در چند سال اخیر به بازی مقابل بزرگان عادت نکرده‌اند. ایران باید سال آینده به بازی مقابل بزرگان فکر کند. بازی با تیم ملی روسیه که هماهنگ شده است، ایران احتمالا دیداری هم با تیم ملی ایتالیا خواهد داشت، اما پیدا کردن خودباوری یعنی حداقل 8 بازی که فقط یکی‌اش هماهنگ شده است. این بازی‌ها هم همان‌طور که می‌دانید هزینه دارند. شاید دولت، شاید اسپانسرها، یا شاید هر منبع مالی دیگری، باید بتواند چنین بازی‌هایی را هماهنگ کند. تیم ملی به این بازی‌ها نیاز دارد.

  

مشکل اصلی تیم ملی در مسیر صعود، ناهماهنگی فدراسیون با باشگاه‌ها بوده است. اینکه فدراسیون فوتبال در برقراری تعامل با باشگاه‌ها گاه ضعیف عمل می‌کند، سبب شد کارلوس کی‌روش درگیری بدی با برانکو داشته باشد و این درگیری می‌تواند در سال جاری هم ادامه داشته باشد. پرسپولیس در لیگ قهرمانان آسیا بازی می‌کند و تیم ملی هم اردوهای مهمی دارد. حالا باید دید فدراسیون فوتبال چه فکری برای این شرایط می‌کند و چطور می‌تواند رابطه باشگاه‌ها و تیم ملی را سروسامان دهد. البته اگر اولویت فدراسیون فوتبال و کشور تیم ملی فوتبال باشد دیگر لازم نیست کی‌روش با فدراسیون درگیر شود. فدراسیون فوتبال خودش باید مقابل پرسپولیس یا هر تیم دیگری بایستد.

  

قرارداد سرمربی تیم ملی ایران تا پایان مسابقات جام جهانی است. همین امروز استرالیا و کشورهای دیگر پیشنهادهایی برای کی‌روش دارند. سرمربی تیم ملی ایران به خاطر کارهای ویژه‌ای که برای تیم ملی کرده، جایگاه فوتبال ایران را حسابی تغییر داده است. تیمی که کی‌روش تحویل گرفت به جام جهانی نرفته بود و تیم چهارم آسیا در رنکینگ بود، اما همان تیم امروز سه سال است که در رنکینگ فیفا در رتبه اول آسیا قرار دارد و جایگاهش را تحویل نداده است. رکوردهایش را هم هفته قبل دیده‌اید. به این ترتیب، تمدید قرارداد کی‌روش یکی از مهم‌ترین کارهای فدراسیون است، چه برای صعود، چه برای عدم صعود. حضور ادامه‌دار کی‌روش می‌تواند شرایط تیم ملی ایران را هم در جام جهانی و هم در مسابقات بعدی به نفع تیم ملی تغییر دهد.

  

حمایت تماشاگران از تیم ملی و پر شدن استادیوم در تک‌تک بازی‌ها شاید یکی از کمترین کارهایی است که مردم می‌توانند برای کشورشان انجام دهند. این کار هم به ملی‌پوشان امید می‌دهد و هم تیم ملی را در مسیرش مصمم‌تر می‌کند. در کنار آن، حمایت همه‌جانبه مردم از کی‌روش، حمایت مسئولان را دربرخواهد داشت. کی‌روش باید بتواند در ماه‌های آینده منتهی به جام جهانی از تمام انرژی‌اش استفاده کند تا هم بتواند بازیکنان جدید را برای تیم ملی آماده کند و هم بازیکنان قدیمی را از نظر ذهنی کامل سازد. به این معنا که ایران در ماه‌های آینده هر نتیجه‌ای که گرفت باید به موفقیتش در جام جهانی امید داشته باشیم، اطمینان به تیمی که قرار است برایمان رویاهای جدید بسازد!