رسانه‌ها، مسئولان فدراسیون و باشگاه پرسپولیس هفته گذشته تلاش بسیار زیادی کردند که رأی صادرشده علیه پرسپولیس را به شکل دیگری تصویر کنند. تماشاگران پرسپولیس در بازی مقابل الوحده تخلفاتی مرتکب شده‌اند که سبب شده پرسپولیس از میزبانی مقابل لخویا محروم شود. اتفاقی که هرچند بخواهیم آن را سیاسی بدانیم و توجیه کنیم نمی‌توانیم نقش تماشاگران پرسپولیس را در آن نادیده بگیریم. تماشاگران ایرانی، فارغ از پرسپولیسی و استقلالی، به رفتار غیرقانونی عادت کرده‌اند. آنها در هر بازی به چشم بازیکنان حریف نور می‌اندازند، از ترقه‌های خطرناک استفاده می‌کنند و گاها فشفشه هم روشن می‌کنند، فشفشه سرخی که آتشش به جان خود پرسپولیس افتاد. حالا قرمزهای پایتخت حمایت 100 هزار تماشاگر خود را ندارند. یک روش این است که با آه و ناله در مورد مظلومیت تیم ایرانی صحبت کنیم، همان شیوه‌ای که برخی مسئولان قرمز انتخاب کرده‌اند تا از واقعیت فرار کنند. آنها خوب می‌دانند که این مدل رفتار تماشاگرانشان غیرقانونی است اما سعی می‌کنند نشان بدهند که ضعف مدیریتی در کنترل تماشاگران کمرنگ بوده و این کنفدراسیون فوتبال آسیاست که رأی سیاسی داده است. هرچند نمی‌شود از موضع‌گیری‌های سیاسی ‌ای‌اف‌سی گذر کرد اما همچنان تقصیر اصلی به عهده پرسپولیس و تماشاگرانش است. اینکه پرسپولیس، استقلال و تیم ملی ایران مدام پس از هر بازی آسیایی به خاطر این مدل رفتارهای اشتباه جریمه‌های سنگین می‌دهند همه و همه از مدیریت ضعیف در کنترل تماشاگران و البته ناآگاهی تماشاگران است. بسیاری از ورزشگاه‌های اروپایی دوربین‌های ویژه‌ای برای سکوهای مختلف دارند که با کمک آنها پس از اتفاقات این‌چنینی تماشاگر مورد نظر را زندانی و از حضور در ورزشگاه محروم می‌کنند. اگر با متخلفان برخورد جدی شود، می‌توان امید داشت دیگر کسی منافع تیم ملی و باشگاهش را به خطر نیندازند. تماشاگران ایرانی ثابت کرده‌اند که از جریمه چندهزار دلاری تیمشان اصلا متنبه نمی‌شوند و برایشان مهم نیست که باشگاه‌ها و تیم ملی ضربه بخورند یا نه. در این شرایط باید باشگاه‌ها و مسئولان به فکر خودشان و مسئولیتشان باشند. به‌واقع هولیگان‌های انگلیسی، طرفداران تند صربستانی و ایتالیایی‌های تندمزاج دقیقا به همین شکل کنترل شده‌اند. آنها وضعیتی بسیار بدتر از ایران داشتند و تماشاگرانشان بارها به زمین می‌ریختند تا جایی که برای استادیوم‌ها فنس گذاشتند اما حالا لیگ برتر در حالی برگزار می‌شود که یک تماشاگر می‌تواند با بلند شدن از جایش توی صورت بازیکن حریف بزند اما آنها می‌دانند که در استادیوم اگر این کار را بکنند حتما جریمه‌های سنگینی را متحمل می‌شوند. پرسپولیس اولین قربانی سیاسی‌کاری یا کار حرفه‌ای ‌ای‌اف‌سی است، اما اگر یک بار دیگر این اتفاق برای این تیم، استقلال یا پرسپولیس بیفتد دیگر فدراسیون فوتبال و باشگاه‌ها مقصرند. آنها وظیفه دارند شرایط را کنترل کنند نه اینکه تقصر را گردن این و آن بیندازند.