آن‌ها عاشق فوتبال هستند، کودکی‌شان با توپ‌های پلاستیکی سپری شده، تنها چیزی که بیشترشان را واداشته به جای پرسه زدن میان معتادان خیابانی، در زمینی که گاه‌وبیگاه اجازه ورود بدان را پیدا می‌کنند، یکسره بدوند... بچه‌های انجمن حمایت از کودکان کار صبح جمعه با هادی طباطبایی فوتبال بازی کردند. هادی آمده بود تا آن‌ها کمی خوشحال باشند. بچه‌هایی که دیگر این روزها انگار هیچ‌چیز خوشحالشان نمی‌کند .با این حال آن‌ها سفت‌وسخت هرچه توپ داشتند به طاق دروازه کوبیدند، در زمین چمنی که تنها فضایی است که کودکان هرندی می‌توانند در آن بازی کنند. دلشان زمین بازی بزرگ‌تری می‌خواهد. چند سال قبل تنها زمین چمن استاندارد منطقه به انجمن نابینایان بخشیده شد. جایی که هیچ نابینایی در آن قدرت بازی ندارد تا وقتی تصمیمات مابرای حمایت از بخشی از جامعه ناتوان و کم‌توان غیرحرفه‌ای است نمی‌توان به مهار آسیب چندان دل بست.