چندی پیش در یادداشتی نوشتم که یک جامعه برای آنکه بتواند بر مشکلات خود غلبه کند، باید مسیرهای توسعه و پیشرفت را بپیماید تا به آرزوها و آرمان‌های خود دست یابد. برای تحقق این کار به روح توانستن، موفق شدن و به آدم‌های بزرگ نیاز دارد؛ به قهرمانانی که موفقیت تولید کنند، جان آفرینشگر داشته باشند تا در کنار ایشان دیگر افراد جامعه مغرورانه حس «توانستن» و «بزرگی» را به چنگ آورند. رومن رولان، نویسنده شهیر فرانسوی، در جایی می‌گوید: «من به کسانی عنوان قهرمان می‌دهم که قلب بزرگی داشته باشند.» آیت‌الله هاشمی رفسنجانی هم در زمره این قهرمانان با قلب بزرگ بود. او قلب بزرگ انقلاب بود که اندیشه‌ای سترگ داشت و بزرگی و اقتدار را برای ملت ایران از مسیر دینداری عقلانی، سیاست‌ورزی میانه‌رو و مشارکت اجتماعی همه ایرانیان در سازندگی این سرزمین طلب می‌کرد. افراد دو سه نسل خطبه‌های وی را فراموش نمی‌کنند. او نظریه مبارزه با فقر امام خمینی (ره) را به‌خوبی تئوریزه کرد و آرمان انقلاب را برای پابرهنگان به عرصه سیاست‌گذاری کشاند. به یاد دارم یکی از محورهای مهم سخنرانی آیت‌الله رفسنجانی در مراسم تحلیف خود در مردادماه سال ۱۳۶۸ لزوم مبارزه با فقر بود. آیت‌الله هاشمی در آن مراسم به‌درستی اشاره داشتند: «جامعه‌ای که فقیر و محتاج باشد، نمی‌تواند سرش را بلند کند. همیشه هم که درست نیست مردم فقیر جلو بیفتند و گرسنه باشند و کشته بدهند و ما نیز این‌گونه مردم را در صحنه حفظ کنیم. لذا ما باید یک همت جدی کنیم.» واقعیت این است که کم شدن مشکلات مردم یکی از دغدغه‌های همیشگی این سیاستمدار باتدبیر جمهوری اسلامی بوده است. در این مسیر هم همواره مشی ایشان مخالفت با افراط‌وتفریط و فراهم بودن زمینه حضور همه سلیقه‌ها و اندیشه‌ها بود. در سال جاری در هرسه دیداری که با ایشان داشتم موضوع محرومان، کارگران و طبقات پایین اجتماعی را به‌دقت دنبال می‌کردند. در یکی از جلسات از ضرورت گسترش تعاون به‌عنوان راهی برای بهبود وضعیت مردم سخن گفتند. در ملاقاتی دیگر بر آرمان‌های انقلاب و راهکار بیمه برای عملی کردن توانمندسازی پایین‌دستان تاکید کردند. همچون کارشناسی برجسته از بیمه بیکاری و چگونگی پوشش آن‌هایی که شغل ندارند سخن می‌گفت و بیمه‌های اجتماعی را راهکاری برای گسترش عدالت در جامعه می‌دانست. آیت‌الله هاشمی نوستالژی نسل انقلاب و بعد از آن است. هنرمندی اگر روزی دست‌به‌کار نوشتن فیلمنامه‌ای درخور و شایسته از انقلاب ایران شود، زندگی و سرگذشت آیت‌الله هاشمی رفسنجانی الهام‌بخش چنین اثری و عنصری بنیادین برای باارزش‌ترین لحظات آن خواهد بود.