اولویت با تیم ملی است یا باشگاه‌های فوتبال؟ جواب این سوال اساسی جواب مناقشه بی‌پایان کی‌روش در فوتبال ایران است. مناقشه‌ای که همیشه یک‌طرفش مرد پرتغالی است و طرف دیگرش یک مربی باشگاهی. اما چطور کار به اینجا می‌کشد؟ اول اینکه قوانین فیفا حامی تمام و کمال برانکو است. یعنی فدراسیون جهانی حق را به گروهی می‌دهد که هزینه‌های فوتبال را قبول می‌کنند. تیم‌های باشگاهی هزینه‌های فوتبال را می‌دهند. آن‌ها بازیکنان را استخدام می‌کنند و هزینه سالیانه را می‌پردازند و به همین دلیل حق دارند تا 48 ساعت قبل از بازی‌های ملی بازیکنان را در اختیار داشته باشند. قانونی که به نظر می‌رسد در فوتبال ایران هم باید اجرا شود اما اجرا نمی‌شود.

شاید برای پیدا کردن چرایی این مسئله بد نباشد به دو نکته مهم اشاره کنیم. اولین مسئله در فوتبال ایران قیمت بالای بازیکنان نسبت به ارزششان است. یعنی فوتبالیست‌های ایرانی پولی برای بازی در لیگ ایران می‌گیرند که نهایتا یک‌پنجم آن را در اروپا می‌توانند بگیرند. بازیکنان وقتی بیش از ارزششان پول می‌گیرند عملا از خصوصی شدن فوتبال جلوگیری می‌شود. در اصل به دلیل هزینه بالای جذب بازیکن، فوتبال در ایران هیچ شباهتی به تجارت ندارد. تجارت نیست چون حق پخش در فوتبال معنا ندارد و اسپانسرها نمی‌توانند هزینه‌های فوتبال را تامین کنند. تجارت نیست و خرجش را دولت از بودجه عمومی می‌دهد. پرداخت هزینه‌های فوتبال از بودجه عمومی دومین نکته‌ای است که چرایی شرایط فوتبال ایران را تعیین می‌کند. در اصل وقتی کل و یا نزدیک به کل هزینه‌های فوتبال توسط دولت تعیین می‌شود علی‌القاعده دولت هم می‌تواند تصمیم می‌گیرد که منافع به کدام طرف کشیده شود. یعنی هرچند فیفا می‌گوید براساس قوانین فوتبال تیم‌های باشگاهی صاحب بازیکنان هستند اما دولت رسما پول اکثر تیم‌ها را می‌دهد و می‌تواند انتخاب کند که اولویت با باشگاه‌ها باشد یا تیم ملی. انتخابی که به نظر می‌رسد از گذشته انجام شده است.

حالا شاید گفته شود که در سال جاری پرسپولیس و استقلال هزینه‌هایشان را از اسپانسرینگ به دست می‌آورند اما واقعیت غیرقابل‌کتمان این است که هزینه‌های سایر تیم‌ها حتما به نحوی از بودجه عمومی پرداخت می‌شود. یعنی هرچند سرخابی‌ها خودکفا هستند اما نمی‌شود لیگ برتر را با دو تیم برگزار کرد و سرخابی‌ها هم اگر کیفیتی دارند به خاطر بازی کردن کنار 14 تیم دیگر است که اکثرشان به نوعی از بودجه عمومی ارتزاق می‌کنند.

به همین دو دلیل ساده اولویت‌ها در فوتبال ایران تغییر کرده است. یعنی فدراسیون فوتبال تصمیم گرفته‌ که اولویتش تیم ملی فوتبال باشد. آن‌ها حق را پیش از این‌ها به کی‌روش داده‌اند. او حق دارد هروقت خواست بازیکنان را بردارد و با خود ببرد و تمرین دهد. فدراسیون تصمیم گرفته حتی لیگ برتری که هزینه‌اش از بودجه عمومی تامین می‌شود را هر وقت خواست تعطیل کند تا حضور پشت سرهم در جام‌جهانی را تجربه کند.

حالا دیگر فهمیدن اینکه چطور اولویت با تیم ملی است چندان مشکل نیست. دولت خرجش را می‌دهد و تصمیم می‌گیرد، به همین سادگی!