باید در نظر داشت که وقتی کیفیت تغذیه در جامعه‌ای مطلوب نباشد، هزینه‌های زیادی به مردم و نظام سلامت تحمیل می‌شود، زیرا در آن شرایط، نظام سلامت و بیمه‌ها مجبور خواهند شد اعتبارات زیادی را برای حل مشکل سوءتغذیه و بیماری‌های ناشی از آن هزینه کنند.

در شرایطی که بسیاری از مردم به مشاوره‌های تغذیه نیاز دارند تا بتوانند با اصول اولیه خودمراقبتی آشنا شوند، به دانش‌آموختگان جوان رشته تغذیه بهای چندانی داده نمی‌شود؛ به گونه‌ای که فرصت اشتغال برای بسیاری از آن‌ها مهیا نمی‌شود و حتی برخی دانش‌آموختگان تغذیه به‌ناچار در رشته‌های دیگری مشغول به کار می‌شوند؛ آن هم در حالی که می‌توان به‌راحتی از توانایی‌های گسترده این دانش‌آموختگان در مسیر ارتقای سلامت جامعه بهره برد. در صورتی که دانش‌آموختگان تغذیه در مهدهای کودک، مدارس، دانشگاه‌ها، درمانگاه‌های شهری و روستایی و سایر سازمان‌های دولتی و غیردولتی حضور داشته باشند و به ارائه مشاوره به مردم بپردازند، بی‌گمان سطح سلامت جامعه ارتقا پیدا می‌کند.

شاید در وهله اول به نظر برسد استخدام این نیروها و به کار گماردن این دانش‌آموختگان متخصص، هزینه‌هایی در پی داشته باشد، اما شک نکنید که هزینه‌های آن به‌مراتب بسیار پایین‌تر از میلیاردها تومان هزینه‌ای است که هم‌اکنون به دلیل مشکلات تغذیه‌ای جامعه و بیماری‌های ناشی از آن متحمل می‌شویم. با نگاهی راهبردی‌تر و در اولویت قرار دادن پیشگیری بر درمان، می‌توان از ظرفیت دانش‌آموختگان تغذیه بهره برد و هم سلامت جامعه را ارتقا بخشید و هم هزینه‌های نظام سلامت را کاهش داد.