هنوز خاطرات تلخ دوران تعلیق فوتبال ایران از اذهان پاک نشده که اتفاقی بسیار شبیه به آن در حال رخ دادن است. یعنی در صورت رخ دادن اشتباهی از سمت وزارت ورزش و دولت دوباره ماجرای تعلیق فدراسیون فوتبال ایران تکرار خواهد شد. البته خبر خوب این است که مسئول فعلی ورزش حواسش به ماجرا هست، اما این مسئله ذره‌ای از خطری که وجود دارد کم نمی‌کند. اما این خطر چرا دوباره فوتبال ایران را تهدید می‌کند؟ داستان تعلیق فوتبال ایران از بندهای اساسنامه‌اش شروع شد. اساسنامه یا همان قوانین اجرایی فدراسیون فوتبال در کنار اساسنامه همه فدراسیون‌ها بیش از یک دهه پیش به تصویب هیئت دولت رسیده. اساسنامه‌ای که با گذشت یک دهه با قوانین تصویب‌شده در مجامع بین‌المللی مغایرت داشت. کمیته جهانی المپیک و فدراسیون‌های جهانی اصرار دارند برای پیشرفت ورزش به خصوصی شدن آن کمک کنند و این مسئله نیازمند جلوگیری از دخالت دولت‌ها در ورزش است. این تصمیم البته به‌ذات بد نیست. دراصل اساسنامه‌های بین‌المللی کمک می‌کنند تصمیم‌های هر فدراسیون توسط آدم‌های مربوط به همان ورزش گرفته شود. اما مشکل این اساسنامه‌ها این است که در ایران عملی نیست. چون عملا ورزش در ایران به درآمدزایی نرسیده و همه فدراسیون‌ها چشم به دست دولت دارند و وقتی اینطور می‌شود دولت هم انتظار دارد اگر پول ورزشی را می‌دهد کسی را که هزینه می‌کند خودش انتخاب کند. این دور باطل در سال 1385 به تعلیق فوتبال ایران منجر شد، یعنی دولت پول داد و دخالت کرد و درنتیجه فوتبال تعلیق شد. با اساسنامه‌هایی که وجود دارد می‌شود همه فدراسیون‌های ایرانی را تعلیق کرد. اما فدراسیون فوتبال پس از تعلیق اساسنامه‌اش را تغییر داد. اساسنامه‌ای که باید به تصویب هیئت دولت و فیفا می‌رسید. فیفا اساسنامه جدید را تایید کرد و نماینده دولت هم در سال 1386 نوشت که دولت هم آن را تصویب کرده است. تا اینجای کار همه چیز خوب بود. حالا 8 سال از این تاریخ می‌گذرد و وزارت ورزش برای اجرای اساسنامه فدراسیون فوتبال نامه‌ای به هیئت دولت نوشته. نامه‌ای که در آن پرسیده شده است: «اساسنامه جدید در چه تاریخی تایید شده است؟» جواب هیئت دولت اما حیرت‌آور است. دبیر هیئت دولت جواب داده که در مصوبات سال 1386 اثری از اساسنامه فدراسیون فوتبال نیست. بدتر اینکه اعلام کرد در هیچ تاریخ دیگری هم این اتفاق نیفتاده و آخرین مکاتبه اساسنامه‌ها همانی است که سالی 1381 صورت گرفته است. بحران هم همین‌جاست. حالا این بماند که به دروغ اخباری اعلام شد و بعد هم به مدت 8 سال فدراسیون فوتبال قوانین دروغی را اجرا می‌کرد، اما حالا دوباره فدراسیون فوتبال است و دولتی که طبق قوانین حق دخالت دارد و فیفایی که اساسنامه‌ای دروغین را تایید کرده است. حالا اگر دولت از اختیارات قانونی خود هر لحظه استفاده کند دوباره بحران تعلیق به جان فوتبال ایران خواهد افتاد. این درست که به وزیر ورزش دولت اخیر بیش از گذشته‌ها امید است، اما این چیزی از حجم دروغ بزرگی که گفته شده کم نمی‌کند. حالا فدراسیون فوتبال باید بعد از انتخاباتش مکاتباتی را با فیفا شروع و مشکل را حل کند.