قانون نانوشته‌ای اینطور حکم می‌کند که «اشتغال» از معیارهای اصلی قضاوت درباره مطلوب یا بحرانی‌بودن جامعه است و دقیقا به همین دلیل انتظار می‌رود که دست اندرکاران و آنهایی که تصمیم گیر هستند همه هم و غم خود را به کار بگیرند تا بلکه «بیکاری» اگر ریشه کن هم نشد، روز به روز کمرنگ‌تر شود. دولت یازدهم در شرایطی سومین سال فعالیت خود را سپری می‌کند که با شعار «اعتدال سیاسی، تدبیر اقتصادی و امید اجتماعی» از مردم رای گرفت، آن هم در شرایطی که جامعه از دو معضل نرخ بالای تورم و بیکاری رنج می‌برد و کارگران در این میان بیش از دیگران تحت فشار قرار داشتند. مسئولان اقتصادی باید تلاش خود را به کار بگیرند تا مشکل گرانی و همچنین بیکاری را برطرف کنند، چرا که این دو پدیده، تاثیر مستقیمی در زندگی مردم دارد و واجب است که تدابیر لازم اندیشیده شود تا جامعه، هم از شر گرانی خلاص شود و هم اینکه فضای اشتغال را فضایی پررونق ببیند. بر همگان آشکار است که شرایط حساسی در کشور مشاهده می‌شود. باید دستگاه‌ها و نهادهای دیگر هم دولت را در راستای کاهش مشکلات یاری رسانند تا بلکه از این طریق، مشکلات اقتصادی کاهش یابد. با توجه به اینکه گره هسته‌ای بعد از چندین سال باز شد و نظام بین‌المللی در حال مشاهده اجرای معاهدات برجام هم از سوی ایران و هم از جانب ۱+۵ است، می‌توان منتظر این بود که فضایی مطلوب برای تلاش در راستای کاهش مشکلات به وجود آید، زیرا به نظر می‌رسد از طریقِ رابطه داشتن با کشورهای دیگر می‌توان معایب و مشکلات موجود را تا حدی به حاشیه راند. 

یک دهه گذشته محدودیت‌های زیادی از سوی جامعه جهانی به ایران تحمیل شد و انواع و اقسام مشکلات، گریبان اقتصاد را گرفت و نتیجتا شرایط دشواری به مردم و خصوصا اقشار پایین جامعه تحمیل شد. دقیقا به همین دلیل حالا که تیم مذاکره کننده هسته‌ای، توانست با کشورهای غربی و آمریکا به تفاهم اولیه برسد، موجی از خوشحالی و امیدواری به لایه‌های مختلف جامعه تزریق شده و انشاءالله دولت و همه نهادهای دیگر در کنار دیگر تلاش خواهند کرد تا بلکه وضعیت در حوزه‌های معیشتی و اقتصادی از چیزی که هست، بهتر شود. لذا دولت نیازمند کمک دستگاه‌های دیگر است تا بتواند میزان رضایت را به بالا‌ترین شکل ممکن خود برساند. 

البته مردم باید این نکته را در نظر داشته باشند که حل مشکلاتی که در طول ۱۰ سال تحریم به کشور تحمیل شده، راحت نیست و لازم است هم پتانسیل‌های کافی در اختیار مجریان کشور گذاشته شده هم فرصت کافی به دستگاه‌های ذیر‌بط برای حل مشکلات داده شود. اینکه توقع داشته باشیم مثلا چند ماه بعد از توافق نهایی مشکلاتی از قیبل گرانی، بیکاری و.... همه به یکباره حل شوند، منطقی نیست و فقط سبب به وجود آمدن نا‌امیدی در بین مردم خواهد شد. البته این حق طبیعیِ مردم است که توقع داشته باشند، مساله اشتغال و مشکل گرانی هر چه زود‌تر حل شود تا بتوانند آرامش لازم را داشته باشند.