وقتی مردم چین در شروع کرونا در قرنطینه بودند، کمتر کسی می‌توانست پیش‌بینی کند که وضعیت اقتصادی و اجتماعی دنیا بدین‌سان شود. قطعا رکود بزرگ تاریخی سال 2020 تا دهه‌ها در یادها خواهد ماند و مرجع بسیاری از تحلیل‌ها خواهد شد. اینکه تراز اقتصاد کل جهان (البته به جز چین که آغاز کننده بحران بود) منفی شود و بیشترین آمار بیکاری تاریخ رقم بخورد، در مخیله کمتر کسی می‌گنجید. روزنامه انگلیسی دیلی‌میل یک ماه قبل خسارت کرونا را 3 هزار و 800 میلیون دلار ارزیابی کرد که البته با سیر صعودی نمودار آن، قطعا اکنون رقم بسیار بالاتر از این رفته است؛ نزدیک به 170 میلیون بیکار که بیشتر آنها در بخش خدمات، گردشگری و حمل‌ونقل بودند. گویی ویروس کرونا نه جسم ما که کل زندگی ما را هدف گرفته است.  در یک نمونه جالب، تحقیقات نشان می‌دهد که اقتصاد انگلیس، شدیدترین رکود را در ۳۰۰ سال اخیر از سال ۱۷۰۹ تاکنون تجربه می‌کند. به این مفهوم، تمام تاریخ انقلاب صنعتی و استعمار این کشور در سایر نقاط جهان توسط ویروس کرونا به باد تمسخر گرفته شده است. در آمریکا، آمار بیکاری حتی از دوران رکود تاریخی دهه 1930 هم بیشتر شده است. میزان خسارات در کشورهای در حال توسعه و فقیر البته بسیار بزرگ‌تر و اسفبارتر است. واقعیت آن است که بازیابی شرایط پیش از کرونا تا مدت‌ها امکان‌پذیر نخواهد بود و نیازمند یک همیاری جهانی است. در این شماره تلاش کرده‌ایم تا بخشی از آسیب‌های  کرونا به اقتصاد جهانی را بررسی کنیم. البته نباید از یاد برد که ویروس تاجدار اگر برای بسیاری از صنایع و مشاغل ضرر داشت، برای شغل‌های زیادی هم منفعت عظیم در پی داشت؛ مشاغلی چون کسب‌وکارهای آنلاین و یا صنایع تولید مواد شوینده و بهداشتی در این آشفته بازار رونقی صدچندان یافتند و از این بابت این مشاغل باید سپاسگزار خفاش‌های شرق دور باشند.