نتیجه انتخاب مسیر و اولویت غلط درآموزش

نتیجه انتخاب مسیر و اولویت غلط درآموزش

مهدی نجفی‌خواه

تتلو و آنهایی که از او حمایت می‌کنند، حاصل آموختن در همین سیستم آموزشی و فرهنگی هستند. 
یک پیج اینستاگرامی با بیش از ۴ میلیون هوادار به اندازه یک نظام آموزشی ناکارآمد برای جامعه خطر ندارد. فرایند آموزش در ایران از ابتدای مسیر حرکتی یک فرد، او را عنصری در «مسیر موفقیت» معرفی می‌کند.  خانواده (بخش قابل توجهی از خانواده‌های ایرانی) به عنوان ابتدایی‌ترین نهادی که فرایند آموزش و سپس تربیت را بر‌عهده دارد و پس از آن نظام آموزشی موسوم به آموزش و پرورش، بیش و پیش از هر چیزی، باید تفکر انتقادی را به فرزند آموزش دهند، اما انتخاب مسیر و اولویت غلط در آموزش، نتیجه را مغایر با خواست جامعه می‌کند.
مکانیزم‌های طرد و حذف گروه‌هایی از جامعه راهکار بهبود وضعیت اجتماعی نیست، تتلو و بسیاری دیگر که به مثابه او رفتار و فکر می‌کنند بخشی از کلیت اجتماعی موجود هستند و ناتوانی جریان اصلی از تبلیغ ایده‌های خود سبب شده که چنین جریاناتی از حاشیه بیرون آیند و تبدیل به جریان اصلی شوند. خوب یا بد، تتلو توانسته طرفداران زیادی را جذب کند و بسیار موفق‌تر از دستگاه‌های تبلیغاتی پرخرج عمل کرده است.
نکته تلخ در ماجرای تتلو، نمایان شدن زشتی‌های موجود در جامعه ایران است. در همین آخرین جنجالی که او به پا کرد، علاوه بر اینکه او دخترانی را فرا‌می‌خواند که هنوز به سن قانونی نرسیده‌اند و در همه جای دنیا ارتباط جنسی با آنها جرم محسوب می‌شود،نگاه مردسالارانه جامعه ایرانی را زمانی که فراخوان ایجاد «حرمسرا» را مطرح می‌کند را هم نشان می‌دهد. 
چگونه می‌توان ادعا کرد که تتلو نماینده جامعه ایرانی نیست، زمانی که مردانی اگر توان و موقعیت لازم را داشته باشند از چندهمسری دفاع می‌کنند/ ایرنا
ارسال دیدگاه
ضمیمه
ضمیمه