طرح تحول نظام سلامت که به‌عنوان مهم‌ترین طرح اجتماعی دولت یازدهم مورد توجه قرار گرفته و دستاوردهای ارزشمندی نیز در زمینه کاهش پرداخت از جیب مردم در نظام سلامت داشته است، برای استمرار موفقیت‌آمیز نیازمند اصلاحات جدی است. از همان ابتدا نیز البته برخی کارشناسان هشدار داده بودند که در صورت بی‌توجهی به چگونگی تامین منابع مورد نیاز برای تداوم بهینه آن، این طرح ممکن است به‌تدریج بخش بزرگی از بودجه کشور به‌ویژه منابع سازمان‌های بیمه‌گر اجتماعی و درمانی را ببلعد و منافع اصلی آن نه به مردم و حتی قاطبه کادر پزشکی و درمانی کشور، بلکه عمدتا به بخش معدودی از پزشکان برسد.

در این میان انتظار منطقی از رسانه‌ها، رعایت اصل بی‌طرفی و اولویت دادن به منافع مردم در بررسی طرح‌ها و پیشنهادهای مربوط به حوزه سلامت است که متاسفانه گاه شاهد بوده‌ایم این دیدگاه به‌ویژه در برخی رسانه‌های فراگیر مورد غفلت قرار گرفته است. نگرانی عمده فعالان کارگری و شرکای اجتماعی سازمان تامین‌اجتماعی ازجمله بیمه‌شدگان و مستمری‌بگیران آن است که با وجود همکاری و همراهی‌هایی که این سازمان با طرح تحول نظام سلامت داشته و در توافقی چهارجانبه، منابع بانک رفاه کارگران را نیز وارد این معادله کرده است تا مطالبات فزاینده پزشکان و مراکز پزشکی سریع‌تر پرداخت شود، باز هم متحمل هزینه‌هایی شود که به توان این سازمان برای استمرار ارائه خدمات به ذی‌نفعان اصلی خود لطمه بزند.

در حال حاضر متاسفانه از سویی شاهد افزایش غیرمنطقی تعرفه‌های خدمات سلامت گاه حتی در ابعادی بی‌سابقه و افزایش نرخ تورم در این حوزه- به‌رغم کاهش تورم در کلیت نظام اقتصادی کشور- هستیم و از سوی دیگر طرح تحول سلامت که قرار بود جلوی زیرمیزی‌های درخواستی برخی پزشکان را بگیرد از انجام آن ناکام مانده است.

واقعیت آن است که به‌دلیل رعایت نشدن عدالت در پرداختی به کادر پزشکی، در حال حاضر شاهد سرخوردگی قاطبه پرسنل حوزه سلامت غیر از پزشکان هستیم که اگر برای آن چاره‌اندیشی نشود، کشور با مشکلاتی جدی مواجه خواهد شد.

با این حال تعجب من آن است که برخی به جای چاره‌اندیشی برای مشکلات اساسی و ساختاری نظام سلامت کشور، هنوز در فکر ادغام‌هایی هستند که هیچ سابقه موفقی از آن‌ها وجود ندارد و تنها موجب اتلاف منابع کشور و از دست دادن فرصت برای اصلاحات واقعی شده است...

من به‌عنوان یک عضو پرسابقه جامعه کارگری که بیش از 30 سال است در چارچوب نظام جمهوری اسلامی از حقوق کارگران دفاع کرده‌ام، از تصمیم‌گیران و قانون‌گذاران درخواست می‌کنم به ریشه‌های اصلی مشکلات نظام سلامت بپردازند و دست از تکرار تجربه‌های شکست‌خورده قبلی بردارند. پیشنهاد جامعه کارگری این است که با اصلاح لایحه برنامه ششم، ابتدا سازوکارهای مطمئنی برای مدیریت صحیح منابع حوزه درمان پیدا شود تا شاهد تحولی عمیق در حوزه سلامت باشیم. اگر پیشنهاد تعدادی از نمایندگان محترم مجلس در خصوص ادغام بخشی از منابع صندوق‌های بیمه‌ای در منابع دولتی عملی شود، مطمئن هستیم که صندوق تامین‌اجتماعی که تا به امروز توانسته است از بحران در امان بماند و در حال حاضر تنها صندوقی است که بدون استفاده از کمک‌های دولتی و منابع عمومی روی پای خویش ایستاده، در آینده نزدیک با بحران جدی مواجه خواهد شد. شاید بحران در دیگر حوزه‌ها قابل جبران باشد اما تبعات و عوارض زیان‌بار بحران احتمالی در تامین‌اجتماعی با توجه به تعداد افراد تحت پوشش این سازمان، به‌سادگی مرتفع‌شدنی نخواهد بود و حتی می‌تواند بحران اجتماعی گسترده‌ای را رقم بزند. امید است مجلس محترم درنهایت با این مقوله، با تدبیر و دوراندیشی لازم مواجه شود.