یکی از درگیری‌های دکه‌داران مطبوعاتی با اتحادیه دکه‌داران و همین طور معضل این اتحادیه با اتحادیه فروشندگان و توزیع‌کنندگان بر سر یک چیز است: عرضه تنقلات و دخانیات در دکه‌های مطبوعاتی. از یک طرف اتحادیه دکه‌داران آن را تداخل صنفی می‌داند و معتقد است، این کار باعث شده آن‌ها از فعالیت اصلی خود، یعنی فروش مطبوعات بازبمانند. از سوی دیگر، اتحادیه فروشندگان و توزیع‌کنندگان می‌گوید، این تداخل صنفی نیست و اتاق اصناف با این موضوع مشکلی ندارد، زیرا کیست که نداند چرخ این دکه‌ها تنها با فروش مطبوعات نمی‌چرخد. آن هم دکه‌هایی که هزینه‌هایی عجیب‌وغریب بهشان تحمیل می‌شود و اگر اتحادیه یار شاطر نیست، نباید بار خاطر شود.

از طرفی معضل مشترک دکه‌داران به اجاره‌ها برمی‌گردد. برخلاف تصور اغلب دکه‌داران مطبوعاتی، اتحادیه دکه‌داران نسبت به افزایش اجاره ساماندهی صنایع و مشاغل بی‌تفاوت نیست، اما قدرت محدودش باعث می‌شود تنها رایزنی و رسیدن به نتیجه را به دیگران واگذار کند. نادر فداکار، رئیس این اتحادیه، سال گذشته درباره این موضوع صحبت کرده و گفته بود، اعتراض‌هایشان را به گوش اتاق اصناف تهران، استانداری و فرمانداری رسانده‌اند. او حتی به نامه‌ای که قدمتش به سال80 برمی‌گردد، اشاره کرده بود که در آن نامه قید شده هر وقت بنا به افزایش اجاره‌بها باشد، باید جلسه‌ای تشکیل شود و سه نماینده در آن حضور داشته باشند؛ نمایندگانی از فرمانداری، ساماندهی و اتحادیه. اما با وجود بارها و بارها افزایش اجاره‌ها، حتی یک جلسه نیز از سال80 با این شرایط برگزار نشده است. او گفته بود، قرار است برای حل این مشکل نشستی سه‌جانبه بین اتحادیه، فرمانداری و شرکت ساماندهی مشاغل برگزار شود تا ببینند از این نشست چه نتیجه‌ای می‌گیرند، اما پس از گذشت حدود 10ماه از این صحبت‌ها، هنوز تغییری در این مسئله روی نداده است. افزایش اجاره‌های صددرصدی و 50درصدی همچنان اتفاق می‌افتد و دکه‌داران جز آنکه سر تسلیم فرود آورند، چاره دیگری ندارند.  در این میان حتی به مصوبه مجلس هم بی‌توجهی می‌شود. در این مصوبه که سال89 به تصویب رسیده است، کسی که ۴۰سال است دکه‌دار است، حق کسب و پیشه به او تعلق می‌گیرد. حق کسب و پیشه به‌نوعی سرقفلی به‌حساب می‌آید و کسی که سرقفلی دارد، باید اجاره‌ای به مراتب کمتر بپردازد، اما در حال حاضر چنین چیزی رعایت نمی‌شود. فداکار البته ظرف این سال‌ها به مشکل دیگری هم اشاره کرده است؛ مشکلی که باز هم یک سرش به شهرداری برمی‌گردد و انگار قرار نیست این دو با هم به توافقی برد - برد برسند. او درباره تابلوهای تبلیغاتی که برای شهرداری است و بالای دکه‌ها نصب می‌شود گفته بود و اینکه از سود این تبلیغات نه چیزی عاید دکه‌دار می‌شود و نه اتحادیه و این خارج از دایره انصاف است. راستش برای آنکه دریابیم مشکلات دکه‌داران چیست، لازم نیست تلاش زیادی بکنیم. کافی است به چند دکه سر بزنیم و از معضلاتشان بپرسیم.