داستان خرج‌کردن‌های بی‌حساب باشگاه‌ها برای به ‌خدمت گرفتن ستارگان فوتبال، نیمه تاریکی هم دارد که خیلی موردتوجه قرار نگرفته است. اگر نگاهی به وضعیت منچستریونایتد و پاریسن ژرمن بیندازید، می‌بینید چطور در مخمصه‌ای که خودشان برای خودشان ساخته‌اند گرفتار شده‌اند. منچستر با دستمزد فوق‌نجومی 500هزار پوند در هفته، «الکسیس سانچزی» را با سروصدای زیاد از آرسنال خرید که در 32حضورش در لباس شیاطین، فقط سه گل به ثمر رساند و عموما مصدوم بود. «الکسیس» حالا روی دست منچستر مانده، «سولسشر» او را نمی‌خواهد و باشگاه باید برای یک بازیکن سکونشین، ماهی دو میلیون پوند خرج کند! اخیرا هم برای خلاص‌شدن از دست او حاضر شده تا نیمی از حقوق هفتگی او را پرداخت کند تا این بازیکن فقط از منچستر برود و احتمالا راهی اینتر شود. در پاریس هم اوضاع پیچیده است. دست‌کم تا زمان نگاشته‌شدن این یادداشت، هنوز تکلیف گران‌ترین بازیکن تاریخ معلوم نیست و «نیمار» تیم جدیدش را نشناخته است. طبعا با توجه به مشکلات و حواشی پیش‌آمده، خروج او از پاریس قطعی است، اما دستمزد و قیمت بالای انتقال او باعث شده تا انتقال ستاره پرحاشیه برزیلی به تیم موردعلاقه‌اش بارسا با موانع محکمی روبه‌رو باشد. قانون منصفانه فرپلی مالی فیفا هم دست پاریس و بارسا را بسته و در این معامله، پاریس پول نقد می‌خواهد و بارسا هم نمی‌خواهد رقم هنگفتی برای خرید نیمار خرج کند. در این میان سرنوشت هر دو ستاره و ستارگان بزرگ دیگری مثل «پوگبا» یا «بیل» هم به‌خاطر ولخرجی و رکوردشکنی‌های دیوانه‌وار مالکان ثروتمند باشگاه‌های بزرگ در هاله‌ای از ابهام است و این بازیکنان همه به‌خاطر تمایل‌شان به خروج از باشگاه‌هایی که در آن‌ها بازی می‌کنند، در وضعیت برزخی قرار دارند. خیال باطلی است، اما کاش بتوان امید داشت که قوانین مالی هرچه زودتر در فوتبال ایران هم اجرایی شود تا مالکان تازه به فوتبال‌رسیده و ثروتمند بعضی از باشگاه‌های لیگ، بلایی را که فوتبال اروپا بدان دچار شده سر فوتبال ما نیاورند.