اردوی «آمادگی» پیش‌فصل پرسپولیس در عمل به اردوی ناآمادگی تبدیل شد. چندسالی است که تیم‌های متمول‌تر فوتبال ایران برای برگزاری اردوهای پیش‌فصل، به تبعیت از باشگاه‌های بزرگ دنیا، راهی کشورهای دیگر (ترکیه) می‌شوند. آب‌وهوای ترکیه خوب و به ایران نزدیک است، امکانات فوتبالی آن کشور هم فوق‌العاده‌ است و تنها در شهر استانبول، چهار تیم مطرح فوتبال حضور دارند که هر کدام کمپ‌ها و زمین‌های تمرین مجهزی دارند. از این منظر سفر به ترکیه، کاری عقلانی است، اما مشکلات جایی ظهور می‌کنند که «بی‌برنامگی» چاشنی کار شود. به گفته علیرضا بیرانوند، اردوی ترکیه تیم پرسپولیس، نه‌تنها فایده‌ای نداشت، که فقط چند مصدوم روی دست «گابریل کالدرون» گذاشت. ظاهرا مدیران تیم از قبل به فکر جورکردن حریفان تدارکاتی نیفتاده بودند که پرسپولیس در این اردو حتی از انجام بازی با تیم‌های لیگ دو یا سه این کشور هم محروم بوده است. موضوع بدتر این است که مسئولان تیم، تازه در ترکیه به صرافت پیداکردن رقیب تدارکاتی افتاده‌اند و کار به جایی رسیده که مسئولان کمپ ترکیه‌ای با دعوت از تعدادی از همسایه‌ها و فوتبالیست‌های بازنشسته، قصد تشکیل تیم و بازی با پرسپولیس را داشته‌اند که خوشبختانه «کالدرون» موضوع را می‌فهمد و با عصبانیت مانع برگزاری آن بازی مضحک و بی‌فایده می‌شود. نبود رقیب تدارکاتی یعنی عدم‌شناخت مربی از ترکیب ایده‌آل تیمش برای شروع مسابقات، همین دغدغه باعث شده تا «کالدرون» تیمش را به دو دسته تقسیم کند و بازیکنان پرسپولیس در قالب دو تیم به مصاف هم بروند. 

طبعا در چنین دیداری هر بازیکنی در فکر اثبات خودش به مربی است و محکم بازی می‌کند، این بازی محکم درون‌تیمی در نهایت باعث شکستگی بینی سیامک نعمتی (باید بینی‌اش را جراحی کند) و مصدومیت سه بازیکن دیگر پرسپولیس شد! با این شرایط «کالدرون» قطعا از حضور در ترکیه پشیمان است و شاید ترجیح می‌داد تیمش در یک منطقه خوش‌آب‌وهوای کشور خودمان اردو بزند و با یکی، دو تیم مطرح داخلی بازی دوستانه برگزار کند. 

خوشبختانه در آن‌سو وضعیت استقلال بهتر بوده و «استراماچونی» تیمش را با شرایط استانداردتری برای شروع مسابقات لیگ آماده کرده است. باید دید پرسپولیس با این نحوه آماده‌سازی و با تیمی که سرمربی نظارتی بر بسته شدن آن نداشته، آیا قادر به حفظ فرم عالی خود در طول چهارسال گذشته خواهد بود یا فصل کابوس‌واری را تجربه خواهد کرد؟