هزینه درمان و نحوه تامین آن دغدغه مشترک بخش عمده‌ای از جمعیت جهان است. در بسیاری از کشورهای جهان مسئله تامین هزینه‌های درمان همچنان به‌عنوان موضوعی مهم برای دولت مطرح است و مردم این کشورها نیز به سیاست‌گذاری‌های دولتمردان در این زمینه چشم دوخته‌اند. بررسی سهم پرداختی مردم جهان از هزینه‌های درمان خود به نتایج کاملا متفاوتی منجر می‌شود. در برخی کشورها مردم تنها بخش کوچکی از هزینه‌ها را برعهده دارند و در برخی دیگر هنوز نظام سلامت و درمان مناسبی وجود ندارد.

در قاره آسیا شدت و ضعف زیادی وجود دارد. هم‌اکنون مردم چین بیش از 30 درصد هزینه‌های درمان را برعهده دارند و دولت این کشور قصد دارد سهم پرداختی مردم را به زیر ۳۰ درصد برساند. اما در ژاپن سهم مردم از هزینه‌های درمان فقط 7/18 درصد است. سیستم بیمه درمان ژاپن دسترسی جامع به درمان را فراهم می‌کند و با وجود هزینه‌های بالای درمان، باعث شده بیماران چندان نگران هزینه سلامتشان نباشند. اگرچه ۸۰ درصد بیمارستان‌های ژاپن خصوصی‌اند، بیمارستان‌های دولتی از کیفیت بسیار بالایی برخوردارند. در مقابل شهروندان آذربایجان بیمه درمان ندارند و به همین دلیل ناگزیرند برای کاهش هزینه‌های درمانی به شهرهای مرزی ازجمله ایران سفر کنند. در کشورهای عربی منطقه، نظیر کویت و امارات متحده عربی، نیز سهم مردم نهایتا ۳۰ درصد است. البته قطر عنوان ضعیف‌ترین سیستم خدمات درمانی را یدک می‌کشد ولی اوضاع در تمامی کشورهای عربی مثل قطر نیست. در کویت به علت جمعیت کم و درآمد بالا مردم تنها ۲۲ درصد از هزینه‌های بهداشت و درمانشان را می‌پردازند و در امارات هم تنها ۳۰ درصد از هزینه‌های درمانی توسط مردم پرداخت می‌شود. در ترکیه، همسایه غربی ایران، مردم برای درمان خود ۲۸ درصد هزینه می‌کنند. نظام بیمه ترکیه با کمک بیمه‌های ملی و بیمه‌های خصوصی برای تامین رفاه مردم تلاش می‌کند و جالب اینجاست که دولت رقمی بیش از ۸۰ درصد هزینه‌های دارویی مردم را متقبل می‌شود.

اما در اروپا شرایط تا حدودی بهتر است. در سوئد دولت بابت خدمات درمانی و بهداشتی یارانه می‌پردازد. کودکان و نوجوانان زیر ۱۸ سال از خدمات درمانی رایگان بهره‌مندند. هر سوئدی با پرداخت هزینه معینی یک کارت آزاد دریافت می‌کند که با آن می‌تواند از خدمات درمانی رایگان برخوردار شود.

در انگلستان، پوشش بیمه اجباری و همگانی است و سهم هر کس از پرداخت حق‌بیمه، با توجه به درآمد و وضعیت شغلی‌اش مشخص می‌شود. تنها ۱۲ درصد مردم این کشور با بیمه خصوصی مراحل درمانشان را طی می‌کنند.

آلمانی‌ها و فرانسوی‌ها هم با بیمه خصوصی و هم با بیمه دولتی تحت درمان قرار می‌گیرند. بیمه دولتی این دو کشور «بیمه سلامت» نام دارد و ۸۸ درصد مردم این کشورها را تحت پوشش قرار می‌دهد و تنها ۱/۲۳ درصد از هزینه تمام‌شده درمان را خود مردم می‌پردازند.

اما در آمریکا سهم مردم از هزینه‌های درمان بیش از سایر کشورهاست. گرچه ایالات‌متحده 9/18 درصد از سهم تولید ناخالص داخلی‌اش را به سلامت اختصاص داده است اما در این کشور به خاطر جمعیت بالا، مردم حدود 3/55 درصد از هزینه‌های درمانشان را خودشان می‌پردازند. هرچند دولت 7/44 درصد هزینه‌های درمان را می‌پردازد ولی حدود ۷۵ تا ۸۰ درصد از ساکنان این کشور تحت پوشش بیمه‌های خصوصی قرار دارند. در کانادا بدون نیاز به بیمه‌های خصوصی سهم مردم از هزینه‌های درمان تنها 30/2 درصد است. کانادا یکی از پیشرفته‌ترین کشورهای جهان در این زمینه به حساب می‌آید. در این کشور بیمه دولتی است و اغلب هزینه‌های پزشکی را دربرمی‌گیرد. کوبا، یکی دیگر از کشورهای قاره آمریکا، توجه بیشتری به سلامت مردم دارد به‌طوری که شهروندان این کشور تنها 5/8 درصد از هزینه درمان را می‌پردازند.