خدمات بیمه درمانی در دیگر کشورها و رسیدگی به اوضاع‌واحوال بیماران چگونه است؟ چه خدمات درمانی به آنان ارائه می‌شود؟ سالم زندگی کردن حق تمامی انسان‌هاست، اما دستیابی به این حق گاهی هزینه‌بر است. بعد از جنگ جهانی دوم عموم کشورها از این حق به‌عنوان اساسی‌ترین حق مردم کشورشان در قانون اساسی یاد کرده‌اند. در انتخابات نیز بحث سلامت و ارتقای نظام خدمات درمانی هر کشوری، به یکی از شعارهای کلیشه‌ای تبلیغاتی تبدیل شده است. با این حال، تازه‌ترین بررسی سازمان بهداشت جهانی نشان می‌دهد کشورهای مختلف دنیا به سلامت مردمشان دید یکسانی ندارند.

خدمات درمانی ازجمله بخش‌هایی است که هرقدر برایش بودجه در نظر بگیرند، باز هم کم است. با این حال هستند کشورهایی که با هزینه‌های محدود، بهترین بیمه‌ها و خدمات درمانی را به مردم کشورشان ارائه می‌کنند. درواقع بیمار شدن در این کشورها مصیبت نیست و شما می‌توانید به‌راحتی به بیمارستان بروید، بدون اینکه استرس هزینه‌های بعدش را تحمل کنید. هدف اصلی هر نظام سلامت تامین، حفظ و ارتقای سلامت است، اما در کنار آن می‌توان ارتقای امید به زندگی سالم، پاسخ‌دهی به انتظارات معقول مردم، کاهش نابرابری بین گروه‌های مرفه و مستمند جامعه و همچنین محافظت مالی در برابر هزینه‌های بیماری را نیز تامین کرد. در ادامه می‌خوانید که چه کشورهایی بهترین خدمات را در نظام درمانی ارائه می‌کنند.

 

  فرانسه

براساس سیستم خدمات درمانی فرانسه، عموم مردم و بیماران باید هزینه درمان را پرداخت کنند. دولت پس از آن بخشی از هزینه یا تمامی آن را دوباره پرداخت می‌کند. در عین حال بیماران این آزادی را دارند که پزشک و نوع خدمات درمانی خود را انتخاب کنند.

همه مراکز درمانی از کارت هوشمند «ویتال» (Carte Vitale) استفاده می‌کنند. یک چکاپ ساده 23 یورو هزینه دارد که پنج روز پس از ویزیت، دولت این میزان را به کارت ویتال بیمار بازخواهد گرداند. به طور کلی نرخ بازپرداخت خدمات درمانی از سوی دولت 70 درصد است و هزینه‌های درمان مردم فقیر به طور صد درصدی از سوی دولت تامین می‌شود.

 

  سوئد

هزینه مراجعه به پزشک در سوئد با توجه به مکان زندگی فرق می‌کند، اما میانگین این هزینه بین 100 تا 200 کرون است. کودکان در صورتی که به صورت اورژانسی بستری شوند، 120 کرون از والدینشان دریافت می‌شود. مراجعه به پزشک متخصص نیز درنهایت 400 کرون هزینه دربردارد. تمام این هزینه‌، بسته به اینکه خدمات درمانی خصوصی یا دولتی انتخاب شود، یکسان است و تفاوتی در هزینه‌ها ایجاد نمی‌کند. همانند فرانسه دریافت هزینه درمان از دولت، پس از گذراندن کامل دوره درمانی امکان‌پذیر است.

سیستم بیمه تامین‌اجتماعی در این کشور نیز وابسته به مکان زندگی فرد است. در بالاترین حالت ممکن، باید از سوی فرد سالانه هزار و 100 کرون و در کمترین حالت 800 کرون هزینه پرداخت شود. بعد از آن دریافت تمامی خدمات رایگان است و دولت وظیفه دارد بخش عمده‌ای از این هزینه‌ها را تامین کند.

در سال 2015 فقط 600 هزار سوئدی حاضر شدند از خدمات درمانی بیمه‌های خصوصی استفاده کنند. تنها مزیت این بیمه‌ها، نداشتن شلوغی و صف کارهای دولتی و صرفه‌جویی در وقت است. در غیر این صورت، مزیت دیگری نسبت به بیمه‌های دولتی ندارند.

 

  چین

با راه افتادن اصلاحات اقتصادی در اواخر سال 1970، میلیون‌ها چینی حق استفاده از خدمات درمانی رایگان را از دست دادند، اما امروز با پیشرفت چین در زمینه اقتصاد، شرایط برای مردمانش نیز تغییر کرده است. در حال حاضر هزینه ویزیت اولیه در بیمارستان تقریبا رایگان است. برای کارکنان دولت که «کارت آبی» خدمات تامین‌اجتماعی دارند، سفر به پکن برای دریافت خدمات درمانی از تمامی نقاط چین کمتر از دو یوان هزینه خواهد داشت. در صورتی که کارمندان این کارت را دریافت نکنند، هزینه بودن یک شب در بیمارستان تقریبا حدود 100 یوان خواهد بود.

با این حال هزینه‌های گزاف بیماری‌های خاص مانند سرطان به اندازه‌ای است که می‌تواند یک خانواده چینی را از پا دربیاورد. مقامات دولتی امیدوارند بتوانند تا سال 2020 هزینه خدمات درمانی را برای چینی‌ها مقرون‌به‌صرفه کنند. بنا به ادعای این دولتمردان، 95 درصد چینی‌ها در شرایط حاضر تحت پوشش بیمه هستند، اما این بیمه غالبا برای پوشش هزینه‌های درمانی ناکارآمد است و دردی از بیماران دوا نمی‌کند.

  ژاپن

هر فرد ژاپنی پس از رسیدن به سن قانونی باید برای دریافت بیمه تامین‌اجتماعی به صورت مستقل اقدام کند. همه کارمندان به صورت معمول تحت پوشش بیمه قرار می‌گیرند و فقط 20 درصد هزینه‌های درمانی از سوی خود آن‌ها تامین می‌شود. کسانی هم که از سوی کارفرمایان خود بیمه نمی‌شوند، یعنی افراد بیکار و خوداشتغال، باید به بیمه سلامت ملی بپیوندند. حق‌بیمه‌ها بسته به میزان دستمزد متفاوت است. نکته درخور توجه در سیستم خدمات درمانی و بیمه ژاپن، تامین صد درصدی هزینه‌های بالای پزشکی از سوی دولت است. در این باره میزان حقوق و شغل و منزلت اجتماعی افراد اثری ندارد. تمامی بیمه‌ها در ژاپن طیف وسیعی از هزینه‌های خدمات مراقبت‌های بیمارستانی، مراقبت از سلامت روان، داروهای تجویزی، فیزیوتراپی و حتی مراقبت از دندان را دربرمی‌گیرد.

 

  روسیه

خدمات بهداشت درمانی روسیه روی کاغذ رایگان است، اما در عمل سیستم پیچیده بیمه‌های خدمات درمانی شرایط را به‌گونه‌ای تغییر داده که  در مواردی تا مبلغ درخور توجهی «زیرمیزی» به پرستاران و پزشکان پرداخت نشود، امکان استفاده از خدمات مناسب وجود نداشته باشد. تعداد زیادی کلینیک‌ خصوصی، کارآمد و مدرن در مسکو وجود دارد، اما در دیگر مناطق روسیه همچنان این زیرساخت‌های درمانی شوروی سابق است که بیماران را درمان می‌کند. مهم‌ترین نکته در دسترس بودن داروهای کمیاب و نایابت با قیمت‌های مناسب برای تمامی اقشار جامعه در سیستم خدمات درمانی روسیه است. همین موضوع موجب شده تمایل روس‌ها به مصرف دارو بسیار بیشتر از کشورهای همتای خود باشد. خدمات اورژانسی نیز باید رایگان ارائه شود، اما آمبولانس‌های خصوصیِ هزینه‌بر به‌مراتب سریع‌تر از آمبولانس‌های دولتی در محل حاضر می‌شوند. بر همین اساس، طبقه متوسط روبه‌رشد در روسیه ترجیح می‌دهد از خدمات بیمه‌های خصوصی که در تمامی نقاط روسیه معتبرند استفاده کنند.