چند سالی است که سازمان تامین‌اجتماعی با تشکیل معاونت فرهنگی و اجتماعی در حوزه تقویت ارتباط با بازنشستگان قدم‌های کوچکی برداشته است.

 اجرای طرح‌هایی از قبیل طرح کرامت رضوی در قالب اعزام مستمری‌بگیران به آستان مقدس امام رضا علیه‌السلام، طرح نسیم سلامت در گسترش ورزش همگانی و المپیاد ورزشی برای بازنشستگان و مستمری‌بگیران سازمان و همچنین طرح بصیرت علوی در اعزام مستمری‌بگیران و بازنشستگان  برای زیارت عتبات عالیات ازجمله این قدم‌هاست، لکن به نظر می‌رسد در این زمینه هنوز در ابتدای راه هستیم. نه‌تنها در سازمان، بلکه در کل جامعه ایران هنوز موضوع بسته شدن پنجره جمعیت به طور جدی مورد توجه قرار نگرفته است. مفهوم این جمله در دوره میان‌مدت، داشتن جامعه‌ای سالمند با الزامات شرایط سالمندی است. هنوز خدمات اجتماعی ارائه‌شده در سطح کلان‌شهرها و نقاط مختلف کشور متناسب با وضعیت سنی سالمندان نیست.

این جدای از منزلت و احترام اجتماعی نسبت به بازنشستگان، سالمندان و از‌کارافتادگان است. در نظام فکری و معنوی اسلام این گروه از اعضای اجتماع از احترام ویژه‌ای برخوردارند. در بسیاری از روایات، بزرگداشت موی سپید از ارزش‌های قطعی اجتماعی تلقی می‌شود. مشورت با اهل تجربه و سالخوردگان نیز بسیار مورد تاکید است.

جدای از مسئله کاستی‌ها، خدمات موجود ارائه‌شده نیز دارای وجوه هماهنگ و نظام‌مند نیست.

 انتظار جدی جامعه سالمندان و بازنشستگان، هماهنگی دستگاه‌ها در خدمت‌رسانی و ارائه برنامه‌ راهبردی روشن در رسیدگی به امور این قشر معزز است. وضعیت موجود هرگز موجب هم‌افزایی در دستگاه‌های خدمت‌رسان اجتماعی نخواهد شد. 

امروز حتی در فضای موجود در وسایل نقلیه نیز چنین هماهنگی در کمک به سالمندان موجود نیست.

 با آنکه باید اعتراف کرد دستگاه‌های مختلف ازجمله وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی در چند سال اخیر رویکرد نوینی به این موضوع داشته‌اند لکن هنوز تا رسیدن به هماهنگی با سایر دستگاه‌ها فاصله بسیار است.

یکی از راه‌های اصلی، تشکیل شورای راهبردی سیاست‌گذاری در حوزه سالمندان است. به نظر می‌رسد این شورا بایستی در سطح عالی در وزارت رفاه به صورت فعال تشکیل شود. هماهنگ کردن طرح‌های اقدام در حوزه سالمندان و جلوگیری از همپوشانی خدمت از وظایف اصلی این شورا خواهد بود. البته عضویت تشکل‌های بازنشستگان ازجمله اعضای کانون عالی بازنشستگان ازجمله ضرورت‌های تشکیل این شورا خواهد بود.

به هر روی بعد از گذشت «روز تکریم خانواده و بازنشستگان» و «روز سالمندان» و شور و حرارت و شعار پیرامون این قشر، اکنون زمان تفکر و برنامه‌ریزی و اجراست.

باشد که محبت این عزیزان بیشتر به دل مسئولان افتد و فرایند خدمت‌رسانی جامع برای آنان برنامه‌ریزی شود.