به نظر شما پرورش کودک، باید طبق برنامه و نظم خاصی صورت بگیرد؟ یا بهتر است برنامه منظم و سفت و سختی برای کودکان نداشته باشیم و اجازه دهیم آنها خود تجربه کنند و بزرگ شوند؟ این مسئله، همچنان موضوع بحث پژوهشگران و روانشناسان است و هنوز پاسخ دقیق و کاملی از سوی آنها ارائه نشده. با وجود این، درنظرگرفتن راهی میانه برای تربیت و پرورش فرزندان را نباید از نظر دور داشت. اگر نمی‌دانید چگونه راهی میانه برای تربیت فرزندان‌تان پیدا کنید، بد نیست نگاهی به کتاب «چگونه کودکی با هوش جسمانی بالا تربیت کنم» بیندازید. این کتاب، که به منظور تربیت کودک، از نوزادی تا 6 سالگی تهیه شده، والدین را با عملکردهای مغز و فیزیولوژی آن آشنا می‌کند و بر این اساس، چگونگی آمادگی جسمانی کودکان را به والدین آموزش می‌دهد. در واقع، نویسندگان در این کتاب توضیح می‌دهند که چگونه فعالیت جسمی در زندگی روزمره کودک می‌تواند تاثیر چشمگیری بر فرآیند رشد مغز و پیشرفت عصبی او داشته باشد. تاثیرات متوالی این فرآیندها، رشد هوشی و اجتماعی و پیشرفت جسمانی کودک را تحریک می‌کند. نویسندگان که در ابتدا به کودکان عقب‌مانده جسمی کمک کردند تا بتوانند همانند بچه‌های سالم حرکت داشته باشند، چهاردست‌وپا حرکت کنند و سرانجام راه بروند و بدوند، در این کتاب می‌کوشند به والدین یاد بدهند که چگونه کودکان سالم را از مرحله تولد تا سطح کامل آمادگی جسمانی، پیش ببرند. آنها معتقدند که اگر این کارها با نظمی خاص و به صورت هدفمند برای کودک‌ انجام شوند، او می‌تواند به سطحی از آمادگی جسمانی برسد که بتواند آماده هر فعالیتی در جوانی یا ادامه زندگی‌اش باشد. کتاب «چگونه کودکی با هوش جسمانی بالا تربیت کنم» نوشته مشترک گلن دومن، داگلاس دومن و بروس هگی، به تازگی با ترجمه فاطمه‌سادات حسینی، توسط انتشارات رویش طلایی منتشر و راهی بازار نشر شده است.