سرطان، به‌عنوان دومین عامل مرگ‌ومیر در اتحادیه اروپا، به‌تدریج از یک بحران بهداشتی صرف به معضلی گسترده و پیچیده تبدیل شده است که پیامدهای اجتماعی و اقتصادی آن هر سال سنگین‌تر می‌شود. بر اساس گزارش تازه سازمان همکاری و توسعه اقتصادی، تنها در سال ۲۰۲۴ حدود دو میلیون و هفتصد هزار مورد جدید ابتلا به سرطان در ۲۷ کشور عضو اتحادیه ثبت شده و روندی صعودی که از سال ۲۰۰۰ آغاز شده، حکایت از افزایش حدود سی درصدی موارد جدید دارد. کارشناسان عمده دلایل این رشد را ترکیبی از افزایش سن جمعیت، تغییرات سبک زندگی و بهبود روش‌های غربالگری و تشخیص می‌دانند. به‌طور میانگین، هر دقیقه در اتحادیه اروپا ۲.۴ زن و ۲.۸ مرد به این بیماری مبتلا می‌شوند و بار گسترده اقتصادی ناشی از هزینه‌های درمانی و مراقبتی این روند، بر دوش دولت‌ها سنگینی می‌کند. تمرکز نیمی از موارد ابتلا بر سه نوع سرطان اصلی نشان‌دهنده الگوی متمرکز و جنسیتی بیماری است؛ زنان بیش از همه با سرطان پستان، روده بزرگ و ریه مواجه‌اند و در مردان، سرطان پروستات، ریه و روده بزرگ بالاترین شیوع را دارند. با این حال، تغییرات در سنین پایین‌تر نیز نگران‌کننده است؛ نرخ بروز سرطان طی دو دهه گذشته نسبت به جمعیت ۱۶ درصد افزایش یافته و رشد ابتلا در زنان ۱۵ تا ۴۹ ساله تقریباً یک‌چهارم افزایش کلی را رقم زده است. بیشترین افزایش موارد در سرطان تیروئید، پستان، ملانوم پوستی و روده بزرگ مشاهده شده و کشورهای قبرس، کرواسی، ایتالیا، چک، استونی، ایرلند، پرتغال، اسلوونی و سوئد در صدر تغییرات بروز قرار دارند. در مردان نیز سرطان بیضه و سرطان پوستی در سنین پایین، تغییرات محسوس داشته و بالاترین افزایش در کرواسی، هلند و لهستان گزارش شده است. پاسخ اتحادیه اروپا به این چالش، شامل سرمایه‌گذاری گسترده در حوزه پیشگیری و درمان است، اما سهم هزینه‌های مرتبط با سرطان از کل مخارج سلامت در کشورهای مختلف متفاوت است؛ در شمال اروپا حدود چهار درصد و در فرانسه، آلمان و برخی کشورهای مرکزی و شرقی اروپا حدود هشت درصد برآورد شده است. طی سه دهه گذشته، هزینه‌های مرتبط با سرطان به طور مداوم افزایش یافته و تا سال ۲۰۲۳ به ۶.۹ درصد کل مخارج سلامت رسیده است؛ افزایشی که در اروپای مرکزی و شرقی سریع‌تر بوده و تا حدی فاصله هزینه‌ای میان کشورها را کاهش داده است. پیش‌بینی‌ها نشان می‌دهد با سالمندتر شدن جمعیت تا سال ۲۰۵۰، شمار مبتلایان افزایش یافته و هزینه سرانه درمان سرطان در اتحادیه اروپا به شکل واقعی بیش از پنجاه درصد رشد خواهد کرد. توزیع نامتوازن برنامه‌های غربالگری و دسترسی به درمان، فاصله‌ای اجتماعی و اقتصادی را در بروز و مرگ ناشی از سرطان ایجاد کرده است. مطالعه سازمان همکاری و توسعه اقتصادی نشان می‌دهد مردان با سطح تحصیلات پایین ۸۳ درصد بیشتر از مردان تحصیلکرده در معرض مرگ ناشی از سرطان قرار دارند و این اختلاف در زنان نیز ۳۱ درصد است. پیامدهای بلندمدت بیماری فراتر از سلامت جسمی است؛ تشخیص سرطان به‌طور متوسط احتمال اشتغال فرد را ۱۴ درصد کاهش می‌دهد و اثرات آن بر امنیت مالی و سلامت روانی اجتماعی به ویژه در کشورهای اروپای مرکزی و جنوبی شدیدتر گزارش شده است.