در نگاه کلان، نظام تأمین‌اجتماعی کشور با هدف ایجاد یک ساختار جامع، شفاف، کارآمد و چندلایه طراحی شده است تا پوشش بیمه‌ای فراگیر برای آحاد جامعه فراهم شود و سیاست‌های کلی تأمین‌اجتماعی را در عمل محقق کند. بند «س» ماده (۲۹) برنامه هفتم پیشرفت، مسیر بهره‌مندی کارفرمایان حقیقی و حقوقی از مزایای بیمه‌ای را مشخص کرده و بند «ج» همان ماده، شمول بیمه‌ای رانندگان حمل‌ونقل بار و مسافر فعال در پلتفرم‌های مجازی را مدنظر قرار داده است. 
این اقدامات، رانندگان تاکسی‌های اینترنتی را که تاکنون در بیمه اختیاری یا بیمه صاحبان مشاغل آزاد حضور داشته‌اند، به دایره بیمه اجباری تأمین‌اجتماعی می‌آورد و زمینه افزایش تعداد بیمه‌شدگان و بهره‌مندی آنان از خدمات گسترده بیمه‌ای را فراهم می‌کند، به گونه‌ای که پوشش‌های بیمه‌ای در تمام لایه‌های جامعه همگن و قابل دسترس شود.
سیاست‌های کلی تأمین‌اجتماعی با تأکید بر ایجاد سازوکارهای تخصصی، حفظ انسجام صندوق‌ها و نهادهای فعال در حوزه‌های حمایتی و بیمه‌ای، پایداری منابع و رعایت تعهدات بین‌نسلی، بستری برای توسعه نظام بیمه‌ای پایدار فراهم کرده‌اند. بند «۲» این سیاست‌ها بر انسجام خدمات صندوق‌ها تأکید می‌کند و بند الحاقی «۲» ماده (۲۹) برنامه هفتم، موضوع تأدیه بدهی دولت و پیش‌بینی منابع مالی برای تعهدات را مورد توجه قرار داده است. 
همچنین، ممنوعیت ایجاد هرگونه تعهد بدون تأمین مالی به صندوق‌های بیمه‌ای، که در بند «س» ماده (۶) سیاست‌ها ذکر شده، مانع از افزایش ناترازی‌های احتمالی و تحمیل تعهدات بدون پشتوانه به تأمین‌اجتماعی خواهد شد و از بروز بحران‌های مالی در آینده جلوگیری می‌کند.
اصلاح قوانین و مقررات برای تضمین عدالت، یکسان‌سازی قواعد بیمه‌ای، جلوگیری از انباشت بدهی دولت و تأمین بار مالی بین‌نسلی از دیگر محورهای اساسی است. دولت مکلف است سهم خود در کاهش ناترازی و تأمین پایدار صندوق‌ها را مطابق ماده (۲۹) برنامه هفتم و ماده (۶) همان برنامه اجرایی کند و از ایجاد تعهدات جدید بدون پشتوانه مالی جلوگیری نماید. ایجاد سامانه ملی اطلاعات بازار کسب‌وکار و شناسایی مشاغل سخت و زیان‌آور با تفکیک مهارت، تخصص و توزیع جغرافیایی، امکان مدیریت بهینه دستمزدها و توسعه پوشش بیمه‌ای را فراهم می‌سازد و فرصت بهبود خدمات بیمه‌ای را برای تمامی اقشار جامعه ایجاد می‌کند.
لایه‌بندی امور امدادی، حمایتی و بیمه‌ای، ارزیابی وسع خانوارها و طراحی نظام تأمین‌اجتماعی چندلایه با محوریت عدالت اجتماعی و بهبود درآمد، محور دیگر سیاست‌هاست. 
بند «۶» ماده (۲۶) برنامه هفتم و بند «ب» ماده (۳۱) این برنامه، ایجاد نظامی مبتنی بر وسع و استحقاق را الزامی کرده‌اند. تهیه پیوست تأمین‌اجتماعی برای تمامی طرح‌های کلان و ایجاد مراکز دادرسی مستقل مالیاتی و بیمه‌ای نیز به اجرای این سیاست‌ها کمک می‌کند.