در راستای تعمیم و گسترش پوشش بیمهای، آن دسته از اشخاصی که خارج از کشور اقامت دارند و امکان حضور در ایران و انعقاد قرارداد بیمه با آنان میسر نبوده و تمایل به بیمهپردازی دارند، با توجه به ضوابط و مقررات خاصی میتوانند خود را نزد سازمان تامیناجتماعی بیمه کنند تا با احراز شرایط مقرر، از خدمات و تعهدات قانونی بهرهمند شوند.
تابعیت، اصطلاحی حقوقی است که از یکصد و پنجاه سال پیش در زبان فارسی استفاده میشود. طی چندسال گذشته، مقاولهنامهای بین 116 کشور جهان درخصوص حوادث ناشی از کار منعقد شد و طبق ماده یک این مقاولهنامه، کلیه اتباع کشورهای ملحقشده به مقاولهنامه شماره ١٩سازمان بینالمللی کار، که طبق قوانین و مقررات مربوط در ایران به کار اشتغال دارند، در مقابل حوادث ناشی از کار، تحتپوشش حمایتهایی چون، خدمات درمانی تا بهبود فرد حادثهدیده، غرامت دستمزد، غرامت نقص عضو، ازکارافتادگی جزئی، ازکارافتادگی کلی ناشی از کار، فوت در اثر حادثه ناشی از کار و ... قرار میگیرند.
از این رو، موافقتنامههایی میان کشورهای مختلفی منعقد شده است؛ بهطوریکه بر اساس آن، اتباع بیگانه کارگری، در هر کشوری از حمایتها و بیمه تامیناجتماعی، طبق موافقتنامه مذکور و قوانین کشور خودشان، برخوردار خواهند شد. اصولا اتباع خارجی در کشور، به چهار گروه مجاز و یک گروه غیرمجاز، تقسیم میشوند.
1-اتباع خارجیای که بهصورت پناهنده در کشور اقامت دارند.
2-دیپلماتها، کارکنان و کارشناسان سازمانهای بینالمللی و سازمانهای وابسته، مذاکرهکنندگان، سرمایهگذاران، خبرنگاران و همچنین مزدوجان با اتباع ایرانی.
3-شاغلان دارای پروانه کار در واحدهای تولیدی، صنعتی و خدماتی.
4-گروه دیگر از اتباع خارجی مجاز، کسانی هستند که با ویزای A و با قصد زیارت، گردشگری و یا درمان، وارد کشور میشوند و اقامت آنها، محدود و حداکثر سهماهه است.
اتباع غیرمجاز نیز کسانی هستند که فاقد مدرک اقامتی و ترددی باشند. و بهصورت غیرقانونی و غیرمجاز و از مبادی غیررسمی و غیرقانونی، وارد کشور میشوند.
شایان ذکر است، برای اتباع خارجی مجاز، تمهیداتی از قبیل دورههای سوادآموزی، دورههای آموزش فنیوحرفهای، مهارتهای معیشتی، مهارتهای زندگی و حضور در برنامهریزیها و تصمیمگیریهای جهتدار در سطح جامعه، بهرهمندی از بیمه سلامت و ... فراهم شده است.
نرخ حقبیمه متعلقه برای اتباع بیگانه، 30 درصد از مزد و حقوق مشمول کسر حقبیمه کارگر است؛ شامل 20 درصد حقبیمه سهم کارفرما، 7 درصد حقبیمه سهم کارگر و 3 درصد حقبیمه سهم دولت. آنچه مسلم است، حضور اتباع بیگانه، در کشور میتواند پیامدهای منفی و مثبتی را بهدنبال داشته باشد. از تبعات منفی آن، اشتغال غیرمجاز اتباع بیگانه است که یکی از علل بالابودن نرخ بیکاری در کشور محسوب میشود؛ چراکه هزاران فرصت شغلی جویندگان نیروی کار داخلی از دست میرود. همچنین نیروی کار خارجی، موجبات کاهش ضریب امنیت شغلی در بازارکار را فراهم میآورد و بهداشت روانی برای نیروی کار ایرانی را از بین میبرد. از طرفی، تغییر فرهنگ کار و اشتغال را شکل میدهد. همچنین باعث کاهش درآمد ناخالص ملی، از طریق انتقال ارز (اتباع خارجی، اموال و درآمدهای خود را به انواع و اقسام روشها به ارز تبدیل و یا پول رایج کشور را از مرزها خارج میکنند) میشود. از طرفی، با کسب رایگان مهارت در صنایع و انتقال تکنولوژی بیواسطه به خارج از کشور، موجبات بیثباتی را رقم میزنند. به هر جهت، اتباع بیگانه، بهدلیل عدم نیاز به پرداخت حقبیمه، مالیات و ... هزینههایشان کاهش پیدا میکند.
در نتیجه، تولیدکنندگان داخلی با مشکلات متعددی مواجه میشوند که در درازمدت، به رقابت ناسالم و گسترش تنش و معضل میانجامد.
به عبارت دیگر، اتباع بیگانه به اندازه مردم کشور از خدمات جامعه بهرهمند میشوند؛ درحالیکه به اندازه اتباع داخلی، هزینه نمیپردازند.
اما از پیامدهای مثبت حضور اتباع خارجی در کشور، میتوان به تعامل و تبادل فرهنگی مثبت و مناسب (انتقال فرهنگ صحیح)، ترویج فرهنگ کار و قناعت، استفاده از نیروی کار ارزان، استفاده از نیروی کار متخصص و ... اشاره کرد.
طبق بررسیهای بهعمل آمده در سالهای 95-1394، ملاحظه میشود که از 988/17 نفر بیمهشدگان اتباع بیگانه در سال 1394، 258/17 نفر را مردان و 730 نفر را زنان به خود اختصاص دادهاند. از طرفی، تعداد بیمهشدگان اتباع بیگانه در سال 1395 معادل 198/26 نفر بوده؛ این در حالی است که طبق آمار ارائهشده توسط مرکز آمار ایران در سال 1395، 388/654/1 نفر تبعه خارجی در ایران وجود دارند. که از این میزان، نسبت بیمهشدگان اتباع بیگانه به کل جمعیت تبعه خارجی مقیم در کشور، برابر با 58/1 درصد است.
از طرفی از 388/654/1 نفر اتباع بیگانه در کشور، 979/583/1 نفر (96%) را تبعههای افغان -که بیشترین میزان مهاجرین را بهخود اختصاص دادهاند- تشکیل میدهند.
از آنجاییکه تعداد بیمهشدگان تبعه افغانی 023/23 نفر در سال 1395 به ثبت رسیده و این نسبت به کل مهاجران افغان، معادل45/1 نفر است، درواقع، به ازای هر 100 نفر افغان در کشور، تقریبا 5/1 درصد بیمهشده افغان وجود دارد.
همچنین به ازای هر 100 نفر تبعه خارجی در کشور، تقریبا 6/1 بیمهشده اتباع خارجی وجود دارد؛ که این میزان نسبت به تعداد تبعه خارجی، رقم ناچیزی است؛ چراکه حدودا 4/98 درصد از اتباع بیگانه وجود دارند که بهنوعی تحتپوشش سازمان نیستند. و در جرگه بیمهپردازان سازمان قرار ندارند.
برآیند مباحث فوق، حاکی از آن است که بیمه اتباع بیگانه، بهمنظور پوشش همگانی جامعه بینالمللی بیمهشدگان در داخل و خارج از کشور پیریزی شده و بالطبع مقاصدی را بهدنبال دارد. عامل جمعیتی، یکی از عوامل مهمی است که عملکرد سازمان را به شدت تحتالشعاع قرار میدهد. گسترش پوشش بیمهای، رسالتی است که سازمان بر اساس موضوع ماده یک قانون تامیناجتماعی (مصوب 1354) بر عهده گرفته و نسبت به اجرای آن، متعهد شده است. نرخ باروری، نرخ مرگومیر، جمعیت فعال، نرخ بیکاری، نرخ مشارکت و مهاجرت، بارزترین عوامل جمعیتی هستند که تعداد بیمهشدگان را متاثر میسازند.
بالابودن نرخ باروری، کاهش نرخ مرگومیر و مهاجرت به داخل، موجب افزایش تعداد بیمهشدگان خواهد شد و در صورت معکوسشدن عوامل فوق، کاهش در تعداد بیمهشدگان را شاهد خواهیم بود.
پر واضح است که در راستای تحقق هر سیاستی با هر هدفی، باید یک روش نظاممند برای تخمین، نقاط قوت و ضعف آلترناتیوهای معاملات فعالیتها یا ملزومات کارکردی یک کسبوکار را برآورد کرد و اینکه عملکرد اتباع بیگانه طی این چند سال فعالیت خودش آیا توانسته است فرآیندی نظاممند برای محاسبه و مقایسه مزایا و هزینههای یک پروژه تعریف کند؟ پاسخ این سوال، نیاز به تحقیق و مطالعه بیشتری در خصوص شکلگیری هزینهها و درآمدهای ایجادشده دارد.